En Son Eklenenler

HALK İÇİN GÜNAH OLAN, SARAYDA HAKTI. Vahdettin’in beşinci karısı Nimet Sultan anlatıyor: Sarayın kanununda bir tek gaye vardı. Hükümdarın ve şehzadelerin keyiflerini, arzularını yerine getirmek. Dışarıdaki insanlar için kanun, ahlak diye konulan kayıtlar, saraydaki hükümdar ve şehzadeler için hükümsüzdü. Onların zevki mevzubahis olduğunda günah diye bir mefhum yoktu. Sarayda yaşayan kadınlar bu kanunu olduğu gibi kabul etmişlerdi. Kendilerini bu hanedanın satılmış malları, oyuncakları sayıyorlardı. Hükümdarın ve şehzadelerin keyfine hizmet etmekte namusa, haysiyete bağlı bir fenalık görmüyorlardı. Hükümdar ve şehzadeler, ellerine geçen kadınlarla canları istediği kadar oynuyor, sonra günün birinde kırık bir oyuncak gibi bir tarafa atıyorlardı. Ben saray içine nasılsa düşmüş bir Türk kızıydım. Halk içinden yetişmiş bir kızdım. Sarayın kanununu hiçbir zaman kabul etmemiştim. Hep derinden derine isyan duymuştum. “Filan şey niçin böyle? Niçin öyle değil?” “Sus kız...” diyorlardı. “Günaha girersin. Allah’ın emri öyledir.” Allah’ın emri mi öyle? Allah’ın bütün insanlar için başka, saray için başka emirler vereceğini benim aklım kabul etmiyordu. Başka biri beni bir iki gün için oyuncak diye kullanmak istese, beni satın almaya çalışsa elbette isyan edecektim. Keyfini yapmak isteyen adam Vahdettin olunca neden gönül rızasıyla boyun eğeyim? Niçin ona başka bir gözle bakayım?

Venedik'in labirent gibi kanalları her zaman gizemli olmuştur. Hatta o ünlü opera La Fenice de bu gizemden kendi payını almış, La Traviata sahnelenirken dünyaca ünlü şef Maestro Helmut Wellauer cinayetiyle adeta zehirlenmiştir. Venedik'in gösterişli manzarası bu cinayetle un ufak olmuştur. Commissario Brunetti yürüttüğü soruşturmada, Maestro'nun olası düşmanları karşısında şoke olmuştur. Soruşturma derinleştikçe, ağır ağır dondurucu bir intikam havası yayılır ve Brunetti, bir cinayet şüphelisi bulmaktansa cinayet şüphelilerinin sayısını bire indirmeye çalışır. Komiser Brunetti polisiyeleri, yazar Donna Leon'un 1992'de yazmış olduğu ilk kitap Operada Cinayet ile başlayıp günümüze kadar devam eder. Venedik'te polis teşkilatında görevli polis Commissario Brunetti'nin yürüttüğü soruşturmalarını ve maceralarını konu edinir. Tüm tarihi atmosferi ve gizemli kanallarıyla Venedik bu maceralara ve suç dünyasına büyülü ve esrarengiz bir hava katar. Guido Brunetti ise işlenen cinayetlerin, oynana oyunların, dönen dolapların, geçilen karanlık sokakların, tercih edilen puslu yolların ve gizemli kanalların tam aksine oldukça zarif bir beyefendidir. Kravatı düzgünce bağlıdır, saçları günün modasına göre daha kısadır, tam bir İtalyan gibi giyinir, Venedik aksanı kendini belli eder, kendine özgü alışkanlıkları vardır ve ailesine çok düşkündür.

İlaç Prospektüsüdür.

Tanımak istediğimde Güller açmamıştı bahçemde Gittiğinde Mevsim güzdü Göremedim yitenleri O zaman pencereyi açtığında karşı evin allı güllü perdelerini görürdü. Uzaklarda çok uzaklarda kalan denizin kokusunu çekerdi içine. ‘Denizsiz bir kentte yaşayamam herhalde.’ derdi her soluk alışında. Ya şimdi?”