Yazara Gore Listeleme

Balyoz Planı'nın girişinde Adalet ve Kalkınma Partisi hükümeti altında ülkenin ne kadar olumsuz koşullarla çevrelendiği anlatılıyor. Unutmayalım ki, bu metin 2 Aralık 2002 tarihini taşıyor. Yani 3 Kasım 2002 genel seçiminden tam tamına bir ay sonra kaleme alınmış. 2002 Kasım ayının akışını hatırlayalım: Recep Tayyip Erdoğan siyasi yasaklı olduğu için TBMM'de değil. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, 16 Kasım 2002'de Abdullah Gül'ü hükümeti kurmakla görevlendiriyor. Gül'ün başbakanlığındaki kabine 18 Kasım'da Cumhurbaşkanı tarafından onaylanıyor. Hükümet TBMM'den 28 Kasım tarihinde güvenoyu alıyor. İddianameye göre, Orgeneral Çetin Doğan'ın darbe planı 2 Aralık tarihini taşıyor. Meseleye basit mantıkla yaklaşıyorum. Bu darbe planında kadrolaşma, askeri müdahale için gerekçe gösterilen olumsuzluklar 16 Kasım'la 2 Aralık arasındaki iki haftaya nasıl sığdırılabilir? Hükümet icraatının başlangıcı için 28 Kasım 2002 tarihi esas alındığında bu süre 5 güne düşüyor. Neresinden bakarsam bakayım, mantığımı ne kadar zorlarsam zorlayayım, 2 Aralık 2002 tarihli bir darbe gerekçesinde sıralanan (yoğun kadrolaşma faaliyeti, özel sektörde sermayenin el değiştirmeye başlaması gibi) bütün bu olumsuz icraatın iki haftaya sığabilmiş olmasını aklım bir türlü kabul etmiyor. Üstelik benim hafızamda kayıtlı olan gerçeklik, bu planda anlatılan bazı olaylarla da örtüşmüyor. -Sedat Ergin-, Hürriyet Uzun zamandır süreci ve davayı yakından, inatla izleyen usta gazeteci Sedat Ergin'in yukarıdaki yazısında sorduğu sorular ve daha fazlası şimdi elinizde bulunan kitapta yer alıyor. Çetin Doğan'ın Harvard Üniversitesi'nde Ekonomi dalında profesör olan damadı Dani Rodrik ile yine aynı üniversitede ekonomist olan kızı Pınar Doğan tüm soruları belgelerle yanıtlıyor ve Balyoz darbe iddialarının bir kurgu olduğunu, bu iddiaların en erken 2009'da üretilmiş sahte belgeler üzerine inşa edilmiş olduğunu analitik bir şekilde ortaya koyuyorlar.

Stockholm’de sapık bir katil küçük kızların peşindedir. Tüm şehir diken üstündedir. Katili yakalamak için tüm şehir ve polis seferber olmuştur. Artık bir başkomiser olan Martin Beck’in elinde ise sadece iki tanık vardır. Biri buz gibi bir gaspçı, diğeri de üç yaşında bir çocuk. “İlk büyük polisiye hikâyelerinden…ve gerçekten heyecan verici.” Michael Ondaatje (Tanıtım Bülteninden)

Ömer Seyfettin Türk Edebiyatı tarihinde her şeyden önce hikâyeleriyle öne çıkmış bir kişiliktir. Bununla beraber o, hikâyelerinin yanında makale, deneme, eleştiri, fıkra, anı, tiyatro ve şiir türlerinde de eserler vermiştir. Bu yönleriyle tanıdığımız Ömer Seyfettin'in bir de esaret günleri söz konusudur. Şöyle ki: Ömer Seyfettin, Aralık 1908 ile Ocak 1909 arasında, Selanik'teki Üçüncü Ordu'nun Nizamiye Taburu'na tayin edilmiştir. Burada eşkıya takip maksadıyla, birçok yerleşim merkezini gezmiş, Türk ve İslâm düşmanı komitecilerin Müslümanlara karşı yaptıkları pek vahşi ve son derece barbarlık örneği hâdiseleri yerinde müşahede etmiştir. Savaşın toplum düzeninde meydana getirdiği sarsıntıları, acıları, yıkıntıları yakından gören ve yaşayan Ömer Seyfettin, Yanya Kalesi'nin savunmasında Yunanlılara esir düşmüş, önce farklı yerlerde tutulmuş, daha sonra Nafplion kasabasında yaklaşık bir yıl esir kalmıştır. Kitaptaki hatıraların bir kısmı da bu dönemi kapsamaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır: İlk bölümde Ömer Seyfettin'in hayatı, sanatı, eserleri ve eserlerinde Balkanlar ile ilgili yazılar; ikinci bölümde, Balkan Harplerinin kısa tarihi; üçüncü bölümde, Ömer Seyfettin'in Balkan Harbi Hatıraları; son bölümde ise konuyu tamamlayıcı yazılar yer almaktadır. Son bölümde yer alan ilk iki yazı, Ömer Seyfettin'in İbrahim Alaattin Gövsa'ya ve Kenan Hulusi Koray'a anlatımlarından oluşmaktadır. Bu bölümde ayrıca, Ömer Seyfettin'in Balkan Harplerinde ve esareti döneminde Ali Canip Yöntem'e gönderdiği mektuplar da yer almaktadır.