En Son Eklenenler

"Üzüntüye uğrayan beni hatırlasın!” buyurmuştu Babam. Üzüntüde Muhammedî (asm) sır vardı. İnsana en çok üzüntü anında uzanırdı Muhammed’in (asm) eli... Babamın parçasıyım... Hayatımın hepsine vuran üzüntü beni onunla bağlamış. Acının bağı kopmaz. Babamla bağım onun için anlaşılmaz. Ben Fâtıma... Elim, onun tuttuğu el. Benim elim Allah Resûlü’nün eli. Benim elim Babam Muhammed’in (asm) elinden tutma vesilesi... Elimden tutan ondan tutar. Elimde tüm esmanın sırrı var. Babam elleriyle koydu ellerime velayeti. Yüz yirmi dört milyon evliya elimde saklı. Onun için elim kerametli, elim bahtlı... Gidiyorum, Babam Hz. Muhammed’e (asm). Elim üstünüzde...

Betonun giderek yeşili yuttuğu günümüzde bile her daim bitkilerle iç içeyiz: Evlerimizi, balkonlarımızı onlarla süslüyor, sokaklarda yanlarından geçiyor, parklarda onları seyre dalıyoruz. Peki ama bitkilerin nasıl bir dünyası olduğunu hiç düşünüyor muyuz? Bu kitapta biyolog Daniel Chamovitz bitkilerin dünyayı nasıl deneyimlediklerini inceliyor. Charles Darwin ve çağdaşlarından günümüz biliminsanlarına kadar birçok yaratıcı zihnin tasarladığı deneyler ışığında, bitkilerin görme, koklama, duyma, dokunma duyuları aracılığıyla neleri "bildiklerini" anlatıyor. Çeşitli kimyasallar sayesinde nasıl birbirleriyle "haberleştiklerini", aşağıyla yukarıyı nasıl ayırt ettiklerini, dokunmaya nasıl tepki verdiklerini, neler "hatırladıklarını" ve çevrelerinin nasıl "farkında olduklarını" açıklıyor. Böylece bitkilerin pek az bildiğimiz zengin dünyasını tanımamıza ve dünyaya onların "gözlerinden bakmamıza" imkan tanıyor. "Bundan sonra parkta yürüyüşe çıktığınızda durup kendinize sorun," diyor Chamovitz. "Çimenlerin arasındaki karahindiba ne görüyor? Otlar hangi kokuları alıyor? Meşenin yapraklarına dokunun, ileride ona dokunulduğunu hatırlayacağını bilerek. Ama sizi hatırlamayacaktır. Sizse o ağacı hatırlayacak ve anısını her daim hafızanızda yaşatacaksınız."

"Sonsuz Unutuş", kurulduğu 2000 yılından beri binlerce okura sesini duyuran Yitik Ülke'nin yaratıcısı Kadir Aydemir'in "Aşksız Gölgeler" adlı kitabından sonra yayımlanan ikinci öykü kitabı... Rüyayla gerçeğin, uykuyla uyanışın, yalnızlıkla aşkın birbirine karıştığı büyülü, fantastik kısa öyküler... Şiirin gücüyle kaleme alınmış düşsel yolculuklar, kaçış ve karşılaşmalar... Edebiyatı özleyenler için bir bilet, sadece gidiş... Bir çiçek gibi hissediyorum kendimi. Kopmuş yeşil bir çiçek. Düştüğüm yerde kök salabilirim belki ama bir daha asla açmayacağım. Bunu biliyorum. Birazdan bavulumu sessizce toplayıp parmak uçlarımda yürüyerek odanın ağır kapısını çekeceğim. Ya da burada, bu sıcak yorgan altında onun zehriyle biraz daha kıvranabilirim. Her öpüşünde biraz daha akıttı o zehri içime. Her sözcüğüyle ben adeta o heykelle yer değiştirdim. O, kendisine sunulan özgürlüğü doyasıya yaşıyor her bedende, her gülüşte. Ben... neden toparlayamıyorum bilmiyorum... Çelişkiler... Korkular... Bir erkek ne kadar çaresiz duruma düşebiliyormuş meğer. Aşk bunu yapıyor.

Dalların gökyüzüne ulaşması için köklerin yeryüzüne inmesi gerekir. Yani her düşüş aslında bir yükseliştir ve her kazanç hayatımıza bir kaybediş kılığında gelir. Ayağa kalkmak için ilk adımı düşerek atar insan. Düştün ve bu adımı attın. Sıra ayağa kalkmakta! Bundan sonra “Mutsuzum.” diyerek mutlu olamayacağını aklından çıkarma ve sen kendine inanmadığın sürece sana kimsenin inanmayacağını unutma. Pişmanlıklarını yeniden pişman olmak için değil de bir kez daha pişman olmamak için kullan. “Düştüm.” demekle vakit kaybetmek yerine ayağa kalkmayı dene. Başarabilirsin! Mutsuz olabildiysen mutlu da olabilirsin Ya pes edip mağlup olmayı hak edenleri galip edeceksin ya da savaşıp galip geleceksin Karar senin! Ben senin yaralarını sarmaya geldim. Seni çok yıpratmışlar, ben seni toparlamaya geldim. (Tanıtım Bülteninden)