En Son Eklenenler

Savaş ve Barış, yüz elli yıldır büyük bir hayranlıkla okunan dev bir başyapıt ve hiç kuşkusuz tüm zamanların en güzel epik romanlarından biri. Tolstoy, Rus toplumundan son derece gerçek, yüzlerce karakteri, Napolyon ordularının Moskova’ya kadar ilerlediği tarihsel dönem içinde betimliyor. Canlı ve görkemli savaş ve barış tabloları, zekice kurgulanmış ayrıntılarla bezeli… Büyük gerçekçi yazarların hep yaptığı gibi, Tolstoy da tarihe ve topluma canlı ve hareketli bir merkezden bakıyor. Onun merkezinde daima ‘iki ulus’, yani köylülerle toprak sahipleri arasındaki bölünme var. Savaş ve Barış’ta soylu sınıfın en seçkin kesimleriyle birlikte sıradan ‘halk’ı, ölüm kalım mücadelesi içinde omuz omuza görüyoruz ama zafer bile, aralarındaki eşitsizliği ortadan kaldırmaya yetmiyor. Büyük eleştirmen Lukács’ın sözleriyle Tolstoy; “Yaşam, başkalarının emeğini sömürmek yoluyla insanların kendi kendilerini yıkmak zorunda kalmayacakları bir şekilde nasıl düzenlenir?” sorusunun yanıtını hayatı boyunca aramış bir yazar. Savaş ve Barış, eşsiz epik büyüklüğünü biraz da bu soruya borçlu. “Ne büyük bir yapıt, değil mi? Nasıl dev bir insan! İşte size bir sanatçı... Daha da şaşırtıcı olan nedir, biliyor musunuz? Onun köylü sesi, köylü gibi düşünüşü! Etine, kemiğine kadar bir köylü o! Bu soylu adam ortaya çıkana kadar edebiyatımızda gerçek bir mujik yoktu... Avrupa’da kim onunla aynı düzeye konulabilir? Hiç kimse!” Lenin

Doğduğum ay Haziran’ ı fısıldasa da, her sonbahar yeni bir başlangıç ve doğuştur bana. Yeni umutların doğduğu, yeni kararların alındığı ve sıfırdan tekrar başlamaların heyecanıdır. Yeşilden hafif kızıla, kızıldan alacalı bulacalı sarılara dönen yapraklar… Doğanın olağanüstü gücü bir övgü bekler utanarak ve yalnız bir rüzgarla ayaklarımızın ucuna kadar getirir onları. Sanki bizi fark edin, bize dokunun derler. Onlar da sevilmeyi istiyorlardır bana göre, tüm canlıların istediği gibi… Ve an’lı geçmiş zamanlarda bugün sonbaharı ve seni özlediğimi hissettim, sevdiğim, büyüdüğüm şehir… Şimdi senden uzak olsam da önemli değil. Hep içimdesin, benimlesin. Bebekliğimi, çocukluğumu, gençliğimi; kısaca yolun yarısını seninle paylaşmak çok özeldi. Şu anda da yanağımı ıslatan o iki damladaki gülümseyişimi soruyorsan, seninle her sonbaharda tekrar doğuşumu hatırlamamdandır İstanbul’um…

Anneannemin Apartman Kuzusu, Muzaffer İzgü tarafından 7-12 yaş grubu çocuklar için özenerek hazırlanan Anneannemin Akıl Almaz Maceraları dizisinin dördüncü kitabı. İzgü, Murat Sayın'ın renkli resimlerle süslediği dört güzel öykü sunuyor çok sevdiği çocuklara. Metin ile anneannesi eve bir kuzu alınacak diye tutturmuşlar. Apartmanda bakmaya başladıkları kuzu kısa zamanda mahallenin çocuklarının en büyük eğlencesi oluyor. Bu durumdan hoşlanmayanlar da var. Kitabın ikinci öyküsünün adı: Anneanneme Piyangodan Para Çıkıyor. Hikmet Hanım zengin olma hevesine kapılmış, toto mu oynasa, piyango mu alsa? Hepsini de denemekten ne çıkar? Çekiliş günü yaklaşıyor; anneanne, para çıkarsa nerelere harcayacağına şimdiden karar vermiş. Anneannem Çamaşır Yıkıyor, Anneannem Hırka Örüyor adlı öykülerde Hikmet Hanım'ın kendisine yeni yeni işler icat edip yararlı olmak için neler yaptığını okuyoruz. Deterjanların pahalı oluşundan yakınan anneanne, küllü suyla çamaşır yıkamaya kalkıyor. Anneanne yeniliklere açık ama geleneklerinden kopmayı asla düşünmüyor. Gülerken düşüneceğimiz öyküler.