Yazara Gore Listeleme

ir cihan imparatorluğunun kurucusu Osmanlı.Tarih sahnesinde ilk göründüklerinde yıl 1285.Beylik, devlet ve imparatorluk tecrübelerini yaşayan Osmanlı üç kıtaya hükmetti. Bu ulu çınarın ömrü sona erdiğinde yıl 1922 olmuştu. Tam 637 yıl dünya siyaset sahnesinde kalmayı başardı Osmanlı. Siyasî varlığı sona erdi ama geriye ilim, kültür ve sanat hayatına dair pek çok eser bıraktı. Osmanlı tarih yapmakla kalmadı aynı zamanda kendi tarihini de yazdı. Tarihçi, edebiyatçı, şair, siyaset ve devlet adamı, hattat gibi kalem ustası, gelecek nesillere Osmanlı'yı en iyi şekilde anlatmak için âdeta birbirleriyle yarıştılar. İmparatorluk tarihinin bu kalemli muhafızları kimi genel Osmanlı tarihi, kimi dünya tarihi içerisinde Osmanlı tarihi, kimi sadece kendi yaşadığı dönemi, kimi bir padişah dönemini, kimi şehnâme, kimi fetihnâme, gazavatnâme yazdı; kimi düz yazı ile kimi şiirle veya her ikisinin karışımı. Kimi Türkçe ağırlıklı bir dil kullanırken kimi Türkçenin yanında Arapça ve Farsça sözcüklere de yer vererek bu üç dilin harmanlandığı bir eser ortaya koydu. Onların bu şuur ve heyecanla yazdıkları kaynaklardan öğreniyoruz Osmanlı tarihini. Öğrencisinden öğretim üyesine kadar bizlere düşen görev ise, önce onların hayatlarını öğrenmek sonra da eserlerini okuyup anlamak. Sözün özü, Osmanlı'yı daha iyi anlamanın en gerçekçi yolu, imparatorluk kültürü ile yetişmiş seçkin kalem erbabını ve onların eserlerini tanımakla mümkün olabilir. Osmanlı Devleti tarihinin kayıt altına alınmasında emeği geçen Osmanlı tarihçilerinin hayatları ve eserleri hakkında bilgi edinmek isteyeceklere, yüzyıllara göre düzenlenmiş el kitabı niteliğindeki bu eserle tanışmaları tavsiye olunur. Unutulmamalıdır ki, literatür yani kaynak bilgisi ilmin yarısıdır.

Tezer Özlü yaşamın ucuna vardığında geride sadece üç kitap bıraktı: Eski Bahçe, Çocukluğun Soğuk Geceleri, Yaşamın Ucuna Yolculuk. Yaşamı yazdıkları, yazdıkları yaşamıydı. Her gidenle gitmek, her yolculuğa çıkmak istedi ama "güzel yaşamı" hiç ilerilerde aramadı. 11 yıldır, inandığına sonsuza dek bağlı:"Yaşanılacak bir yaşam vardır. Üzerine binilip dolaşılacak bisikletler vardır. Yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak gün batımları vardır."Hep "genç kalacak" bir yazar üzerine, yaşarken ve ölümünden sonra yazılanlar ve onun fotoğrafları. Bu kitap Tezer Özlü'nün anısına bir armağan...

Konserveciliğin zirveye ulaştığı 1930’lar Amerikası’nda fabrika işçilerinin yanı sıra sanatçılar, bilim insanları, fahişeler ve serserilerin bir arada yaşadığı bir dünyadır Sardalye Sokağı. Memleketi California’daki bu küçük sokağın tüm renkliliğini, canlılığını, yaşanılan çelişkileri ve kavgaları okurla buluşturan John Steinbeck, gerçek hayattan esinlenerek unutulmaz karakterler yaratır. Renkli tiplemelerin ve olayların süslediği hikâyede, çalışmayı, düzenli bir hayat sürmeyi, sıradanlaşmayı inatla reddeden Mack’in başını çektiği aylak takımı sistemin dışında yaşamanın, sömürü çarklarına başkaldırmanın, dayanışmanın, ihtiyaç duyulan kadarıyla yetinmenin ete kemiğe bürünmüş halidir. Her insan gibi hata yapan, kimi zaman coşan, kimi zaman hayata küsen, planlarını her zaman istediği gibi hayata geçiremeyen tüm tanıdık karakterlerin sıradan yaşamlarından sarsıcı kesitlerle gerçek dünyayı usta yazar Steinbeck’in gözlerinden görmek isteyenler için... (Tanıtım Bülteninden) Hamur Tipi : 2. Hamur İlk Baskı Yılı : 2017 Baskı Sayısı : 1. Basım Sayfa Sayısı : 191 Medya Cinsi : Ciltsiz

“Kendimizi avutalım, yarın öbür gün başımız önümüze düşmesin diye esmer diyorlardı bize. Külliyen yalandı. Ben karaydım. Gobi, benden karaydı. Ferdi karaydı. Domestos karaydı. Zülküf karaydı. Ramazan karaydı. Dilan karaydı. Zülfiye karaydı. Azat vardı bir de. Bize pek benzemiyordu. Çünkü Azat kapkaraydı. Ama en fenası Şener’di. Çünkü o beyazdı. Kimimizin gözleri siyah, kimimizin kahverengiydi. Ama Şener’inkiler yeşildi. Hacca gitmiş komşularımızın dış kapılarına sürdükleri boya gibi yeşil. Hatta türbe yeşiliydi gözleri. Benim beş kardeşim vardı. Gobi’nin dört. Ramazan’ın on iki. Zülfiye’nin dokuz kardeşi vardı. Dilan’ın altı. Azat’ın, bir kısmı üvey annesinden olmak üzere toplam on altı. Ama Allah’ın belası Şener tek çocuktu. Babası maliyede memurdu. Neden bir kardeşi olmadığını bir türlü anlayamıyorduk. Annesi sağdı. Babası sağlıklıydı. Neden dokuz kardeşi daha olmuyordu mesela.” Kemal Varol okurlarının Jar’dan ve Haw’dan bildiği, Ucunda Ölüm Var’da da bir ara uğradıkları hayalî Arkanya’nın sokaklarında geziyoruz bu hikâyelerde. Çocukça heveslerin her yaştan yoksunluklara, naif bir kalenderliğin bileyli bir mücadele azmine, hüzün ve acıların inatçı bir yaşam sevincine dolanması gibi hikâyeler de birbirine dolanıyor. Mizah ölümle, aşk oyunla… “Kemal Varol, büyük olayların küçük hayatlarda bıraktığı izleri ayrıntılarda yakalayabiliyor.” -Ömer Türkeş / Radikal Kitap- “Acılar coğrafyasının modern masalcısı.” -Eray Ak / K24- (Tanıtım Bülteninden)