Yazara Gore Listeleme

Kara Film (Film Noir) Bogart'ın Malta Şahini'ndeki duruşuyla, Hitchcok'un haksız yere suçlanıp kanundan kaçan kahramanlarını ya da Lynch'in her biri birbirinden eciş bücüş karakterlerini karşılaştırmaya çalıştığınızda, çok da ortak nokta bulamayabilirsiniz.. Kara filmin özü, yüzeyde görünenden çok, izledikçe duyularınızı saran o film noir bulutundadır aslında. Yoksa yalnızca imgelere bakıp gereğinden az filmi kara film dosyasının içine tıkabileceğiniz gibi; sırf sinemakolik yanınız film noir kokusu aldı diye de gereğinden fazlasını aynı dosyaya sığdırmaya çalışabilirsiniz. Günümüzde, her türlü çöp (trash) ürünü kara film diye sunanlar olsa da; doğru olan kara filmin (varsa) sınırlarını çizebilmek, bu sınırlar dahilinde sinematografik anlamda türü incelemek, sınıflandırmak ve nihayetinde kaliteli ve ucuz örnekleri arasındaki farkı belirginleştirmektir. Nedir şu kara film ya da "ben neden her Lynch filmine boş bakmak zorundayım" diyenleri de, türü tanıyıp olaya geçmişe dönük bir bakış açısı getirmek isteyenleri de fazlasıyla memnun edeceğine inandığımız özel film noir dosyamızla karşınızdayız. Oldukça kapsamlı olan dosyamıza başlamadan önce, film noir ve David Lynch üzerine çalışmalarını bizimle ve dolayısıyla sizlerle paylaşan misafir yazarımız Sn. Didem Tanr ıdağlı'ya teşekkür ederiz. Kendisi Marmara Üniversitesi Radyo, Televizyon ve Sinema Bölümü'nü bitirmiş, sinema ile ilgili çalışmalarına devam edebilmek için yurt dışına yerleşmiştir.

Biz Poseidon Savaşçıları’yız ve atalarımızın on bir bin yıl önce ettiği yemin bizim bugün ettiğimiz yeminle aynı. İnsanları kara cadılardan ve vampirlerden koruyacağız. Artık Poseidon’un Trident’inin kaybolmuş taşlarını bulmamız daha önce olduğundan çok daha önemli. Böylece Atlantis yeryüzüne yükselip dünyadaki yerini bir an önce alabilir. Bir vampirin yemini… Bir bakirenin arayışı… Vampir Daniel, on bir bin yıldan uzun bir süreyi insanlık için savaşarak geçirmiştir. Ancak hissettiği yalnızlık duygusu artık canına tak etmiştir. Bu nedenle hayattan vazgeçip güneşe adım atmaya karar verir… fakat kendisini cehennemde değil, Atlantis’te bulur. Serai, on bir bin yıl önce Atlantis ırkının geleceğini güvence altına almak için büyülü bir uyku haline alınmayı kabul eden bir grup bakireden biridir. Ancak uykuda olan kız kardeşlerini koruyan cevher bir kara büyücü tarafından çalındığında tamamen değişmiş bir dünyaya ve aklından hiç ama hiç çıkmamış bir adama uyanır. Şimdi attıkları her adımı takip eden kadim bir kötülük peşlerindeyken, birbirlerine yeniden kavuşmuş iki âşık hem büyük bir kara büyüyle hem de kendi kalplerindeki ihanet hisleriyle mücadele etmek zorundadır. Alyssa Day şaşırtıcı, hayret verici dünyalar yaratıyor. Christine Feehan- New York Times çoksatar yazarı. Ayssaa Day’in “Poseidon Savaşçıları” serisi büyüleyici, heyecan verici ve oldukça romantik. Jayne Castle-New York Times çoksatar yazarı Bu gerçekten muhteşem bir hikâyeydi; çünkü daha ilk sayfadan itibaren merak ve korku duygularıyla sizi kendi içine almasını iyi biliyor. Tüm karakterler arasındaki bağlantı ve olay örgüsü mükemmeldi. Ayrıca erotik sahneler adeta yakıyordu. Goodreads

Benim saçlarım yumuşak. Havva’nın saçları keçe gibi. Annem ustura ile iki defa kazıttı saçlarını uzasın diye, ama uzamadı, kısa kaldı. Burnu da öyle biçimsiz ki! Yamyassı. Tıpkı okul kitabımızdaki maymunun burnuna benziyor burnu. Hiç sevmiyorum onu. Pis, hırsız.

K., sorunlu öğrencilerden oluşan bir okulda matematik öğretmenliği yapıyor. Doğum gününde öğrencileri yaşını sorduğunda "33" diyor, "İsa'nın yaşındasın," diyerek ölüm vaktinin geldiğini hatırlatıyor ona öğrencileri. Oysa, sevgilisi Ferdinand'ın intiharıyla zaten bir parça ölen öğretmenlerinin, akciğer nakli beklediğinden haberleri yok. Eğer uygun bir akciğer bulunamazsa K.'nın yaşamla göbek bağı kopacak. "Öteki taraf"taki Ferdinand ise boş durmuyor: K.'yı yazar Samuel'le yakınlaşmaya, bir roman yazmaya ve bir bebek sahibi olmaya teşvik ediyor sürekli. Fakat K., bebeğe bakabileceğinden emin değil, tıpkı hayatta kalıp kalmayacağını bilmediği gibi. Onun yerine bir "hayvan" edinmeye karar veriyor. Bir yumurta ve kuluçka makinesi alıyor. Bir gün yumurta çatlıyor, hayvan ortaya çıkıyor. K., gerçek çocuğa hazırlık olması için adını "çocuk" koyuyor. Çocuk'u ise bir plastik poşete… Hayati bir sorunu olan K.'nın hayat verme içgüdüsü, enerjisi hiç düşmeyen bir romana dönüşüyor 33'te. Düğümler atılıyor, düğümler çözülüyor. Nefes alınıyor, nefes veriliyor. Sorular soruluyor, -bazen- yeni sorularla cevap veriliyor onlara. Kjersti Skomsvold'un, melankolik tavrını gerçeküstü bir anlatımla birleştirdiği romanı 33'ü Hızlandıkça Azalıyorum'u da Türkçeye kazandıran Deniz Canefe Norveççeden çevirdi.  "Çocuğa radyoda duyduklarımı, bir insanın bedenine hiç dokunulmazsa onun öldüğünü anlatıyorum, bu bir tokat gibi. Çocuk bana bakıyor; ama yüzünde hiçbir ifade yok ve bir anda bedensel temas düşüncesi huzursuzluk verici bir şey olmaya başlıyor. Şimdi belki kendimi tekrarlıyorumdur, büyük olasılıkla öyle yapıyorum. Önemsiz şeyleri yineliyorum, bu sırada önemli olanlar yazılmamış kalıyor. İnsan asla her şeyi söylemeyi başaramıyor."