Yazara Gore Listeleme

Nâzım sayısız dostlarından biri olarak, Pablo Neruda'yı ziyaret etmeye karar verir. Ne de olsa, Neruda onun evine gelmiş, yanında da armağan olarak kırmızı renkte bir kadeh getirmiştir... Avrupa'daki bir arkadaşına telefon açar ve ondan Neruda'nın adresini ister. Bu istek, bir gün bile yaşamaz yorgun yüreğinde; çok değil, ertesi gün sırtı duvara dayalı bir şekilde yere oturur ve kalakalır öylece!.. Son nefesinde, yıllardır uzak kaldığı memleketini görme arzusuyla, Neruda'ya gitme isteği el ele tutuşur böylelikle. Daktilosunun iç cebindeki küçük bir kâğıt parçasında, el yazısıyla yazdığı Neruda'nın adresi durmaktadır hâlâ... O daktilonun tuşlarına dokunan parmaklar, Nâzım Hikmet'in parmaklarıdır!.. Pablo Neruda 1971 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü almış... Kimin umurunda!?. Nâzım Hikmet'in daktilosunun iç cebinde adresinin çıkmasından daha büyük bir ödül olabilir mi?..

Orhan Kemal'in tarzını sevenlere...

Lance Larner kendi halinde bir yazardı. Mutlu bir evliliği vardı. Ancak bir gün karısının kendisini aldattığından şüphelenince tüm yaşamı Kendisine yapılan bu haksızlığa aynı şekilde karşılık verecekti, verecekti ama daha önce hiç çapkınlık yapmamıştı. İşte her şey böyle başladı. insan ne pahasına olursa olsun karısını aldatmaya karar verince başına neler gelmezdi ki... AH şu KADINLAR" Lance kamerin, en feminist yazarları bile ağlatan bir kadın dünyasında ümitsiz çırpınışlarının romanıdır. Kısaca dört dörtlük bir gülmece arıyorsanız kitabı yeniden rafa koymamanızı öneririz.

Şu kısacık sunuşta kitabın kapağına sığdırılamayan adını sizlere açıklamak bana düştü. Kitabın esas adı işte şöyle: "Toplumsal öcülerden, başlarındaki dertlerden, bazen karşı cinstekilerden, alt edilemeyen koşullardan, yaşamın kıskacından, umarsız yaşamaktan bezerek ellerindeki tek hayatı istedikleri gibi değerlendirebilmek için ne yapıp edip mekân değiştirmeyi beceren ve Ege’nin ya da Akdeniz’in sıcak kıyılarında, yazlıkçıların iki-üç ay boyunca tıklım tıkış doldurdukları, kışları ise sakin geçen, kimsenin kimseye fazla aldırmadığı, yaşamın hem ucuz hem de kolay olduğu küçük yerleşmelere sığınan kadınlar." Uzun bir ad olduğu için kitabı derleyen Seda ile editörü Hülya kısaca "Kıyılara Kaçan Kadınlar" deyiverdiler. Bilirsiniz, kadınlar pratiktir... Kitaba katılan kadınlar ve öyküleri Azer Bortaçina / Begonvil hevenklerinin gölgesindeki mutluluk Behiye Sönmez / Dönmedolap Benay Zontur / Masal Canan Big / Kalabalık bir aile Eflan Aytaç / Elveda İstanbul!... Bekle beni Bodrum Feraye / Cennetin fragmanı Güzide Aydoğmuş / Güzel, güneşli bir Pazar sabahı Handan Tüzmen / Örümcek Dede Kamuran Nusret Ardıç / Nostalgia Laleper Aytek / Bir şehri bırakmak Meldâ Kaptana / Değiştirip ikiliğim, birliğe yetmeğe geldim Melek Mjaanes / Seferî melek Munise Tulîn Bingöl / Bodrum vurgunu Nezihe Aktürkler / Benimki kaçış değil, itiş Nimet Yardımcı / Her şey yolunda Öznur Aydost / Ateş dansı Rengin Kurtiz / Siyah-beyaz bir resim Ruhsar Dilli / Ben de varım Seda Arun / Herkes kendi bahçesinde Sezil Ekin / Biri vardı, tanıdık! Sona Gökkaya / Bobo Sönmez Taner / Yaşama selam! Bodrum’dan Suzan Sakarya / Gün olur da... Ümit Nalbantoğlu / Bir yaşamı resimlemek Zeynep Serdar / Bir Yunus’la bir kıyıda