Eserlere Göre Listeleme

Kendini bilen insanın, hata ve günahlarıyla yüzleşmesi için nefsi yeterlidir. Kuran’da, “Kendini kınayan nefse yemin olsun” denilmektedir. Başkalarını kınamak kolay olandır. Zor olan, insanın kendini kınamasıdır. Kendimizi ne kadar iyi ve doğru görsek de, ortaya bir yığın mazeret döksek de, ne olduğumuzu biliriz gerçekte. Çünkü insan hem kendi nefsine tanıktır, hem de nefsi bu tanıklığa en büyük kanıttır. Kuran, “Kendi istek ve tutkularını ilah edineni gördün mü?” diye sorar ve nefsinin bencil tutkularından korunanların kurtuluşa erenler olacağını söyler. Yine Kuran, “Kendi nefsinizi temize çıkarmayın; kimin sakındığını en iyi bilen Allah’tır” diyorken bize, kınamak için kendi nefsi yeter herkese.

Bugünü anlamaya çalışıyoruz. Geleceği. Dünü. Teknolojiyi. Devletleri. Siyaseti. Ekonomiyi. İnsanı. Aslen kendimizi… İşimiz sürekli anlamaya çalışmakla geçiyor. Hep şöyle derim: Mesele insanların sınırlarını aşmasıdır. Mücadele budur. En büyük devrim, insanın kendiyle mücadelesinde başlar. Mücadele de insanın kendi tanımları, zanları, ön yargıları, ideolojileri, zorbalıkları ile yaptığı mücadeledir. Bu düşüncelerdeyken bir solukta okuduğum modern insanlara kadim tavsiyeler söylemiyle etiketlenen Sevgili Kerim’in “Kendini Rahat Bırakma” kitabı, ruhsal bir rehber gibi geldi adeta. Bilenleriniz olur, Vincent van Gogh’un tarihe geçen çok çarpıcı bir sözü vardır: “Eğer içinizde ‘Sen resim çizemezsin.’ diyen bir ses duyarsanız o zaman ne olursa olsun resim çizin, o ses susacaktır.” Kitap bu sözü anlatıyor gibi ve sanırım şöylesi bir sınıflamaya zorluyor bizi. İnsanlar ikiye ayrılır: Zoru sevenler ve zor karşısında serenler! Okuyun, okutun tavsiyemle…