Yazara Gore Listeleme

Türk öykücülüğünün özgün imzalarından Feyyaz Kayacan’ın “hikâyesinin” başlangıç noktasıdır Şişedeki Adam. Kayacan, kitabın 1957 yılında yayımlanan ilk haline, daha sonra üç öykü daha ilave etmiş, 1969’da Hiçoğlu’nun Serüvenleri adıyla yeniden okura sunmuştur. Türk öykücülüğünde gerçeküstücü yaklaşımın seçkin örneklerinden oluşan kitabında “gerçeküstücü ruh haliyle” bir dünya yaratır Kayacan. Öyle ki, yıllar sonra yazacağı satırların, öykülerin, romanın tohumlarını eker bu kitabında! Bu sayede gerçek bir gerçeküstü bütünlük yaratır. Feyyaz Kayacanın kahramanları ve onların büyülü dünyası, ayaklarınızı yerden kesecek.

1925’te Nobel Edebiyat Ödülü’ne değer görülen İrlandalı yazar George Bernard Shaw, düşünsel içeriği her zaman öne çıkan güldürüleriyle yaşadığı toplumun alışkanlıklarına ve ahlak anlayışına yergi okları göndermiş; sanat, siyaset, felsefe ve ekonomi gibi çok farklı alanlardaki gözü pek eleştirileriyle döneminin düşüncesinin biçimlendirilmesinde etkili olmuştur. Oyunlarında baskın ve yaygın anlayışları iğneleyip eleştirmekten çekinmeyen Bernard Shaw’un yapıtlarının imbiğinden süzülmüş başına buyruk sözler, okurlarını her zaman şaşırtmış, düşündürmüş ve eğlendirmiştir.

Keriyol, karayolcu terminolojisinde bir binek aracının İngilizce aslının (*carry all*) karayolcu jargonuyla söylenişi. Böyle olunca *her şeyi taşır* anlamına kullanılan Keriyol, kitabın da adı oluyor. Karayolları Genel Müdürlüğü’nün 1950’de kurulmasından bugüne karayolu hamlemiz... Roma Dönemi yollarından başlayıp Sürre Alayı ile Üsküdar’dan Mekke’ye ve oradan günümüz modern yollarına uzanan tarihsel süreç... Yol ekonomisi, yol-siyaset-siyasetçi ilişkisi, bürokrasi, karar mekanizmaları, eleştirileri... Edirne’den Hakkari’ye görev gezileri; Kaliforniya’dan Tokyo’ya uzanan global yolculuklar... Anavatan, Atavatan, Yavruvatan, Asya, Avrupa, Afrika ve Amerika’ya uzanan yaşanmış yol tefrikaları... Milletlerarası kurum ve memurların tuhaf yanları, sıra dışı ve parasız kalınan yurtdışı seyahatleri, zor rastlanır insanlar, yol arkadaşları, dil oyunları... Hepsi, Keriyol’da...

Yıl 1927, genç Cumhuriyet henüz dört yaşında… Gazipaşa’nın bir yaylasında küçük bir kız dünyaya gözünü açar. Okul çağına geldiğinde, komşularının “Kızlar okursa cehennemde yanar!” uyarılarına isyan eder. Babasının, “Kızlar da yanmaz, okuyabilirsin” demesiyle dünyası değişir. İlk kez köyünden çıkıp Taşköprü’yü geçerek bucaktaki ilkokula başlarken, yeni bir dünyayla tanışır:Dünyanın bütün çocukları doluşmuşçasına kalabalık bir okul, rüya gibi dükkânlar, yeni sözcükler, akan suyu durdurabilen musluklar, Sümerbank kumaşları, kitaplar, elişi kâğıtları, kurmalı oyuncaklar, dev gibi vapurlar… Yörede “Hürriyet Düğünü” diye kutlanan 10. Yıl’da başlayan okul hayatı bu küçük kıza Cumhuriyet’i, Gazi Mustafa Kemal’i, kitapların büyülü dünyasını, öğrenme coşkusunu, şehir hayatını ve farklı olanla yaşamayı da öğretir. Kızlar da Yanmaz, bir yandan Cumhuriyet’in ilk yıllarında bir köy çocuğunun gözünden o dönemi, bir yandan da genç Türkiye’nin eğitime verdiği önemi yalın bir içtenlikle anlatırken, temel eğitimin bir devlet hizmeti olarak her köye götürülmesi gereğinin önemini gözler önüne seriyor.