Yazara Gore Listeleme

Paul Auster'ın yapıtlarında, çağdaş insanı en çıplak durumuyla görüyor, onunla aramızda özdeşlikler, benzerlikler kurabiliyoruz. Paul Auster'ın yazdıklarının bu kadar beğenilmesinin, benimsenmesinin nedeni, belki de okuruyla arasındaki bu paylaşım. Bir Amerikalı yazar olmasına karşın, Amerikalı insan değli, 'insan'ı anlattığı için evrensel boyutta oluyor yazdıkları. Yazarın bunca benimsenmesinin bir başka nedeni de, kısa, yılın cümlelerden oluşan kıvrak ve duru anlatımının, psikolojik çözümlemelrde kapsamlı ve derin bir boyuta ulaşabilmesi. Kurmaca yazarının genel yaklaşımının dışına çıkan ve alabildiğine gerçekmiş duygusu vererek yazan Paul Auster, 'olabilir'leri, 'olması gerekli'leri değil, olanları, yaşadıklarını, tanık olduklarını aktarıyor. Süslü edebiyattan uzak duruyor, yaşama hızını aktarabilmek için anlatımını yalınlaştırıp durulaştırıyor. Cebi Delik, yazarı tanımak isteyenler için benzersiz bir fırsat: Yaşam öyküsünü içtenlikle, dobra dobra ve her zamanki akıcı, ustalıklı diliyle ortaya koymuş Paul Auster.

Bir gürültü kopuyor Allahuekber dağlarının üstünden. Erzurum'un içi sesleniyor. Kimsenin sesi, bağırtısı kimseye ulaşmıyor. Dadaşlar aldırmıyor. O coşkun ses, o coşkun kan durmuş sanki, ayaz dondurmuş sanki. Biz irkiliyoruz, oraya buraya bakıyoruz. Gürültünün nereden, neden olduğunu araştırmak istiyoruz. Kimse umursamıyor. Hepsi alışkın mı ne? Yapılar sarsılıyor, kışlalar sarsılıyor. Eğitimin sesi, komutanın buyruğu duyulmuyor. Sessizlik içinde bir saygı mı gürültüye? Okulların dersleri yarıda kalıyor, telefon konuşmaları kesiliyor. Sıcak çaylar yarıda kalıyor. Yüce dağlar. Kargapazarı, Pasinler, Dumlular, Allahuekberler duvağını çıkarıyor bu gürültüyle. Yer yerinden oynuyor. Karaz bölgesi yedi bin yıllık uysundan uyanıp ağlıyor. 1878 yılının Nene Hatun'u anıtından el kaldırıp ağlıyor. Oğullarına, yavrularına acı dolu yüzle, ağlayan gözle bakıyor...

Pıtırcık, yeni öykülerini anlatmaya doymuyor! Bu kitaptaki yeni Pıtırcık öykülerini daha önce duymuş muydunuz? Gümüş'ün dolmakalemiyle maç yapılabileceğini, evin bahçesinde korsancılık da oynanabileceğini, Bay Sivrikulak'ın artık bir yönetmen olduğunu, petank oyununun nasıl oynandığını ve Pıtırcık'ın anneannesine giden sürpriz konuğu biliyor muydunuz? Elbette hayır çünkü bu öyküleri ilk kez okuyacaksınız. 15 Pıtırcık öyküsünün olduğu bu kitap yeni olsa da bazı şeyler neyse ki hiç değişmiyor: Yaşasın Pıtırcık!

Boğaziçi'ndeki okullardan birinde yatılı okumakta olan Tahsin, kendisine eşek Türk diyen Cemil'e taş atar ve onu yaralar. Okulun öğretmenlerinden Orhan ilk müdahaleden sonra yaralanan çocuğu evlerine götürür. İdealizmle materyalizm arasında bocalayan, milliyetçi bir öğretmen olan Orhan, Mütareke sonrası İstanbul'unun zengin ve yozlaşmış kesimiyle bu olaydan sonra ilişki kurar ve o evdeki Batılı tarzda eğitim almış, kozmopolit düşüncelere sahip Vedia'ya âşık olur. Peyami Safa, yazarlığının zirvesinde olduğu dönemde kaleme aldığı Biz İnsanlar romanında can alıcı bir soru sorar: "Türkiye'nin yaşayacağına inanmayan bir Türk'ün kaç türlü ahlakı olabilir?" Mütareke döneminde aydınların gündemini işgal eden materyalizm, sosyalizm, mandacılık, milliyetçilik gibi fikirleri karakterleri üzerinden tartışarak ideal buhranı yaşayan insanların dengelerini yitireceğine işaret eden Peyami Safa, insanın maddî bir varlıktan çok manevî bir varlık olduğunu, insanda ruhun maddeden önce geldiğini gösterir. (Tanıtım Bülteninden)