Yazara Gore Listeleme

İnsan için İslam’dan başka kurtuluş yolu yoktur. Bu yola girebilmek ve yürüyebilmek için insanın önüne çeşitli engeller çıkacaktır. Bu engelleri çıkaranlar ise İslam’ın düşmanlarından başkası değildir. Peki, kimlerdir İslam’ın düşmanları? ............................... Müslümanların, bugünkü düştükleri durumdan kurtulabilmeleri için yegâne dost İslam’a sımsıkı sarılmaları gerekir. Çünkü İslam, Müslüman halklarının öncülerini nasıl ki zulmetten, esaretten ve karanlıktan kurtardı ise bugünkü halkları da kurtaracak, adalete eriştirecek, dünyanın darlığından genişliğe çıkaracak, ahiret nimetlerinden faydalandıracaktır. Bu eser, “dost kim, düşman kim” sorusunun cevabını en güzel biçimde anlatmaktadır. Dost ve düşmanını tanımak isteyenlere en büyük fırsattır. Her Müslüman’ın okuması gereken çok önemli bir eserdir. İÇİNDEKİ KONULARDAN BAZILARI ŞUNLARDIR. • Kelime-i Tevhid’i nasıl anlamalıyız? • İslam’a göre dost ve düşman kimlerdir, vasıfları nelerdir? • Allah’ın dostları ile şeytanın yandaşları kimlerdir? • İslam düşmanları ile münasebetler nasıl olmalıdır? • Müşrik akrabaya karşı davranış şartları nelerdir? • Hıristiyan ya da Yahudi ile dost olunur mu? • Olunur ise hükmü nelerdir? • Kâfirlere benzemenin hükmü nedir? • Giyim-kuşam, yeme-içme açısından onlar taklit edilebilir mi? • Taklit edilirse İslam’ın tavrı ne olur? • Irkçılık ya da kabilecilik yapmanın sakıncası var mıdır? Varsa nedir? İşte bunlara benzeyen birçok konuyu Kur’an ve Sünnet ışığında inceleyen bu kıymetli eser, çeşitli dünya dillerine çevrilmiş, Türkçesi de tek kitap olarak nefis bir baskı ve kapak dizaynı ile (daha önce iki cilt halinde idi) siz değerli okuyucularımızın istifadesine sunulmuştur.

"Ezan-ı Muhammedi okundukta İsrafil aleyhi's-selam Sür'u üfüreyor deyü ve abdeste kalkarken kabrimden kalkıyorum deyü, camiye giderken mahşer yerine gidiyorum deyü, müezzin kamet edip cemaat saf saf olurken bu insanlar mahşer yerinde yüz yirmi saf olup seksen safı bizim peygamberimizin ve kırk safı sair peygamberlerin ümmetleri olsa gerektir deyü, imama uyduktan sonra imam Fatiha-yı şerifeyi okurken sağımda Cennet, solumda Cehennem, ensemde Azrail, karşımda Beytullah, önümde kabir, ayağım altında Sırat, acaba benim sualim asan olur mu, ettiğim ibadet ahirette başıma tac ve yanıma yoldaş ve kabrimde çerağ olur mu, yoksa kabul olmayıp eski bez gibi yüzüme vurulur mu deyü tefekkür etmek gerek".

Tasavvuf usül ve adabıyla ilgili bu eserde; hacimce küçük ve fakat ulaşmış olduğu kitle, yapmış olduğu tesir ve güncelliğini koruması bakımından oldukça büyük iki adet risale bulunmaktadır. Bunlardan birincisi; Nakşibendîliğin Hâlidiyye kolunun müessisi Hâlid-i Bağdâdî tarafından tarikat âdâb ve erkânı hakkında kaleme alınmış olan risâledir. İkincisi ise Mehmed Said isimli bir zât tarafından yazılmış tarikatin zâhirî, bâtınî ve sâir yirmi âdâbının açıklandığı bir risâledir. Adı geçen her iki risale de Mehmed Zahid Efendi tarafından "tenkîhan" sadeleştirilmiştir. (Tenkîh; bir şeyin iyisini kötüsünden, faydalısını fazla ve gereksiz kısımlarından ayıklama anlamına gelir.)