Yazara Gore Listeleme

Günümüzde yaşamımızın giderek daha önemli bir parçası haline gelen medyanın, toplumun her kesimi üzerinde farklı etkileri olmaktadır. Bu etkileri doğru bir şekilde yorumlayarak gelişmeleri ve eğilimleri takip edebilmek son derece önemlidir. Rekabet her alanda olduğu gibi gastronomi alanında da kendini göstermektedir. Yenilik arayışı gast-ronomi alanında da kendini gösteriyor. Yeni mutfak akımları, tüketicilerin farklı ve değişik lezzetleri tatma istekleri, yerel olanı yerinde görme ve deneme arzusu ve geleneksele yolculuk gastronomiyi şekillendirmeye devam etmekte. Medya bu noktada da devreye gidererek bahsi geçen gelişmeleri insanlarla paylaşmakta ve etkilemektedir. Bu yüzden sadece gastronomiyi iyi bilmenin ötesinde medyanın dinamiklerini de çok iyi bilmek gerekmektedir. Çok sayıda okuru olan bir köşe yazısında yer alan bir mutfak akımının ya da bir restoranın olumsuz bir şekilde ele alınması olumlu sonuçlar ortaya çıkarmayacaktır. Aksine bir filmde bir yörenin mutfağının etkileyici bir biçimde sunulması ise o yörenin mutfak kültürüne yönelik ilgiliyi arttıracaktır. Sosyal medya uygulamaları ise yeni kurallar ve aktörler ile deveye girmektedir. Kitap içerisinde medyanın çalışma alanı kapsamında yer alan neredeyse tüm konular, gastronomi eksenli olarak detaylı bir bakış açısı eşliğinde ve çeşitli örnekler açısından ele alınmıştır.

“Türkiye’deki politik sistemin dengesizliğini, öncelikle anlaşmazlıkların giderilmesinde uygulanan geleneksel yöntemlerin bir kenara bırakılmasıyla ve sosyopolitik değişime uyum süreciyle açıklamak gerekir. Yine de Türkiye’deki politik sistemin yaşadığı kesintisiz bunalımı anlayabilmek için bu sistemin evrimini sosyal gruplar, yönetici seçkinler ve yapısal farklılaşma sürecinin parçası olmuş bazı uluslararası olaylar arasındaki etkileşimi göz önünde bulunduran geniş bir kavramsal çerçeve içinde çözümlemek zorundayız.” Prof. Dr. Kemal H. Karpat Prof. Dr. Kemal H. Karpat, Türkiye’de hâl-i hazırda var olan siyasal sistemi, Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminden başlayarak kendine has üslubuyla yaptığı dikkat çekici analizlerle anlatıyor. Türkiye’de modern siyasal sistemin başlangıcı olarak 1876 Tanzimat Fermanı’nı kabul eden Kemal H. Karpat, bu yeni anayasal süreçle beraber Osmanlı toplumunda nelerin değiştiğini, dönemin önde gelen edebiyatçıların ve düşünürlerinin eserlerinden, gazete yazılarından yola çıkarak yorumluyor, bu yorumlarını da belgelerle zenginleştiriyor. Daha sonrasında Meşrutiyet’in ilânı ve Jön Türk Devrimiyle Osmanlı İmparatorluğu’nun siyasal rejimi olan “istibdat dönemi”nin bitişi ve akabinde Cumhuriyet’in ilânı, CHP’nin tek parti olarak devletin başına gelmesi, en nihayetinde çok partili sisteme geçiş, ordunun her dönemde nasıl siyasal rejimin en önemli unsuru haline geldiği ve aralarda yaşanan darbeler... Kemal H. Karpat, Türk Siyasi Tarihi kitabında her dönemi anlatan/açıklayan en önemli sâiklerin temellerinin, nasıl bir önceki dönemde atıldığını ve tarihin ancak edebiyat, sosyoloji, psikoloji ve felsefe gibi ilim dallarıyla kullanıldığında temel sorulara nasıl cevap verdiğini birbirinden farklı birçok örnekle sentezleyerek okuyucusuyla paylaşıyor.

"Sözcüklerin ve zeka oyunlarının balesini yapan", çağdaş tiyatronun en entelektüel yazarı Stoppard, yalnız tiyatronun değil, edebiyatın ve tüm sanat biçimlerinin mirasını yapıtlarında ustalıkla değerlendirmiştir. Onun oyunları sanata yapılan bir övgü ve kutsama gibidir. Bir 'parodi' ustası olan Stoppard'ın konularını Shakespeare, Joyce, Wilde gibi ünlü yazarlardan aldığını; Beckett, Osborne, Albee, Pirandello, Shaw, Shelley gibi birçok yazardan alıntılar yaptığını ve birçok esere göndermelerde bulunduğunu görürüz. Bu yönüyle Stoppard'ın oyunları çözülmesi çok eğlenceli üst düzey bir bulmaca gibidir. Eleştirmenler tarafından teknik virtüöz olarak değerlendirilen Stoppard'ı tanımanın, tiyatroyla uğraşan herkese olduğu kadar edebiyat-tiyatro, felsefe-tiyatro, fizik-tiyatro ilişkileri açısından oluşturduğu sentez itibarıyla tüm okurlara çok yararlı olacağını ve zevkli bir deneyim yaşatacağını düşünüyoruz.

Seksenli yılların sonuydu; açlıkla ne bulursak okuyorduk. Ankara Fransız Kültür Merkezi’nin kütüphanesine dadanmıştım ve adını duyduğum, büyük yazar olduğu söylenenlerin kitaplarını hatmediyordum. Hatta, hoş bir duygu, kimi kitapların arkasında, o kitabı daha önce alıp okumuş olanların ismi olurdu. Birçok kitapta Bilge Karasu ismine rastlamak hoşuma giderdi, sonra da gider Bilge Bey’e, “bakın aynı kitabı ben de okudum,” derdim, aynı Üç Kadın’da olduğu gibi. Belirtmek elzem: Ben bu kitabı Philippe Jaccottet’nin mükemmel çevirisinden okudum. Tam da o yıllarda Ankara’da Gece Yayınları’nı kurmuştuk. Yayın listesi oluştururken, beni derinden çarpan iki kitabı mutlaka dahil etmem gerektiğini düşündüm. Biri Italo Calvino’nun Görünmez Kentler’iydi (ki onu basamadık) diğeri de elinizde tuttuğunuz Robert Musil’in Üç Kadın’ı. Ve kitabı sevgili dostumuz Zehra Yılmazer çevirdi, bastık ve yıllar içinde birkaç baskı daha yaptı bu kitap. Zehra her seferinde çevirisini daha da yetkinleştirdi. Büyük bir okuma keyfidir Üç Kadın. Musil’in şaheserlerindendir. İkinci öykü “Portekizli Kadın”ın başlangıç cümlesi ise, bence tarihe geçmelidir, eğer bir “muhteşem başlangıç cümleleri tarihi” yapılacaksa. Bakın, göreceksiniz.