En Son Eklenenler

Bazen hangimiz kendimizi yorgun, bitkin, hatta tükenmiş hissetmeyiz ki? Günlük hayatın koşuşturması içinde bazen böyle hissetmek doğaldır. Ancak bu durum birkaç gün içinde geçmez ve devam edip giderse, bazen grip belirtilerine benzer şikayetlerle yatağa düşürür ve güçsüz, mecalsiz kılarsa sorun farklılaşır. Artık Kronik Yorgunluk Sendromu (KYS) adı verilen ve geleneksel ilaçlarla tedavisi mümkün olmayan bir hastalık söz konusudur. Sanıldığından çok daha fazla sayıda insanı adeta kötürüm eden bu sendromun tedavi edilmesi gereken bir tür hastalık olduğu bilinmediği için gidilen her doktorun verdiği farklı ilaçlar derde derman olmaz. Oysa son yıllarda yapılan çalışmalar Bilişsel Davranış Teknikleri ile Kronik Yorgunluk Sendromu'nun tedavi edilebileceğini göstermiştir. İkisi de bilişsel davranış psikoterapisti olan Dr. Mary Burgess ve Prof. Trudie Chalder tedavi ettikleri yüzlerce hastanın deneyimleri ve geribildirimlerinden yararlanarak hareket ve dinlenme arasında nasıl bir denge kurulacağından endişe ve stresle nasıl başa çıkılacağına kadar kronik yorgunluğu her yönüyle tartışıp, anlatıyorlar. Kolayca uygulanacak pratik öneriler ve basit egzersizler aracılığıyla bu sendromun nasıl üstesinden gelineceğini de ortaya koyuyorlar. Bu kitap, kendisi veya bir yakını kronik yorgunluktan şikâyet edenlerin yanı sıra sağlık çalışanları için de güvenilir bir kaynak ve kullanışlı bir rehber olacaktır. (Tanıtım Bülteninden)

Orta düzey ve üstü sevyedeki satranç oyuncuları için uygundur. Türkiye Satranç Federasyonunun yayınladığı satranç dergisinden erişilebilir formatta seçmeler.

İsviçreli yazar Max Frisch'in en ünlü yapıtlarından olan Homo Faber, romanın kahramanı Walter Faber'in kişiliğinde ayakları 'hep' yere basan, salt akla inanan, dünya görüşünü yalnızca teknolojinin ve matematiğin verileri üstüne kuran modern insan tipinin trajedisini sergiler. Tartıya ve ölçüye vurulabilenin dışında ne varsa yadsıyan Walter Faber'in trajik yanılgısı, yaşamın tüm önceden kestirilmesi olanaksız akışları ve kimi zaman insanoğlunun yazgısını belirleyen rastlantıları karşısındaki körlüğünden kaynaklanır. Yaşamın 'öte yanını' sürekli yadsımayı yaşam ilkesi olarak benimsenen Faber, sonunda bir dizi rastlantının kurbanı olur; bu rastlantılar, romanın doruk noktasında Walter Faber'i insanlığın yaradılışından bu yana günahların en korkuncu sayılmış bir günahın kucağına itecektir. Max Frisch'in gördüğü mimarlık öğrenimi, başka deyişle tekniğin ve matematiğin dünyasını tanıması, öte yandan da bir gazeteci olarak dünyayı dolaşmış, ayrıca İkinci Dünya Savaşı'nda insanların öncesiz ve sonrasız acılarıyla yoğrulmuş bir başka dünyayla yüz yüze gelmiş olması, "Homo Faber"in neredeyse belgesel bir 'insanlık durumu'na (conditio humana'ya) dönümşesinin başlıca nedenleridir. Sanatçı kişiliği Thornton Wilder ve Bertolt Brecht'in belirgin izlerini yansıtan Frisch'in bu kitabı, yüzyılımız roman yazınının başyapıtlarından biridir.

“Tarihçilerin Kutbu” Halil İnalcık’ın o dönemlere ait özgün ve güvenilir kaynaklardan derlediği çalışması, sosyal tarihimizin az bilinen bir yönünü gündeme taşıyor. Abbasi ve Emevi geleneğinde de “saltanatın gereği” sayılan sazlı sözlü, içkili sakîli işret geleneğinin tarihini ve bu âdetin Osmanlı sarayındaki uygulamalarını anlatıyor. Bu âdete karşı gösterilen tepkileri de aktarıyor. Hâs-Bağçe’de ‘Ayş u Tarab: Nedimler, Şâirler, Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has-bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî, Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini, o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma. Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır; şiir, musikî, ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi. Bu meclisler, hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır, hem yeniden biçimlendirirdi. Çiçek bahçeleri, havuzlar, fıskiyeler, su kanalları, nahiller, buhurdanlar arasında, genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan, saz çalan, şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa, tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti. Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim-i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi. Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia, yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler, hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır. Doğu’da olsun, Batı’da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır. Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere, diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi. Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş, şarap başlıca günah sayılmıştır. Ne var ki, sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır: bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber’e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır. Zira insan zayıftır, günah işler, sonunda Gaffâru’l-zünûb -günahları affedici olan- rabbine sığınır. Osmanlı sosyal-kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser, sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor.