En Son Eklenenler

Nuri Bilge Ceylan, sinemaseverler kadar eleştirmenlerin de övgüsünü alan filmleriyle uluslararası başarı kazandı ve yirmi birinci yüzyılın en özgün ve provokatif sinemacılarından biri olarak kendini kabul ettirdi. Buna rağmen film ve medya araştırmacılarının Ceylan’ın filmlerinin kendine has üslubunu, havasını ve temalarını keşfetme girişimleri sınırlı kaldı, Ceylan sinemasının temaları henüz kapsamlı bir sosyolojik ve eleştirel düşüncenin konusu olmadı. Üç yazar, tartışmacı bir diyalog içinde birlikte yazdıkları kitapta buna girişiyorlar: Ceylan’ın filmlerine ayırt edici özelliğini veren “diyalektik etkileşim anları”nı, paradoks ve çelişkileri çözmeye değil, taklit ederek pekiştirmeye çalışıyorlar. Ceylan sinemasında süreklilik gösteren beş temel temanın izini takip ediyorlar: yersiz yurtsuzluk, nostalji, göç ve yer değiştirme gibi tikel zaman ve mekân biçimlenimleri; süregiden bir hiçlik ve yokluk duygusu; yas, melankoli ve can sıkıntısı; metropoliten modernlik; ulusötesilik. Böylece Ceylan sinemasını filizlenmekte olan bir “Yeni Türk Sineması” bağlamında ele almak yerine, bu filmleri klasik Avrupa (özellikle Fransız, Alman ve Rus) düşüncesi, edebiyatı ve filmleriyle desteklenen ulusötesi bir bağlama yerleştiriyorlar. Sosyologlar, kültür kuramcıları, ama daha önemlisi sinemaseverler için; Nuri Bilge Ceylan’ın bundan sonra yapacağı filmleri, o emsalsiz hayal gücünü heyecanla bekleyenler için bu kitap.

"Hayatında hiç bayılmamış olan bir insan, yanan korlarda tuhaf saraylar ve son derece tanıdık yüzler gören kişi değildir, çoğu insanın görmediği melankolik hayallerin havada uçuştuğunu gören kişi değildir, bilinmeyen bir çiçeğin kokusu üzerine derin düşüncelere dalan kişi değildir, aklı daha önce hiç dikkatini çekmemiş olan bir ezginin anlamıyla karışmış kişi değildir." Kuyu ve Sarkaç Batı düşüncesinin gelecek yüzyılda ilerleyeceği birçok güzergahı önceden kestiren, Baudelaire'den Benjamin'e kadar birçok yazar ve düşünür için bir tartışma ve esin kaynağı olan Edgar Allan Poe, hiç kuşkusuz yazın tarihinin en özellikli ve gizemli yaratıcılarından biri.

Ruh Dağı'nın sadece "ben" kişi zamiriyle belirtilen yazar kahramanı, 1980'lerin başında, yaşadığı baskılardan ve büyük kentin kargaşasından uzaklaşmak, kendini bulmak amacıyla başkent Pekin'den ayrılır. Tesadüf -bir trenin kompartımanında birbirine çarparak şıngırdayan iki çay fincanı- onu, gizemli bir dağın peşinde, sırlarla dolu uçsuz bucaksız Çin coğrafyasında muhteşem bir yolculuğa sürükleyecektir. Yazar aşkı, insanın başlangıcını, Çin uygarlığının kökenlerini, hakikati, bilgeliği, saflığı ve doğallığı ararken, ruhunun ve belleğinin derinliklerinde bir iç yolculuk da gerçekleştirecektir. Hikaye geliştikçe "ben" "sen"e dönüşecek, yer yer iç içe geçen iki ayrı sesin karşılıklı konuşmalarıyla, gerçekten modernist bir metin çıkacaktır ortaya. Otobiyografik, pikaresk ya da folklorik bir anlatı, zamanda ve mekanda yapılan bir yolculuğun öyküsü, gerçekliğin eleştirel yansıması, lirik bir şiir... Kaybedilip yeniden bulunan "Çinliliğe" dair kusursuz bir roman olan Ruh Dağı, XX.yüzyıl sonu Asya edebiyatının en büyük eseri, çağdaş dünya edebiyatının başyapıtlarından biri olarak nitelenmeyi hak etmektedir.

Herkesin beğenisini toplamış balıkçı güzeli diye anılan Selim’in Markos’a büyük yardımı geçmişti. devrilen sandalından kimse yardım etmezken bu Rum gencine hiç beklemediği bir şekilde Selim el uzatmıştı. Onu ölümden son anda kurtarmıştı. Bundan dolayı Markos Selim’e çok minnettardı. İkisi de balık tutuyorlardı O günden sonra Markos Selim’i güzel havalarda ziyaret ediyor beraber yemek yiyor gezintiye çıkıyorlardı ve balık tutuyorlardı. Selimin babası her gelişinde Markos’a çok fazla ikramlarda bulunuyor gönderirken de bir sürü hediyelerle geri gönderiyordu. Arada bir selim Rum kıyısına gidiyor. Yiğitliği ile kendisine dokundurtmuyor rahatlıkla gezinebiliyor Rum kıyısını yakınlarında rahatlıkla balık tutabiliyordu. Bir gün Markos kardeşi güzel Yuana ile beraber çıkmıştı balığa onu da Türk kıyılarına getirmek istedi biraz çekinen kız kardeşi yine de abisiyle beraber Türk kıyılarına gittiler. Orada biraz dinlenmek için oturacaklar Marklos kardeşine Türk kıyısının babasının dediği, kadar kötü olmadığını gösterecekti.