Yazara Gore Listeleme

1968 yılı, dünya gençlik hareketleri ve dolayısıyla halk hareketleri için önemli bir dönüm noktasıdır. Bir kuşağın adını aldığı bu yıl, Fransa'da başlayan ve dalga dalga tüm dünyayı saran toplumsal fırtınanın miladı olarak kabul edilmektedir. İki büyük paylaşım savaşının, yıkıntıların, açlığın, yoksulluğun, işsizliğin ve sürmekte olan emperyalist saldırıların karşısında bir çığa dönüşen küresel tepkime, 68'in en belirleyici özelliği olmuştur. Türkiye'nin payına düşen toplumsal tepkimede ise; Deniz Gezmiş, Mahir Çayan, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil ve birlikte yol aldıkları yoldaşları, bağımsızlık ve eşitlik mücadelelerini sembolü hâline gelecektir. Onlar topluma tehlikeli teröristler olarak lanse edilse de günümüzde hâlâ sokaklardaki afişlerden evlerimizdeki fotoğraflara dek anıları tüm toplumun belleğinde yaşamaktadır. Özellikle de gencecik yaşını darağacında noktalamaktan bir an bile korku duymayan Deniz Gezmiş, bu dönemin belki de en ateşli ve tanınmış liderlerinden biridir. Bu kitap; Deniz Gezmiş'in ve beraber yol aldığı 68 kuşağı devrimcilerinin neden ve nasıl ortaya çıktığını, eylemlerini ve dünya genelinde yaşanmakta olan tarihsel süreç içerisindeki yerini göstermek amacıyla hazırlanmıştır. "Hafıza-i beşer nisyan ile malûldür" (İnsan hafızası, unutkanlıkla sakatlanmıştır) lafına inat, hafızamızı daima dinç tutabilmek için bu insanları her zaman hatırlamak zorundayız. Gezmiş, İnan ve Aslan darağacına giderken, elbette bu halkın onları kalbine gömeceğini ve asla unutmayacağını bilerek, ölümden korkmadan attılar adımlarını..

İsveç Kibritleri, Olivier'nin (aslında, Robert Sabatier'nin) çocukluk yıllarının ve o dönem Paris'inin, yetim Olivier ile anarşist ruhlu Bougras arasındaki dostluğun unutulmaz öyküsü. Geçmiş zamana, sokaklar diyarına, sevinçlerle, kederlerle sarmaş dolaş, gözkamaştırıcı, benzersiz bir yolculuk. Okunduktan sonra da etkisi, büyüsü devam eden, insan sıcaklığı ile sarmalanmış bir sokaktan başlıyor bu yolculuk. Gözkamaştırıcıydı sokağım. Yıllar akıp geçti. Bir hayli şey öğrendim, başka ışıklar gördüm; bitkilere olduğu kadar insanlara da gerekli aydınlığın göklere, güneşlere ve denizlere göre değişen eşsiz renklerini bir bir saydım. Ama hiçbir şey, ne doğa, ne de kitaplar, sokağımdaki güneşin o amansız, o değişmez beyazlığı kadar yer etmedi anılarımda.

Sir Francis Bacon (1561-1626), zenginlik ile yoksulluk, ün ile düşüş, tutarlılık ile tutarsızlık, akıl ile boş inanç arasında dalgalanan bir çağda yaşadı.Bacon'ın yetenekleri, ilgilerindeki evrensellik, düşüncesindeki esneklik, araştırıcılık, çağının pek az kişisinde vardır. Geçmiş gelenekleri ve yöntemleri tanır, çoğunu benimser, ama bununla kalmaz, o geleneklerle yöntemlerin hepsini umulmadık yeni gözlemlerle, kökten değişikliklerle aşmasını da bilir.Bacon, Denemeler'inde, değişik alanlardan edindiği gözlemler ve deneylere dayanarak kurduğu bilgelik ile "deneme"nin isim babası Montaigne'den ayrılır. O, Montaigne gibi kendi benliğini anlatmaz, yaşama uygulanabilecek bir bilgelik ortaya koyar. Bunu yaparken yarattığı zengin imgelerle bir dil ustası olduğunu da kanıtlar. Baronluğu ve Vikontluğu unutulsa da, Bacon'ın yazarlığı dört yüz yıldır hâlâ taze.