Eserlere Göre Listeleme

Kırklı yaşlarına adım atan Haşmet, miras kalan pansiyonu devralmak için sevgilisi Özgür ile geçmişin izlerini sürmek üzere kasabasına döner. Ancak bu yolculuk, yalnızca bir mülk devri değil, geçmişin yeniden yüzeye çıkışıdır. Gassal olan dayısı Bahattin’in, ölüleri yıkarken ailelerden aldığı notlarla oluşturduğu tuhaf dünya, Haşmet’in kayıplar, zorbalık ve unutamadığı aşkıyla yüzleşmesine neden olur. Roman, intihar, cinayet ve vicdan azabı etrafında dönerken, geçmişin yankıları günümüzdeki derin yaraları açığa çıkarıyor. Kenet, yaşamın ve ölümün iç içe geçtiği bir yolculuğa davet ediyor; okuyucuyu, kayıpların gölgesinde sorgulayıcı bir deneyime sürüklüyor.

Arkeolog Louise Cantor, oğlu Henrik'i evinde ölü olarak bulur. Polis, oğlunun intihar ettiğini söylese de Louise buna inanmaz. Ancak bir annenin fark edebileceği ipuçlar olayın derinliklerinde çok daha kötü şeylerin yattığını göstermektedir. Louise, oğlunun ölümünün ardındaki sır perdesini aralamak için uzun bir yolculuğa çıkar. Bu inanılmaz yolculuğun her aşamasında oğluyla ilgili yeni bir sır keşfeder. Olaylar onu gizli laboratuvarlardan ilaç firmalarının karanlık oyunlarına, Kennedy'nin kayıp beyninden Afrika'nın gizemli topraklarına kadar götürür. Louise artık kendine şu soruyu sormaktadır: Acaba Henrik gerçekten intihar mı etmiştir? Kennedy'nin Beyni romanıyla Mankell usta bir gerilim yazarı olduğunu bir kez daha kanıtlamaktadır. Bu eseri okurken okuyucuların solukları kesilecektir.

Ateşler gürleyip rüzgar kuzeyden estiğinde Köpekler'in anlattığı öykülerdir bunlar. Böyle zamanlarda her aile ocağın başında toplanır, enikler sessizce oturur, dinler ve öykü bittiğinde birçok soru sorarlar. "İnsan nedir?" derler. Ya da "Kent nedir?" Belki de "Savaş nedir?" diye sorarlar. Çok, çok uzak bir gelecekte, insanlık artık yalnızca bir söylenceden ibarettir ve Köpekler arasında bir gerçekten çok efsaneye benzeyen sekiz öykü halinde, babadan eniğe anlatılır... ya da en azından Köpeklerin düşündüğü budur. Simak, Dünyamızın uzak geleceğinin bu efsanesini bize taşırken, bir de Hugo Ödülü almayı ihmal etmiyor.

İslamiyet Şeyh Galip’ten Taliban’a geldi yeryüzünde. Nedir bu meyil, düzlem kaybetmemizin nedeni nedir? Şeyh Galip, inanılmaz şekilde işlenmiş derin bir kültürün ferdiyken; Taliban, Afgan kırlarının bütün hoyratlığını ifade eden bir vahşetle ortaya çıktı. İkisi de Müslüman ise aradaki fark nedir? Bunu sosyolojik bakışla analiz etmek lazım. Müslümanların ağırlığı eskiden kentlerdeyken zamanla kırlara kaydı. Dinin o derin içeriği, sosyal ve kültürel yanı gündemden düşürülüp inançla ilgili konular daha ziyade siyasi bir mesele olarak algılandı. Halbuki bir zamanlar kent dindarları vardı. Üreten, kazanan, çağın gerektirdiği hemen hemen tüm özelliklere sahip, çağdaşlarıyla rekabet edebilen, dünya üzerindeki mücadeleleri sırasında dinden çıkar sağlamaya gerek duymayan, buna gönül indirmeyen, güler yüzlü, medeni, farklılıklara tahammüllü, çoğulculuk üzerine bina olmuş şehir hayatını benimsemiş, latif insanlardı kent dindarları. Bugün kent dindarlığı anlayışına ciddi anlamda ihtiyaç duyuyoruz. Çünkü din, bu toplumun varoluş temellerinden biri, belki de en önemlisi. Türkiye hem toplumun sıhhati hem de din algısının normalleşmesi için er ya da geç bu konuyu dikkatle ele almak zorunda. Gerçek anlamda bir kent dindarlığı anlayışı inşa etmek için zaman henüz geçmiş değil, ancak geçmek üzere. İşte bu nedenle, Mehmet Altan’ın gündeme taşıdığı “kent dindarlığı” konusu, dini hassasiyetler taşısın ya da taşımasın bu topraklarda yaşayan herkes için birinci derecede önemli bir mesele. Birey olma, kendi donanımıyla sisteme değer katma güvenini kazanmış, otoriteye bağımlılıktan kurtulmuş “yetişkin bir toplumda” kent dindarlığı zaten kendiliğinden ortaya çıkar. Demokrasi, hukuk, düşünce ve inanç özgürlüğü, ifade özgürlüğü, bireysel tercih özgürlüğünü içselleştirebilen, ekonomik değer üreten bir toplum, eninde sonunda kent dindarlığı istasyonuna varacaktır.