En Son Eklenenler

Darwin, oğlu Francis'e bir gün şöyle der: "Tavus kuşu kuyruğunun üzerindeki tüyler, her gördüğümde beni hasta ediyor." Tavus kuşunun tüyleri yararsız görünmektedir ve aynı zamanda bu tüyler tavus kuşunun hayatta kalabilmesini zorlaştırmakta ve bu durum doğal seçilime ters görünmektedir. Öyle bir mekanizma olmalı ki bu tüylerin evrimsel süreçteki varlığını açıklayabilsin. İşte Darwin bu noktada, eş seçimine dayalı olan bu mekanizmayı çözdü ve adına "eşeysel seçilim" dedi. Peki, evrimsel süreçte, özellikle insanlarda eş seçimi nasıl gerçekleşti? Aşk, insanlara özgü bir yetenektir. Freud, aşkın kökenini çocukluğa dayandırır. Çocuklukta edindiğimiz deneyimlerin yok olmadığını ve bilinçaltında durduğunu söyler. Romantik imgemizin de çocukluk çağında oluşarak aşk ile bilinçaltında ortaya çıkmayı beklediğini ileri sürer. Peki, aşk, insanın eşeysel evriminin bir mekanizması olabilir mi? İnsan evrimine psikanalitik bakışla bakarsak karşımıza neler çıkar? Eğer Charles Darwin'in "eşeysel seçimi" ve Sigmund Freud'un "bilinçaltı kuramı" ile ilgileniyorsanız 'aşk'ın insan evriminde olası bir mekanizma olacağını siz de görebilirsiniz. Hatta 'aşk'ın bu evrimsel mekanizmasını formüle bile edebilirsiniz. Sigmund Freud'un "kara kıta" dediği kadının ruhsal dünyasına girmek ve bu ruhsal dünyayı çözümlemek kuşkusuz zor. Ancak bu ruhsal dünyayı Freud zaten büyük ölçüde çözmüştü. Bu kitap "kara kıta"ya tutulmuş bir ışıktır. Eş seçiminde aşk, evrimsel bir mekanizma ise bu mekanizma nasıl çalışmaktadır? Bu mekanizmanın bilinçaltında yatan nedenleri nelerdir? Oedipus karmaşası bu mekanizmanın neresinde durmaktadır? Penis kıskançlığı kadın ve erkeği bir araya nasıl getirir? Eş seçiminde hangi özellikler çekici bulunmaktadır? Bu özelliklerin seçiminde rol oynayan genetik ve bilinçaltı nedenler nelerdir? Genleri bencil olanlar mı seçilmektedir? Aşk, kadının erkekten öç almasının bir aracı mıdır? Bunun gibi birçok sorunun yanıtını bu kitapta sağlam kaynaklara dayandırılmış biçimde bulabilirsiniz.

