Yazara Gore Listeleme

Dashwood ailesinin kaderi, on sekiz yaşındaki bilime hevesli Elinor’un babasını çalışma odasında ölü bulmasıyla karanlık bir çıkmaza girer. Babalarının yıllardır yürüttüğü dedektiflik bürosu, ailenin ortanca kızı Marianne’in de bir gün çalışmayı hayal ettiği yerdir. Ancak cenazenin ardından her şeyin üvey kardeşlerine ve onun sinir bozucu karısına kaldığını öğrenirler. Babalarının bir cinayete kurban gitmiş olabileceğini düşünen Dashwood kız kardeşler, bir yandan ipuçlarının peşinden koşarken bir yandan da Londra sosyetesinde ayakta kalmaya çalışırlar. Babalarının şaibeli ölümünün ardındaki tekinsiz kişiler onların hayatlarına da yavaşça sızmaya çalışırken kız kardeşlerin işte ve aşkta kime güveneceklerini iyi düşünmeleri gerekmektedir. Elinor ve Marianne’in hayatlarının en önemli davasını çözme zamanı geldi. Bu, karanlık çıkmaz sokaklara girmek, maskelerinin ardında gizlenen menfur kişilere kafa tutmak ve kalplerini kıracak sırlara ulaşmak anlamına gelse bile.

“Resul de şöyle der: ‘Ey Rabbim, benim toplumum, bu Kur’ân’ı terk edilmiş/dışlanmış hâlde tuttular.’” Furkan Sûresi 25/30 Rabbimizin kelâmı ve Resulullah Efendimizin kutlu emaneti Kur’ân-ı Kerîm’e aşk ile sarılmaya vesile olması niyazıyla… “Bizim aslında aşk diye taptığımız Kur'an. An’ı Kur-AN An’ı Kuran kimdir dersen, aslında an hemen geçti An’ın hükmü, geçmişe ve geleceğe mahkûm değildir An dediğim anda, an geçiyor Zamanı yakalama gibi bir şansımız yok Biz an-ı Kuran’a talibiz An’ın içindeki an’ı düşünüyoruz Lâmekânız, lâ zamanız Ne geleceğe hükmümüz var Ne geçmişte takılır kalırız Ne de an’ı sahiplenebiliriz Rüzgâr gibi gelir, rüzgâr gibi geçeriz Biz her hâliyle, her ânıyla aciziz…” C.D.

BÜYÜK BİR MACERA, AŞK, TARİH VE KARŞI CASUSLUK... İktidarı ele geçirmek elde sadece birdir. Asıl önemlisi, arkadan gelmesi beklenen devrimlerdir. Kimler ayak sürüyecek ya da vazgeçecek, kimler birer Anka misali yükselmekte olan güneşe doğru uçmaya devam edecektir? Devrimin yıkmaktan çok kurmak, bunun da bir kültür ve ahlak meselesi olduğu, sıra şan, şeref ve zenginliğin paylaşılmasına geldiğinde anlaşılacaktır. Osman Balcıgil’in bu romanında, en çok Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün adı geçiyor. Tam da hak ettiği gibi! İstiklal Savaşı’nın en önemli isimlerinden Kâzım Karabekir Paşa’yla Gazi’nin yolları neden ayrıldı? Karabekir Paşa’ya ülkeyi neden ve nasıl dar etti? İsmet Paşa kendisine yöneltilen öfkeden nasıl korundu? Gazi, zamana direnebilme kabiliyetine sahip Türkiye Cumhuriyeti’ni, paletinde bütün renkleri bulundurduğu ve hepsini titizlikle kullanabildiği için kurabildi. Attıkları her adımı, roman boyunca heyecan içinde okuyacağınız Şevket Süreyya Aydemir’in önderliğindeki Kadro Hareketi, Gazi’nin paletine koyduğu renklerden biridir. Kadro dergisinin imtiyaz sahibi ve yazarı Yakup Kadri Karaosmanoğlu da ona keza. Kadrocular, ekonomide devletçilik tezini savunuyorlardı. Kadrocuların en büyük düşmanı ve kapitalizmin bayraktarı Celal Bayar da Gazi’nin renklerindendi. Onun eliyle önce İş Bankası’nın başına sonra iktisat bakanlığına getirildi. İki cambazın bir ipte oynamayacağı üç yıl içinde anlaşılacaktı! Osman Balcıgil, Devrimciler ve Süs Bebekleri’nde, Gazi’nin genç Türkiye Cumhuriyeti’ni rotasına nasıl koyduğunu, bir macera, aşk ve tarih romanı kıvamında anlatıyor. Hiç bilmediğiniz çevrelere girmeye, tanımadığınız kişilerle karşılaşmaya, duymadığınız dedikodulara kulak misafiri olmaya ve yanı sıra nefes nefese bir karşı casusluk romanı okumaya hazır olun. Kitabın sonuna geldiğinizde “Vay canına! Böyle mi olmuş?” diyeceğinizden emin olabilirsiniz.

Emin Gürdamur'un Ateşkes Çadırında Silah Sesleri’ne başlamak üzeresin. Dış dünyanın gürültüsünden uzaklaştığını sanarak kapağı arala. Ancak dikkat et, okumaya hazırlandığın metin uslu bir hikâye değil, kuralları bizzat yazarın koyduğu hırçın bir "Nivola". Okumaya başladığında, hayatın ciddiyetinden kaçıp kitapları kendine "ateşkes çadırı" kılan Aziz'le karşılaşacaksın. Dünyayla uzlaşmamak adına kelimeleri katledip esrarengiz bir Mezarcı'ya gömdüren bir kelime celladı o. Sen satırların arasında güvenle ilerlediğini sanırken o, geçmişteki saplantısına benzeyen kurgusal bir kadını kendi hayaline hapsedip boşluğunu doldurmaya çalışacak. Fakat labirentin merkezine yaklaştığında, kurmaca ile gerçeklik arasındaki ontolojik sınır paramparça olacak. Çünkü Nivola’da karakterler yazarlarına başkaldırırlar. Dördüncü duvar yıkıldığında, kurgusuna esir düşen adamın bizzat yarattığı karakter tarafından boğazlandığına şahit olacaksın. Kâğıtları yırtıp doğrudan dünyana çarpacak o isyan çığlığını duyacaksın: “Aziz diye biri hiç yaşamadı! Dirilerden kaçıp ölülere sığındın!” Karar senin. Ya bu kitabı kapatıp sıkıcı gerçekliğe dön ya da tekinsiz çadıra adım at! Ama unutma, namlunun ucunda bizzat sen varsın!