Yazara Gore Listeleme

Fuat Sezgin 1942 senesinde İstanbul Üniversitesi'nde dünyanın gelmiş geçmiş en büyük oryantalisti kabul edilen Alman Hellmut Ritter'in öğrencisidir. Hocasından İslam coğrafyasında yetişmiş, Avrupa'nın en büyük alimleri seviyesinde bilim adamları olduğunu duyunca çok şaşırır: "Dehşete düştüm. Çünkü ilkokulda, lisede öğrendiğimiz şeyler tamamıyla buna aykırıydı. Modern dünyanın gelişimine İslam dünyasının katkısını sıfır diye biliyorduk. Ritter'in sözleri İslam ilimleri tarihini öğrenmem için kırbaç rolü oynadı. Bütün dünyayı terk ederek gece gündüz bunun için çalıştım..." Prof. Sezgin, tartışmasız dünyanın en önemli bilim tarihçilerinden birisidir. Yakınları onun 27 dil bildiğini söylemektedirler. Sezgin 27 Mayıs 1960 askeri darbesi sırasında üniversiteden uzaklaştırılan ve 147'likler diye bilinen akademisyenler arasındadır. 1961 yılında Almanya'ya gider ve 1982 yılında J. W. Goethe Üniversitesi'ne bağlı Arap-İslam Bilimleri tarihi Enstitüsü'nü ve 1983'te bunların müzesini kurar. Prof. Sezhin, bu müzede, İslam kültür çevresinde Müslüman bilginler tarafından yapılmış aletlerin ve bilimsel araç ve gereçlerin yazılı kaynaklara dayanarak yaptırdığı numunelerini sergilemektedir. Aynı zamanda İstanbul İslam Bilim ve Teknoloji Müzesi'nin açılmasına önayak olmuştur. Elinizdeki kitap, bilimler tarihinin insanlığın ortak malı olduğunu ve bugünkü batı medeniyetinin islam medeniyetine çok şey borçlu olduğunu gözler önüne seren bu değerli bilim insanını Türk kamuoyuna tanıtmayı amaçlamaktadır.

Memleket olarak pek rağbet etmediğimiz bir tür otobiyografi. Mühim isimler hakkında yazılan biyografilere aşinayız daha çok. Otobiyografi, doğası gereği yüzleşmeyi ve kendine karşı acımasızca dürüst olmayı dayatıyor. Sevan Nişanyan'da bu ikisi de var. Bütün eserlerinde ezberlerle, tarihle, dille, yerleşik turizm algısıyla ve daha nice şeyle cesaretle yüzleşen Nişanyan kendini kayırmıyor. Çocukluğu, Robert günleri, Amerika'daki solculuk zamanları, gencecik yaşta yaptığı ve çok ses getiren Karl Marx tercümesi, Kafkasya'daki savaş meydanları, Etiyopya manastırları, Amazonlar, Şirince, Van, Ermenistan... Aslanlı Yol müthiş bir kurmaca metin olarak da okunabilir. Göreceksiniz: Gözü pek bir seyyah olan Nişanyan sürekli kayboluyor, arabası bozuluyor, yolu bulamıyor, insanlara yol soruyor, onlarca yıldır kullanılmamış patikaları deniyor ama pes etmiyor. Asla. Sadece eserleriyle değil, hayatıyla da bütün ezberlere savaş açan dâhi bir seyyahın otobiyografisi. Okuduktan hemen sonra müthiş bir yola çıkma isteğiyle, üstelik!

etkileyecek kimse yokken uygun tavırlar takınmak sadece aptallık. Neden yüzmek için kombinezonuna kadar soyunmasın ki? Nişanlısı onunla tanışmak için geldiğinde, Vivi tam bir hanımefendi gibi vakur, kibar, uysal davranacak. Yani ağabeyinin adama söz verdiği her şey olacak. Ama o zamana kadar, özgürlüğünün tadını çıkaracak. Açığa Çıkan Keşif Çiçeği burnunda Foxhaven Dükü Luke Forestın ne mirası ne de onunla birlikte gelen gelini umurunda. Macera ve heyecan istiyor, tıpkı biraz evvel karşılaştığı büyüleyici su perisi gibi. Çıplak yüzen bu fingirdek kadının müstakbel gelini olduğunu öğrendiğinde, Leydi Viviana başka koca bulma planını tekrar düşünür. Çünkü bu hayat dolu kadını başka bir adamın kollarında düşünmek, onu delirtmek ya da mihraba götürmek için yeterli.

'Sanki ben okyanustaymışım, onlar da keşif uçuşuna çıkmış, üstümden uçuyorlar. Beni gözlüyorlar, salınıyorlar. Düşmanın resimlerini çekiyorlar yukardan. Düşman da ben. Çevremdeki boşluğu içimde duyuyordum, kocaman, kapkara bir dünya gibi. Hayvanmışım gibi dinledim çevreyi. Korku içinde. Ses korkusu. Gerilmiştim. Sanki her an bir şey istila edecek beni. Bir yabancı. Tarifi imkansız bir şey.'