Yazara Gore Listeleme

Orta düzey ve üstü sevyedeki satranç oyuncuları için uygundur. Türkiye Satranç Federasyonunun yayınladığı satranç dergisinden erişilebilir formatta seçmeler.

"Hatırladığım kadarıyla evreni yaratmaya karar verdiğimde şekerlememden yeni uyanmıştım." Einstein'ın Düşleri'nin yazarı Alan Lightman'ın Tanrı'nın ağzından evrenin oluşumunun anlatıldığı eğlenceli romanı Bay Tanrı bu cümleyle başlıyor. Calvino'nun, Saramago'nun ve Salman Rushdie'nün büyülü dünyasından esintiler taşıyan roman bilimi, felsefeyi ve teolojiyi biraraya getirerek bizi Büyük Patlama'dan başlayıp evrenin hazin sonuna dek süren, yaşamın ortaya çıkışıyla doğan kaçınılmaz sorularla bezeli neşeli bir yolculuğa davet ediyor. "Lightman, zaman, uzay, madde ve hayatın kökenleri üzerine müthiş bir fabl yazarak Yaratılış üzerine ortaya atılan onca zırvaya şahane bir kontra çıkarıyor." Nature "Evrenin doğuşu, sonu ve diğer her şey üzerine dokunaklı bir çalışma. Hümanist Lightman rasyonellik ve gizem uyumuna yol verirken, Biliminsanı Lightman şeytanın avukatı rolüne bürünerek Yaratılış fanatiklerinin gözlerini felsefenin ışığıyla kamaştırıyor." The New York Times "Alan Lightman'ın Einstein'ın Düşleri gibi bir şaheser daha yazması pek olası görünmüyordu ama bunu Bay Tanrı'da nükte ve hayal gücü ile tekrar başardığı açık." Anita Desai "Entelektüel açıdan kışkırtıcı ve dokunaklı ve komik ve çok güzel yazılmış" Salman Rushdie

Agop Arslanyan 1930'larda doğduğunda, 1915'te yaşananlardan sonra Tokat'ın Ermeni ahalisinin nüfusu büyük ölçüde azalmış, okulları, kiliseleri kapanmış, o canlı sosyal yaşantıdan geriye soluk bir hayalden ve yaşama tutunmaya yarayan geleneklerden başka pek bir şey kalmamıştı. Arslanyan daha on iki yaşında ailesini ardında bırakarak, okumak için memleketinden ayrılıp pek çokları gibi İstanbul'a göçse de, yüreğinde doğduğu kente olan özlem hiç dinmedi. Tokat Ermenilerinin bu son temsilcilerinin yaşantısı, komşularıyla olan ilişkileri, siyasi gelişmelerin gölgesinde hissettikleri, korkuları, sevinçleri, tadına doyum olmaz yiyecekleri, müzikleri, eğlenceleri, piknikleri, zanaatları, hep canlı, renkli, duygulu ayrıntılar olarak belleğinin bir köşesinde işli kaldı. Adım Agop Memleketim Tokat bu anıların, özlemin, bugün artık yok olmuş farklı bir zaman dilimini kaydetme arzusunun dışavurumu. Yüzyıl ortalarında bir Anadolu şehrinin zaman zaman eğlenceli, hüzünlü, ama hep içten, hep sıcak, hep samimi hikâyesini anlatan bu kitap, diplomatik-politik çekişmelerden uzak, basit halk kitlelerinin yaşantısıyla örülmüş, aşağıdan yazılmış bir tarihin meraklılarına göz kırpıyor.

Zaman akıp giderken, "tarih" olmadan önce okumak... Roman -bir anlamda- geleceği var olandan hareket ederek okumanın notları sayılırsa; Üç Beş Kişi, dokusu içinde barındırdığı ciddi tarih öngörüsüyle gerçek bir romandır. Adalet Ağaoğlu'nun, tarih öngörüsüyle birlikte psikolojik çözümlemelere de yer verdiği Üç Beş Kişi, 80 öncesinin bulanık, karanlık ve umutsuz ortamının pervasız bir aynasıdır. Üç Beş Kişi, yani romanın kahramanları olan Ferit Sarıkaya, Murat Kaymazlı, Selmin Rifatzade, Kıymet, Türkan Hanım, Kardelen, Neval Hanım ve diğerleri, üstlerinde ağır, bunaltıcı bir baskı hissederler. Bazıları bu baskının toplumsal ipuçlarını yakalayamaz, bazıları ise o garip karanlığın üstünü örten başka şeylerin varlığını hisseder. Ancak bütün bu üç beş kişinin yaşadıkları ve düşündüklerinden hareket eden Ağaoğlu, sınıfsal yapılanmada gelecekte baş gösterecek değişikliklerin ilk ipuçlarını da verir. Gelecek, 80 öncesi yıllarda olduğu kadar bile naif ve az kirli olmayacaktır artık.