En Son Eklenenler

Bir süredir kayıp kızının peşine düşmüş fakat gittiği her kapıdan eli boş dönünce çaresizliğe kapılmış olan bir annenin yardımına “Faili Meçhuller Birimi”nin yeni elemanı koşar: Eski Polis Müfettişi Rebus. Bir süre önce polis teşkilatından deyim yerindeyse sürülmüş olan Rebus, yeni bir kimlikle, ancak aynı heyecan ve kararlılıkla yine karşımızda. Kızımızın kaybına eşlik eden ve bir şekilde bağlanan başka kayıplar da söz konusu olunca iş çığırından çıkacak ve Rebus bizi bir kez daha eski günlere götürecektir. “Çok dâhice… Rankin polisiyenin kusursuz ustası olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.” –Scotland On Sunday “İngiliz polisiye edebiyatının en iyilerinden … büyük bir meziyet.” –Daily Mail “Ustalıkla işlenmiş, kusursuz bir polisiye roman.” –Sunday Times

Tatlı Maya, şaşırtıcı ve zorlayıcı bir yolculuğa çıkıyor. Başına gelen maceraların sonunda onu harika bir dönüşüm bekliyor. Küçücük Mayacığın içinde ne varsa o yayılıyor kocaman dünyasına. Ve soruyor Maya: ''Siz içinizdeki hangi güzellikleri yaymaya geldiniz dünyaya?''

“Bu kadar çirkinleşen ve kimliğini kendi elleriyle tahrip eden şehirler bende memleket hissi değil, öfke ve öfkeden yorgun düşünce de acıma ve teessüf hissi uyandırıyor. Memleket hissi ile köklere bağlılık arasında bir korelasyon olsa gerek. Bir bütün olarak ülkeme bağlıysam da köklerime bağlı değilim. Çünkü köklerimin nerelere uzandığından habersizim. Köklerinin sızladığını duymayan insan nasıl bir memleket arar ki kendine?” Kendi şehir arşivini açıyor Ayfer Tunç. Biraz, bu memleketin doğal ve toplumsal coğrafyasını hor kullanışımıza diz döverek... Biraz Adapazarı, biraz Karasu, biraz İstanbul… “Memleket nere” sorusunun cevabını veremeden – bütün memlekete merakî… Memleket duygusunda bir gezinti; “memleket insanıyla” yarenlik eden hikâyeler… “Çerkez gelinlerinin hürmetkârlığı, Bulgar muhacirlerin çalışkanlığı, Boşnak kızlarının güzelliği… Arnavutların inatçılığı, Lazların siniri, Abhaz erkeklerinin tembelliği, Gürcü kadınlarının huysuzluğu…” Taşra bandosu, Büyük Çarşı’daki fotoğrafçı, kadınlar hamamı, mesire yeri… Yengeler, gelinler, refakatçiler… Çitlenen ayçekirdeklerinin gürültüsüyle yazlıkçılar… “Sakarya Nehri’nin kıvrılarak genişlediği manzaraya karşı rakı”… Yemekte mutlaka evvela çorba… Piknik tüp, “iyi” çay, sonsuz sohbet… Dere tepe düz giden, kapı kapı gezen, halis muhlis hikâyeler… Refik Halit Karay’ın 1919’da yayımlanmış Memleket Hikâyeleri’ne selamla. Ayfer Tunç’un teferruatçı, gören ve dinleyen kaleminden…

Çocukların masadan kalktığını gören Komutan Karınca taaruza geçmek için ''Hazır!'' emrini verdi. Tüm asker karıncalar tek sıra halinde masanın altındaki kırıntılara yöneldiler. ''Bir kırıntı yağar ince ince, Toplar durur bin dir gece, Yemeklerin tadı misçe.'' Komutanları öncülüğünde hareket eden tüm asker karıncaların hedefi, kırıntıları yuvalarına taşımak ve Kraliçe Karınca'yı memnun etmekti. Bakalım sevimli askerlerimiz, bu görevi başarabilecek mi?