Eserlere Göre Listeleme

Otuzbeş yıldır psikiyatrist olarak çalışan ve ödüllü bir yazar olan Irvin Yalom bilgeliğini bu kez de Bağışlanan Terapi'de gösteriyor. Sarsıcı oluşu, derinliği ve büyük ölçüde uygulanabilirliğiyle Yalom'un öngörüleri, yeni kuşak terapist ve hastalar için tedavi sürecini zenginleştirecektir. Yalom, başarılı bir terapi için vazgeçilmez bir kılavuz olan bu kitabını, "çalışmalarımda yararlı bulduğum görüş ve tekniklerin kendisine özgü bir bireşimidir," diye tanımlıyor ve şöyle devam ediyor: "Bu görüşler o kadar kişisel, bildiğinden şaşmaz ve bazen de özgündür ki, okur başka bir yerde pek bulamaz." İnsan psikolojisi alanında günümüzün önde gelen düşünürlerinden Yalom'un Bağışlanan Terapi'si, psikoterapiyle ve kişisel gelişimle ilgilenen herkes için kaçırılmaması gereken bir kitap.

Zaferle sonuçlanan her özgürlük savaşı, yeni bir özgürlük savaşının başlangıcı demektir. Werel ve Yeowe'de sıra kadınlarda... Şimdi tiksinerek, hikâyemi sadece bu tür şeylerin oluşturduğunu ama aslında bir yaşamda, hatta bir kölenin yaşamında bile cinsellikten çok daha fazla şeyler olduğunu söyleyeceksiniz. Bu doğru. Benim bütün söyleyebileceğim hem kadın, hem erkek olarak en kolay cinselliğimiz konusunda köle ediliyor olabildiğimizdir. Hatta hür erkekler ve kadınlar olarak hürriyetimizi en zor muhafaza edebildiğimiz yer de orası diyebiliriz. Tenin siyasi düzenleri iktidarın köküdür.

"Beni Düzgün'e iten asıl duygu nedyi biliyor musun ? Nereden bileceksin ? Hakan'a aşık olup onun evine yerleşmen ! Şaşırma ! Platonik aşklarımız, el ele tutuşmalı, öpüşmeli ilişkilerimiz dostluğumuzdan zaman çalmadığı gibi, daha da eğlenceli hale getiriyordu her şeyi. Ama sen tutup Hakan'a gittin. Kendimi büyük bir boşluğun içinde buldum birdenbire. Yurt hapishaneye, oda hücreye dönüşmüştü benim için. Her akşam firar eder gibi geliyordum arkandan. Adam bir gün olsun 'ne oluyor' diye sormadı. Neredeyse üçümüz birlikte yaşamaya başlamıştık. Sana ne kadar sıcaksa, bana da o kadar sıcak davranıyordu. Birlikte yiyor, birlikte içiyor, birlikte geziyorduk. tüm bunları yaparken, paylaşırken, senin elini tutuyor, seni öpüyordu. Sonra siz, beni bırakıp yatmaya gidiyordunuz. Sevişiyordunuz. Kimi zaman seslerinizi duyuyordum. Sana aptalca gelecek ama haksızlığa uğradığımı düşünüyordum. Bir gün biriniz, 'Sen de gelsene, diyecekmiş gibi geliyordu bana; demiyordunuz. İşte o akşamlardan birinde Hakan'ın elini tuttum, sarıldım. Yine senin yanına gitti. Keşke ben de gelseydim arkasından. Hayatımda bir kez bende çocuk olup ağlasaydım; korkuyorum deseydim, üşüyorum deseydim, o yaptığnızdan ben de istiyorum deseydim; girseydim aranıza!"

“Dostluk, karşılıklı birbirine bakmak değil, aynı yöne birlikte bakmaktır” der Exupéry. Yapayalnız dolaşıyor bu çağın insanı. Çünkü birlikte yürüyecek kadar güvenmiyor kimse birbirine. İnsanları birbirine sevdirmek gerekiyor öncelikle, bunun için. Resmî öğreti önce güveni sarstı Türk ulusunda. Böylece eylemsizliğe itti onu. Nasıl birlikte yürünür güven olmadan? Herkes kendi dışında birinden gelen şeylere karşı bir güvensizliğe itilmiş ki konuşmalarda karşılıklı sözlerin birbiriyle ilintili olduğu görülmüyor dense çok olmaz sanırım. Kişiler devletten gelene karşı da kuşkulu, kişilerden gelene karşı da. Ama, ne gelirse gelsin. Her şeye karşı. Güven olmazsa dostluk olur mu? Dostluk olmazsa bağlanma olur mu? Bağlanma olmazsa eylem olur mu? Tarihte örnekleri var; bakalım tüm devrimlere, eylemlere: hangi temel değerlere, yöntemlere yaslanıyor? Nuri Pakdil’in “Fethi Gemuhluoğlu’nun Büyük anısına” yazdığı ‘Bağlanma’ kitabı bir de bu yaklaşımla okunmalı. / Ömer Doğru