En Son Eklenenler

Dallas Lawson sanat okuluna gitmiş olsa da annesi hastalandığı için o ölmeden eve geri döner ve eski resim ve antikaları onaran bir restoratör olan babasına yardım ederek tutkusunu gidermeye çalışır. Bir kaç ay sonra yola çıkılmak üzere, babası Fransa’da bir kontluktan iş teklifi alır ve kabul eder ama yola çıkamadan ölür. Dallas tek başına Fransa’ya giderek bilgisi, zekası ve tutkusu sayesinde kendini konta restoratör olarak kabul ettirmeyi başarır. Şatonun ve içinde yaşayanların üzerine çökmüş olan lanetin ardındaki gizemlerin, tutkuyla onarmaya geldiği resimlerde saklı olabileceğini çok geçmeden anlayacaktır. Eleanor Alice Burford, 1 Eylül 1906 yılında doğdu. Jean Plaidy takma adını kullanarak iki yüzü aşkın tarihi roman yazdı. En bilinen mahlasları; Jean Plaidy, Victoria Holt, Philippa Carr, Eleanor Burford, Elbur Ford, Kathleen Kellow, Anna Percival ve Ellalice Tate'tir. bu romanların satışı 14 milyonu buldu. Romanlarında birçok değişik tür denediği için çeşitli takma adlar kullanmayı tercih etti. Victoria Holt romanları 56 milyon, Philippa Carr ise 3 milyondan fazla kopya sattı. Okuyucularının çoğu bunların aynı kişi olduğundan şüphelenmedi. Victoria Holt takma adı altında yazdığı romanlar gotik unsurlar içeren romantik polisiyelerdir. Ölümüne kadar kitapları 100 milyondan fazla satmıştır. 

Artık düzeni değiştirmemizin zamanı geldi! Özel mülkiyetin bir “doğal hak” sayıldığı, doğal kaynakların yeryüzünde yaşayan tüm canlıların müşterek varlığı olması gerekirken yağmalanıp sömürüldüğü bu düzen daha fazla devam edemez. Tartışmanın odağını Batı’nın bilim ve hukuk geleneğine oturtan Hukukun Ekolojisi, bugün küresel çapta yaşadığımız çevresel, sosyal ve ekonomik krizin dünyayı bir “makine” olarak gören ve insanları da onun sahibi ilan eden mekanikçi görüşten kaynaklandığını savunuyor. Bilim insanı Fritjof Capra ile hukukçu Ugo Mattei, doğa bilimleri ile hukukun antikçağdan beri paralel ilerlediği ve bu iki disiplinin birbiri üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğu kanısında. Onlara göre değişimin yolu, toplumun yaşayış biçimiyle devletlerin ve şirketlerin gücünü belirleyen yasaların mevcut, mekanikçi görüşün ürünleri olmaktan çıkıp ekolojik ilkeler ışığında yeniden ve bizzat topluluklar tarafından oluşturulmasından geçiyor. Fritjof Capra, fizikçi ve sistem kuramcısı, ilk ve orta öğrenim düzeyinde ekolojik bakışı ve sistem düşüncesini teşvik etme amaçlı Center for Ecoliteracy’nin [Eko-okuryazarlık Merkezi] kurucu yöneticisi. Ugo Mattei, ABD’de Hastings Hukuk Fakültesi ve İtalya’da Torino Üniversitesi’nde kürsü sahibi hukuk profesörü.

Pasif Devrim İstanbul’un bir zamanlar radikal Müslüman ilçelerinden Sultanbeyli’nin “ılımlı İslam”a dönüşümünü anlatıyor. Bu mahalledeki hayatın zengin bir etnografisini sunan bu kitap İslami aktivistlerin nasıl örgütlendiklerini, 28 Şubat sürecinde nasıl geri çekildiklerini ve AKP tarafından nasıl massedildiklerini anlatıyor. Tuğal gözlemlerini Mısır ve İran örnekleriyle de karşılaştırarak Türkiye örneğini genel tarihsel bir bağlama da oturtuyor ve İslami politikaların neden başka yerlerdeki laik kapitalizmlere benzer bir şekilde entegre olmadığı sorusunun yanıtını arıyor. AKP’nin aklığı nereden geliyor? Bu partiyi, kapitalizmi doğallaştıramamış diğer merkez partilerden farklı kılan ne? Cevap, partinin unutmak istiyor göründüğü geçmişinde yatıyor. AKP, örgütçülük anlayışıyla, kadrolarıyla ve kısmen de kullandığı dille, Türkiye’de 1980’lerden sonra kapitalizme tek kitlesel direniş noktası olan İslamcılığın sistem tarafından massedilmesini sağladı. Gerçek başarısı bu. Tuğal çözümlemesinin merkezine Marksist düşünür Antonio Gramsci’nin “pasif devrim” kavramını alarak AKP hükümeti döneminde belirleyici olanın kapitalizmin doğallaşması olduğunu, bunun anamotorunun ise AKP olduğunu söylüyor.

2015 James Russell Lowell Ödülü, Modern Language Association 2016 Dorothy Lee Kültür Ekolojisi Alanında Üstün Akademik Çalışma Ödülü, Media Ecology Association Flavorwire’a göre 2015’in en iyi 10 akademik yayınından biri Biçimler siyasal, toplumsal ve tarihsel bağlamla nasıl ilişkilendirilebilir? Caroline Levine edebiyat, eleştiri ve kültür çalışmalarının karşı karşıya olduğu bu önemli soruya yeni ve ikna edici bir cevap veriyor. Levine’e göre biçimler sadece sanat eserlerini değil, aslında geniş anlamıyla bütün “hayat”ı düzenliyor: Birbirleriyle örtüşüyor, çekişiyor, çarpışıyor, işbirliğine giriyor ve sonuçta dünyamızı inşa ediyorlar. Elinizdeki kitap dört ana biçimin –bütün, ritim, hiyerarşi ve ağ– kültürü, siyaseti ve akademik bilgiyi farklı dönemlerde nasıl şekillendirmiş olduğuna bakarken biçimciliği tarihselcilikle, edebiyatı da siyasetle ilişkilendirmek için zihin açıcı yeni yollar öneriyor. Michel Foucault, Jacques Rancière, Mary Poovey ve Judith Butler gibi biçimci ve biçimcilik karşıtı kuramcıları yeniden okuyan Levine, ortaçağ manastırlarından günümüzün tema parklarına, Sophokles’in Antigone’sinden Charles Dickens’ın Kasvetli Ev’ine ve ünlü televizyon dizisi The Wire’a kadar pek çok yapı ve eserin arka planında işleyen “biçimsel hikâye”yi gözler önüne seriyor. Caroline Levine, Cornell Üniversitesi İngilizce Bölümü’nde David and Kathleen Ryan Beşeri Bilimler Profesörü.