En Son Eklenenler

“Tarihçilerin Kutbu” Halil İnalcık’ın o dönemlere ait özgün ve güvenilir kaynaklardan derlediği çalışması, sosyal tarihimizin az bilinen bir yönünü gündeme taşıyor. Abbasi ve Emevi geleneğinde de “saltanatın gereği” sayılan sazlı sözlü, içkili sakîli işret geleneğinin tarihini ve bu âdetin Osmanlı sarayındaki uygulamalarını anlatıyor. Bu âdete karşı gösterilen tepkileri de aktarıyor. Hâs-Bağçe’de ‘Ayş u Tarab: Nedimler, Şâirler, Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has-bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî, Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini, o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma. Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır; şiir, musikî, ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi. Bu meclisler, hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır, hem yeniden biçimlendirirdi. Çiçek bahçeleri, havuzlar, fıskiyeler, su kanalları, nahiller, buhurdanlar arasında, genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan, saz çalan, şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa, tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti. Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim-i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi. Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia, yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler, hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır. Doğu’da olsun, Batı’da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır. Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere, diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi. Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş, şarap başlıca günah sayılmıştır. Ne var ki, sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır: bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber’e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır. Zira insan zayıftır, günah işler, sonunda Gaffâru’l-zünûb -günahları affedici olan- rabbine sığınır. Osmanlı sosyal-kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser, sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor.

Bu Dünyanın gerçek teröristlerini karanlıklarda dağlarda aramayın, cadde ve sokaklarda da göremezsiniz. Çünkü onlar şehrin yüksek binalarının en üst katlarında binlerce dolarlık takım elbiseleriyle tepeden hep sizi izlerler… Biz de, sizleri izleyenlerin en büyüğü olan Rothschild Hanedanlığı'nın; 1700'li yıllarda Almanya'da başlayan ve içinde savaş, kan, vahşet ve para olan yaşam maceralarına aşağıdaki soruları sorarak bir göz atalım dedik; - Illuminati'nin en büyük ailesi Rothschiler mi? - ABD'nin kurucuları Yahudiler mi? - Amerikan Mührünün sırrı ne? - Dünya Savaşlarını başlatan Rothschiler mi? - Dünyadaki Merkez Bankalarının kaçı Rothschildlerin elinde? - Birleşmiş Milletler Rothschildlerin bir projesi mi? - Rothschiller, Sabatay Sevi'nin Torunları mı? - Hitler ve Stalin Yahudi Kanı mı taşıyor? - Yahudi toplama kamplarının Finansörü Rothschildler mi? - Rothschildlerin Türkiye Başkanı Kim? - Yeraltı madenlerimizi Rothschildlere kim peşkeş çekti? - 2. Abdülhamid'i Rotschildler mi tahtan indirdi? - Rothschild ailesinin soyu Hazar Türklerine mi dayanıyor? - IŞID örgütünün silahlarını Rothschildler mi sağlıyor? - Merkez Bankamızda Rothschildlerin hissesi var mı? - Türkiye Rothschildler için neden önemli? - Tarım topraklarımız yabancıların eline mi geçiyor? Osmanlının batışında onlar var. Siyasetimizde onlar var. Merkez Bankası'nda onlar var. Yeraltı Zenginliklerimizde onlar var. Bankacılık Sektörümüzde onlar var. Tarımda yine onlar var. İşte bu kitapta Rothschild Ailesi ve kirli çıkar ilişkilerini yazmaya çalıştık. Bildiklerimizi sizlerle paylaştık. (Tanıtım Bülteninden)

Kaptan artık belediye meclisi üyesiydi. İkisi de geceye baktılar, Londra'nın gecesiyle aynıydı, yalnızca bu çok daha şeffaftı. Kasabadaki kilise çanları saat on biri çalıyordu. Denizdeki rüzgâr dinmişti. Bütün yatak odası pencereleri karanlıktı, oysa o saatte Londra'da, Parliament Hill'dem Guy Fawkes'ı yakıyorlardı. (Tanıtım Bülteninden)

pırıl ışıyan Türkçesiyle Hasan Ali Toptaş, Kuşlar Yasına Gider'de romancılığına yeni bir boyut katıyor: anlatmıyor, söylemiyor; nefeslendiriyor.  Kadirşinas otlarının mırıltısını, of dememenin ilmini, eldeyken kıymetini bilmenin erdemini, ömürden giden günlerin sabrını okudukça zihnimiz, gönlümüz havalanıyor.  "Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır" sözü yankılanıyor kulaklarımızda.  Kuşlar Yasına Gider; atların koşması kadar doğal, kaleme iç çektirecek kadar merhametli bir roman. "Toptaş'a yazarlık adeta bahşedilmiştir."  -ANDREW RIEMER, Sydney Morning Herald- "Zaten o yıllarda burnumuzun ucunda gezinen bir mazot kokusuydu babam, kulağımızda çınlayan uzak bir motor sesiydi ve az evvel dediğim gibi, gitti mi gelmek bilmezdi bir türlü." (Tanıtım Bülteninden)