En Son Eklenenler

Bir kitabı eline alır almaz arka yüzünü çevirip merakla okuyanlaradır bu yazı: Masal okuyacak kadar çocuk, masalı anlayacak kadar yetişkin olabilmeli insan ve hayatında masallara yer verecek kadar samimi. Masallar değil midir çocuk yanımızı yaşatırken büyüten bizi? Hamdullah Köseoğlu bu kitabında özgürlük, onurlu yaşam, eşitlik,ölüm gibi hayatın gerçeklerini;masalın güzel giysileri içinde sunmuş bize. Kitapta yer alan her masaldan önce okuyacağımız "masal tekerlemeleri" bir geleneğin devamı olurken her masalın sonunda yer alan: "Hoşça kalın, masalsız kalmayın. Bir masal da siz düşünün, siz yazın. Sevdiklerinize yollayın." satırları hem bu geleneğe bir yenilik katmakta hem de okuyucuyu güzel düşünüp, güzellikler üretmeye teşvik etmekte. Ayrıca her masalın bir sorun noktasında kilit bir soru soran yazar, okuyucuya " Siz düşünün, sorun, soruşturun..." diyerek; düşünen, soran ve araştıran bireylerin sayısının artmasına katkıda bulunmaktadır. Kitapta da dendiği gibi: Masallarımız unutulmasın, Masal ırmaklarımız kurumasın.

Çoğunlukla sustuğumuz, konuşursak da söylediğimizle aslında neleri sakladığımızı daha aşikar kıldığımız bir zamanın eseri bu kitap. Korkma. Hanidir duymadığımız bu çağrı, korkuları üst üste yığa yığa ördüğümüz yüksek duvarların ardında sesimizi duyacak kimsenin kalmadığı inancını biraz da olsa kırabilirse ne mutlu… Kim bilir, belki de yüksek sesle konuşanın kesinlikle haklı bulunduğu ülkemizde mırıldanarak dahi olsa en yakınımızdaki insana “Korkma!" deme cesaretini bulabiliriz kendimizde. Belki de konuşmamızı istemeyen, sözün tek sahibi olduklarını sananların en fazla sustuğumuz yerden canımızı yaktığı bu iklimde “Korkma!" çok değerli bir iç sesleniş olur çıkar. Kaba seslerin üste çıkarak hayatı tek yanlı bir uğultu gibi kuşattığı günlerde hâlâ usul usul söyleşmenin mümkün olduğunu gösteren yepyeni bir çalışma.

Kırık dökük bir hayatın içinde Osteogenesis İmperfecta hastalığıyla dünyaya gelen bir bebek: Cam çocuk Willow. Sayısız kırıkları sarmaya çalışan bir anne: Charlotte. Buz gibi görünümü altında parçalanan bir baba: Sean. Kardeşinin kırıkları altında ezilen bir diğer kız: Amelia. Ve Charlotte'nin biricik arkadaşı ve doktoru:Piper. Buzun üstünde gezinen bu karakterlerin etik ve kişisel kararlarla ilgili söyleyecek çok sözü olacak. Jodi Picoult Cam Çocuk'ta bir kez daha edebi dehasıyla son derece kaygan bir zeminde önemli ve kışkırtıcı sorulara yanıt arıyor.

Eskiden yatağını, yorganını alan yoksul halk, çaresizlik içinde İstanbul'a göçüyordu. Göçün rengi değişti. Anadolu gençliği gözü dönmüş bir hırsla İstanbul'a göçüyor. Memleketinde, kasabasında oturmak isteyen bir tek genç yok. Tanıdığım, konuştuğum tüm genç kızlar, hayallerini, istikballerini İstanbul'a göre kurmuş. Sadeliğin, kendi halindeliğin imajı ölmüş, uçurum gibi İstanbul düşlüyorlar.