Yazara Gore Listeleme

İnsanın görünür davranışlarının ardındaki duygusal dünyasının araştırılması, kuşkusuz Freud'la başlamadı. Ancak insanın kendini anlaması yönünde, tarihin çok eski dönemlerinde başlamış olan çabalara, yirminci yüzyılın başında yeni bir nitelik ve hız kazandırarak, bugün bile etkililiğini sürdüren psikanalitik düşüncenin yolunu açan Freud oldu. Yirminci yüzyıl boyunca psikanalizden hareket eden çeşitli ekoller oluştu; bu ekoller psikanalitik kuramı tartıştılar, irdelediler, yeni kavrayış tarzları ortaya koydular - bugün bir psikanaliz sonrasından söz edebiliyorsak, bunu böyle canlı bir tartışmayı hayata geçirebilen insanlara borçluyuz. Diğer bir deyişle, psikanaliz Freud'la başlıyor başlamasına, ama onunla bitmiyor. Bu nedenle Engin Geçtan'ın, Freud'un ortaya koyduğu başlangıç ve temellerle, başta Adler, Jung, Rank, Horney ve Sullivan olmak üzere daha sonraki birçok kuramın sürekliliğini kuran bu kitabının, çok güzel ve anlaşılır yazılmış, temel bir giriş niteliği taşıdığını düşünüyoruz. Üstelik bugünün Türkiyeli okuru, Psikanaliz ve Sonrası'nın ilk kez yayımlandığı 1988 yılına göre çok daha şanslı; psikanaliz tarihinin o dönemde henüz Türkçe'de olmayan birçok temel yapıtının bugün çevirisi var. Bu girişi, bu heyecan verici okuma ve araştırmayı onlarla sürdürmek mümkün.

“Melo Abla, aslen Çanakkaleli, Frig-Aiol melezi idi. Melezliğinden ötürü Melo namıyla anılırdı. Kalemle çizilmiş ince güzel bir yüzü, göreni sakinleştiren bir gülümseyişi vardı. Gözleri simsiyah, kara zeytinler gibi parıltılıydı. Parıltıyı gördüğünüzde Melo’nun içinde başka biri daha olduğu hissine kapılırdınız. Siz o hisse kapılmış gider iken, içeriden çıkan olmazdı.” Boş gezenin boş kalfası A. Hermesi Bey, nam-ı diğer Çarşılı Deli Abbas, bir öğle vakti Teşvikiye Camii avlusunda, ayağında uzun, “cayır cayır” kırmızı eteği, platin sarısı harap saçlarıyla bankta oturan kıralıçasıyla karşılaşır ve hikâyemiz başlar. Kalfa’nın, “üfür üfür ipe diz” tekniği ile anlattığı bu serbest eser, Filiboğlu İskender Bey’in maceraları ve his dünyası üzerinedir ve dallanıp budaklanarak, Çanakkaleli Melahat’a kadar uzanacaktır. İlhami Algör’ün, hikâye kahramanı/anlatıcısı bu kez de tarihin sayfalarında geziniyor, tabii ki yine bir kadının, kıralıçanın bakışları nezaretinde.

Egemenliği içeren modern devlet, XVI. yüzyıl sonlarından başlayarak XVII. yüzyıl boyunca çeşitli kuramcıların katkılarıyla düşünülebilir bir olgu haline gelir. Egemenliğin tek kişinin, kralın kişiliğinde somutlaştığı bu devlet, Hobbes'un deyişiyle karşı konulamaz büyük bir gücü temsil eden Leviathan gibidir; hatta ölümsüz Tanrı'dan sonra, yeryüzünde kendisiyle kıyaslanabilecek bir gücün bulunmadığı ölümlü bir Tanrı'dır.

Deniz Gezmiş, Cihan Alptekin’i nasıl kızdırırdı? Deniz, İTÜ seçimlerinde yaşanan kavgaya neden karşı çıktı? Deniz’in “Beni onun yanına gömün” dediği devrimci kimdi? Mihri Belli’yi hapishaneden kaçırma planını kim yaptı? Efsane örgüt: DÖB. THKP-C’nin beş kişilik eylem timinde kimler vardı? Mahir Çayan, büyük firardan önce ne yaptı? Kafasına kurşun sıkılarak öldürülen Teğmen. Bilinmeyen İbrahim Kaypakkaya. Yayımlanmamış bir Hasan Yalçın yazısı. Türk Solu’nun ve Dev-Genç’in adını kim koydu? “Maceracılığa karşı” bir banka soyguncusu! 68, TSK’ye nasıl yansıdı? 68’in delikanlı kızları! Hikmet Çiçek, Devrimci Portreler’de bunları anlatıyor. 68’in 50. yılında o devrimci portreler, erdemli yaşamları ve mücadeleleriyle bize örnek olmaya devam ediyorlar.