En Son Eklenenler

Büyük Savaş sırasında, aksini işaret eden tekinsiz emarelere rağmen cephede öldüğüne inanılan erkek kardeşini arayan bir savaş hemşiresinin hikâyesi. New York Times çoksatanı Ayı ve Bülbül’ün yazarından spekülatif ters köşeleriyle uzun süre akıllardan çıkmayacak bir tarihi roman. Ocak 1918. Saygın bir cephe hemşiresi olan Laura Iven yaralanıp da sıhhiye birliğinden terhis edildiğinde Flanders’ta savaşan erkek kardeşini geride bırakmıştır. Memleketi Halifax, Kanada’ya döndükten sonra Fredie’nin savaşta öldüğünü bildiren bir mektup alır ama aklına yatmayan bir şey vardır: Gerçeği gün yüzüne çıkarmayı kafaya koyan Laura özel bir hastanede çalışmaya gönüllü olarak Belçika’ya geri döner; çok geçmeden de hayaletlerin musallat olduğu siperler ve şarabından içenlere unutul bahşeden esrarengiz bir otelci hakkında birtakım söylentiler duyar: Freddie savaş meydanından kaçıp başka bir şeyin –ya da birinin– pençesine düşmüş olabilir mi? Kasım 1917. Freddie Iven bir patlamanın ardından gözlerini açtığında kendini yıkılan bir koruganın enkazında, yaralı bir düşman askeriyle birlikte mahsur kalmış vaziyette bulur. Tüm imkânsızlıklara rağmen ikili bir ittifak kurar ve toprağı elleriyle kazarak enkazdan çıkmayı başarırlar. Ölüm kokan topraklara dönmenin, özellikle de karşı cephelerde savaşacak olmanın düşüncesine bile tahammül edemediklerinden gözlerinin önünden gitmeyen cehennem manzaralarını yok etme gücünü elinde bulunduruyormuş gibi görünen gizemli bir adamın yanına sığınırlar. Flanders’a top mermileri yağarken ve hayaletler yaşayanların arasında dolaşırken Laura’yla Freddie’nin en derin travmaları yeniden canlanır. Şimdi karar vermeleri gereken tek bir şey vardır: Dünya kurtarılmaya değer midir yoksa sonsuza dek terk mi edilmelidir?

“Leylekler mi bizi dinler? Evet, biz de onları, laklaklarını. Laklak! Onların dili. Birlikte yaşarız, sonra bir bakarsın, yoklar. Gitmişler. Ne zaman, hava soğuyunca mı? Seni bilmiş. Herkesin, her şeyin zamanı var. Zamanları dolunca giderler. Ne demek ‘zamanı dolmak’? Buralarda işin bitince gitmek gibi.” Kuşaklar boyu uzanan bir hikâye… Hayatın paylaşıldığı evler, bahçeler, sokaklar… Geçmişin izleri, aşklar, ayrılıklar ve sessizlikler… Hiç kapanmayan eski defterler… Sedef Betil, ressam kahramanı Emine’den yola çıkarak bir ailenin 1920’den 2020’ye uzanan hikâyesini anlatıyor. Bir yandan memlekette olup bitenleri de göz ardı etmeden. Leylekler Aşklar Söylentiler, hayatın türlü türlü hallerine dair bir roman, ne kadar alışık olursak olalım hep yeniymiş gibi şaşırtan hallerine…

Ormanda okul başlıyordu ama Minik Rakun okula gitmek istemiyordu. Onun korkularını yatıştırmak isteyen Anne Rakun, “Avucundaki Öpu¨cu¨k” adını verdiği aile sırrını yavrusuyla paylaştı. Amacı du¨nyası ne zaman birazcık korkutucu hale gelse, onu çok sevdiğini hatırlamasını sağlamaktı. 1993 yılındaki ilk basımından beri insanın içini ısıtan bu kitap, çocuk klasikleri arasındaki yerini alarak, özellikle de okula, yuvaya başlamak ya da bir kampa gitmek gibi ayrılık anlarında, milyonlarca çocuğun ve velinin yaşamına dokunmuştur. Çok sayıda yuva öğretmeni bu öyku¨yu¨ ilk gu¨nde okumayı sever.

“Verdiğin sonsuza dek senindir. Sakladığın ise ebediyen yitmiştir!” Moïse’in, babasıyla birlikte yaşadığı Mavi Sokak’ta dükkânından sürekli konserve aşırdığı, “sokağın Arap’ı” Mösyö İbrahim’le kurduğu dostluk, babasının intiharından sonra baba oğul ilişkisine dönüşür. Moïse, dünyaya bilge bir gülümsemenin ardından bakan Mösyö İbrahim’le Sufiliğin dünyasına adım atacak, Kuran’ın arasına sakladığı kurumuş çiçeklerin dünyevi olan her şeyi aşan sevgisini tadacaktır. Sinemaya da uyarlanan Mösyö İbrahim ve Kuran’ın Çiçekleri Yahudi bir çocukla Müslüman bir bakkalın, kanbağlarına, etnik ve dinsel önyargılara, düşmanlıklara galebe çalan dostluklarının hikâyesi.