Elinizdeki kitap, siyasal düşünce tarihimizde özgün bir yeri olan Kadroculuk hakkında yapılan ilk ve en kapsamlı çalışma olması bakımından büyük önem taşımaktadır. Önceki baskıları (1988 ve 2008) hayli ilgi çeken ve tartışmalara yol açan bu kitap, çok sayıda çalışmanın da kaynakçasında yer alan bir referans eser niteliğindedir. Kadro dergilerinde geliştirilen görüşler, kalkınmacı bir "üçüncü yol" arayışının ideolojisidir. Marksizmin yoğunlaşmış bir milliyetçi yorumu diye de değerlendirilebilecek Kadroculuk, 1960`lı yılların dünyasında yaygınlık kazanan "üçüncü dünya sosyalizmi" gibi akımların da öncüsü olmuştur. Şevket Süreyya Aydemir ve arkadaşları, ulusal kurtuluşçuluğun ideolojisini yapmak ve Türk Devrimi`ne kuramsal bir temel (inkılâbın ideolojisi) hazırlamak istemişlerdir. Kadro Hareketi`nin en belirgin özelliği, yerli ve özgün bir akım olmasıdır. 1932-35 yılları arasında yayımlanan Kadro Dergisi, Yön Hareketi`ne de kaynaklık etmiştir. Yöncü'lüğün Marksist bir türevi olarak nitelendirilebilecek Milli Demokratik Devrim (MDD) Hareketi ise Kadrocular`dan miras kalan "Sol Kemalizmi" sosyalist hareketle buluşturmuştur. Sovyet Devrimi sırasında Rusya`da yaşayan Müslüman-Türk halklarına önderlik eden Sultan Galiyev ile Kadro Hareketi arasında bugüne kadar hiç incelenmemiş olan ilginç paralellik, bu çalışmanın önemli konularından biridir. Dolayısıyla bu kitap, sadece ana teması olan Kadrocuları değil, dünyadaki "üçüncü yol" arayışlarını ve "ulusal sol/sosyalizm" teorilerini de etkileyen bir entelektüel hareketi mercek altına almaktadır. Kitap, Kadro Dergisi dolayımıyla Türkiye sosyalist hareketinin oluşum dönemini ve tarihsel TKP`yi yaratan dinamikleri; Sovyet Devrimi'nin önde gelen isimlerinden Türkçü/Doğucu sosyalist lider ve fikir adamı Sultan Galiyev ve Galiyevizmi; 1960`lı yıllara damgasını vuran Yön Dergisi'ni ve Yön Hareketi'ni inceleyen özgün çalışmalardan biridir.

Eski bir medeniyeti kurtarabilecek veya yok edebilecek bir genç kızın olağanüstü öyküsü Akrepler cilalı bronzun üzerinde kayıyor, tıkırdıyordu. Öfkeyle koşuyor, sürünüyor, titrek kuyruklarındaki iğnelerini büyük bir öfkeyle, defalarca birbirlerine batırıyordu. Kâsenin içine zehir damlaları saçılmıştı. Mirany bakışlarını kaldırmadan yürüdü, yoldaki çukurlara takılıyordu, vücudu gerilmiş, tüm enerjisini gözlerine, ellerine ve dengede tutmaya çalıştığı hafif yana eğik kâseye yoğunlaştırmıştı…

O sabah yatakta gözlerini açtığında ise kendini iyi hissetmiyordu. Bir gece önce Fırat'ı görmek dengesini altüst etmişti. Geçmişin asla sandığımız kadar uzakta kalmadığı gerçeğiyle yüzleşmek, yeteri kadar uzağa gidemediği kaygısını doğuruyordu. Yoksa yıllar geçtikçe güçleneceğine, zayıflıyor muydu insan? Olgunlaşacağına koflaşıyor, dayanıklılığını yitiriyor muydu? Öğreneceğine unutuyor, bildiklerinden şüpheye mi düşüyordu? Geride bıraktığı onca şeyden ve onca yıldan sonra böyle yaprak gibi titremek, kendini başa dönmüş gibi hissetmesine yol açıyordu. Yürümüş, yürümüş ama hiçbir yere gidememişti. Belki de dünyanın yuvarlak olması, daima başladığın yere, yani kendine döneceğin anlamına geliyordu. Küçük bir Anadolu kasabasından İstanbul'un ışıklı gecelerine uzanan bir yolculuğun hikâyesi. Sevginin değil, mecburiyetin birlikte tuttuğu bir ailede büyüyen Narin ilk kez âşık olduğunda yolların nihayet daha büyük yollara bağlandığını, o büyük yolların da başka şehirlere, ülkelere kavuştuğunu anlar. Ve biri gittiğinde arkasında bir yol bıraktığını. Ama o yolların nefrete, ihanete de açıldığını anlaması için aradan yılların geçmesi, dostlukların sınanması, kaybedilenlerin bulunması gerekecektir. Aşka Şeytan Karışır ve Maraz adlı romanları yayımlandığı yıllarda en çok satanlar listesinden aylarca inmeyen Hande Altaylı'dan yaşamın içinden, samimi ve sarsıcı yeni bir roman.