Eserlere Göre Listeleme

20. yüzyılın son büyük fizikçilerinden biri olan Richard Feynman aynı zamanda ikon kırıcı bir ikon, ilgili bir aile babası, amatör bir sanatçı ve (Rio de Janerio’da bir samba orkestrasında) profesyonel müzikçiydi. Feynman’ın mirası, bilime kendisini adamasında ve tutkusundadır. Savunduğu bilimsel yöntem dogmaları reddeder, sonuna kadar kuşkucudur. Feynman, sadece eğlenceli değil, aynı zamanda insanlığa değerli katkılar sunabilen bir bilim anlayışına inanırdı ve kendi hayatında da bunu uyguladı. Bütün büyük bilim insanları gibi Feynman da doğanın yasalarına dair fikirlerini meslektaşları kadar meslekten olmayan insanlarla da paylaşmayı çok severdi. Feynman’ın bilim için hissettiği tutkuyu, kısa çalışmalarının toplandığı bu kitaptan daha iyi gösteren başka bir kaynak yoktur. “İnsan Feynman’ı okudukça onun coşkusuna kapılıyor…” –Alan Guth, The Inflationary Universe’ün yazarı “Kısa anlatıların her biri haz verici. Feynman her zaman aşırı, zaman zaman yürekli ve çoğu kez kışkırtıcı konuşmalar yaparak bilgisayarlardan toplumda bilimin rolüne dek uzanıyor.” –Rock Kolb, Blind Watchers of The Sky’ın yazarı “Bu kitap Feynman’ın dehasını hatırlatıyor.” – Nature

Nazlı Akçura ilk öykü kitabı Kesi Yeri'nde, hayata dair inancını, sevdiklerini, mevcut düzenini, geleceğini, bedenine olan hükmünü ve ilişkiler içerisinde kendini kaybedenlerin hikâyeleriyle "merhaba" diyor okuruna. Tüm karakterlerini sessiz bir ortaklığın sahibi kılan Akçura, hayallerinden, yaşama sevincinden, her şeyin eskisi gibi olması dileğinden, henüz yaşanmamış o güzel günlerden umudunu kesmek istemeyenlerle; kırılanların, vazgeçmeye meyledenlerin, sessiz bir isyanın paydaşlarıyla içten içe yanmaya devam edenlerin hikâyelerini anlatıyor bizlere. Kesi Yeri, iç dünyamızda sığındığımız yuvanın ve çocuk saflığımızın aldığı yaraları usulca önümüze sererken hislerimize dokunuyor ve dokunduğu yerde hüzünlü bir iz bırakıyor. Ellerine varıyorum önce. Üzerlerinde geziyorum, parmaklarına dokunuyorum. Fakat… Yok. İçerideyken de değişen bir şey yok. Gerçekliğini giderek yitiren anılarımı, bu kadar yakınında olsam bile, bana değil, bir yabancıya aitmiş gibi hissediyorum. Annemin ellerini tanıyamıyorum. Sabahları başımı okşayarak beni uyandıran, saçlarımı iki yandan özene bezene örüp de kurdelelerle süsleyen, "Al kızım, bal kızım, içimin neşesi, şen kızım… Yalnızca kızım değil, en yakın arkadaşım…" sözcüklerini kulağıma fısıldarken, yanaklarıma kadife çiçekleri gibi dokunan, gülücükler konduran eller bunlar mıydı sahiden?

Risale Okumaları, ciddi nazarların ciddiyetle Risale’ye yönelmelerine; keza, onu zaten okuyor olanların daha bir dikkatle Risale-i Nur’a bakmalarına vesile olabilirse, maksadına ulaşmış olacaktır. Yoksa, bu kitap Risale’ye hakkını veren bir çalışma değildir. Dahası, Risale-i Nur’la şu veya bu derece ilgili sair çalışmaların dahi Risale-i Nur’a hakkını layıkınca verdiğini söylemek de mümkün değildir. Bu yolun sonuna ulaşılmış değil; daha henüz başına gelinmiştir. Risale-i Nur, birilerin zannettiği gibi ‘aşılmayı’ değil, ‘açılmayı’ beklemektedir…

Bir yolculuğa anlam katan; yol açtığı keşiflerdir. Kimi zaman yeni yerler keşfederiz, kimi zamansa yeni dostlar. Bazı yolculuklar vardır ki, içimizde kalıcı izler bırakır, derinlerde sakladıklarımızı açığa çıkarır. Her attığımız adımda bizi başka birine dönüştürür. Kahramanlarımız birbirlerinden ayrı çıktıkları yolculuklarda, sürprizlerle dolu maceralar sonunda acaba nelerle karşılaşacak? Yabancı sandığımız diyarları, yeni bir geleceği ve sınırlarımızın ötesini keşfetme zamanı!