En Son Eklenenler

Hunlar'ın varlığından Çin tarihi kaynakları sayesinde haberdar olduk. Muhtemelen bu isim, halkın kendisinden çok daha sonralarına kadar yaşamıştır. Bu ismi kullanan halklar bundan binbeşyüz yıl önce tarih sahnesinden silinmiş olmalarına rağmen, biz bugün Hunlar'ı daha iyi tanımaktayız. Halbuki Hunlar'ın çağdaşları olan birçok komşu halkları bugün sadece mütehassıs tarihçiler bilmektedirler. Çünkü Hunlar dünya tarihinde derin izler bırakmışlardır. Onlar Asya'dan Batı'ya yönelerek orada Ural çevresinde Ugorlar arasına karıştılar ve çok geçmeden onlarla kaynaşarak Avrupalılar'ın Gunlar [Kun] ismini verdikleri yeni bir millet olarak ortaya çıktılar. Bugüne kadar Gun kelimesi genelde bize vahşi bir yırtıcıyla eş anlamlı olarak görünmüştür ve bu da tesadüfi değildir. Çünkü Hunlar bin yıl boyunca sadece devlet kuran bir halk olarak değil, aynı zamanda genelde devlet yıkan bir millet olarak karşımıza çıkmaktadırlar

zurnanın sürüngen kotaran su deliğine yassı kargacık açıklayan terzinin burgacı yazındonu sevk ediş marazı dişe dokunur dişli-çıkış'a kışkırı hil katık darp meselesi çatılır müddeterminant göz göre görev sıyrık sırlarla ak kesafet içi dehliz oyunu Murat Üstünbal, "anlam"la yaralı ilişkisini, sert bir sesle "dize"ye getirirken dili bozuyor, özel bir sözlük inşa ediyor. Huyname lime lime olmuş sözcüklerle kurulan, huyu suyu kestirilmez bir şiir.

Ertuğrul Özkök Hürriyet 12.04.1998 "Pazar Yazıları" .... Avni kesin dönüş yaptı. Ama hepsinden önemlisi, Oğuz Aral haftalık mizah yazıları yazmaya başladı. Ve ben bu yazıların bir müptelası oldum. Şimdi bu yazılardan oluşan kitap önümde duruyor. O çok sevdiğim adıyla "Huysuz İhtiyar" müstear başlığıyla bir Oğuz Aral klasiği. Kapağın hemen arkasından gelen sayfada bana hitaben yazılmış şu yedi kelime: "Ertuğrul Bey, Ertuğrul Bey. Yaptığınız marifeti beğendiniz mi? Beğenmek ne kelime Oğuz bey, kendi kendime alçak sesle, kimselerin duyamayacağı bir tonda, karşı koyamadığım bir gurur duygusuyla hayran oldum. Size utangaç bir ifadeyle şunu sormayı isterdim. "Bunda gerçekten benim de küçücük bir payım varsa, ne mutlu bana..." Bu kitap gerçek anlamda bir mizah klasiği olmaya adaydır. .... Kitabın girişinde "Tam 62 yaşımda birinci kitabı becerdim. Bakalım ikincisi kısmet olacak mı? Diyor. İnşallah olur, inşallah olacak... ....

Bu kitap, İbrahim Müteferrika'yı ve ilk Osmanlı matbaa serüvenini konu olarak incelemektedir. Başlığını teşkil eden bu mecazi ifade, aslında araştırmamızın amacını daha iyi bir şekilde gösterir ki, bu amaç 18. yüzyılın ilk yarısında gerek Osmanlı devletinin durumu, gerekse Avrupa'daki matbaa gelişmeleri bağlamında Osmanlı toplumunun henüz tanımadığı yeni bir iletişim aletinin kullanmasına ilk attığı ürkek adımlarını anlatmak, incelemek ve değerlendirmektir. Araştırma, şu ana kadar bilinmeyen fakat çok önemli yeni bulduğumuz belgeler ışığında ilk Osmanlı matbaası hakkında görüşleri yeniden değerlendirir ve kısmen doğrultur. Bununla beraber; araştırmanın diğer bir amacı elimizde bulunan belgelere dayanarak mümkün olduğu mertebede Müteferrika matbaasının okurlar arasındaki gerçek başarısı ve Osmanlı toplumunun değişik kesitler tarafından nasıl ve ne derecede kabul edildiğinin tespitidir. Çünkü ilk Osmanlı matbaasının toplumsal tarihine açıklık getirdiğimiz takdirde onun el yazması kültüründen basma kitap kültürüne geçiş sürecindeki ehemmiyeti ve katkısını daha objektif bir şekilde değerlendirebiliriz. (Tanıtım Bülteninden)