En Son Eklenenler

Sultan Alparalan'ın Anadolu fethine giden Malazgirt zaferini efsaneleştiren roman... Malazgirt Savaşı, tarihimizin dönüm noktalarından biridir. Bu itibarla alabildiğine önemli, alabildiğine manalıdır. Gerçi tarihimizi taçlandıran büyük zafer hakkında çok şey yazılmıştır. Ancak yazılanların çoğu, savaşın sebepleriyle neticelerine dairdir. O şartları yaşayan insan ihmal edilmiştir.

Henüz yüzüne ustura değmemiş genç berber çırağı Haşmet bir gece rüyasında O’nu görür ve hemen derin bir aşka gark olur; peşinden Bağdat’a doğru uzun bir yolculuğa çıkar. Bu büyülü yolculuk sırasında karşısına çıkan, hayatları tuhaf aşklarla bezeli insanlar Haşmet’e kendi hikayelerini anlatıponu uyarırlar. Lakin, Haşmet’in kalbi çoktan akıldışı aşkının girdabına kapılmış, ruhu sönmemek üzere alev almıştır bile. Ne zavallı kondüktörün anlattıkları, ne tel cambazı Yakup’un dehşet verici kaderi, ne aynacının korkunç hikayesi, ne meczuplar gemisinin kaptanının ne de gedikli yolcusunun uyarıları Haşmet’i yolundan döndürür. Onun hayranlık uyandıran aşkı menziline ulaşmaya kararlıdır... Sonuçta bütün aşk hikayeleri başkalarına ait olduğu sürece tehlikesizmiş gibi dururlar. Umuyorum ki, bu satırların okuyucusunun son sayfayı kapattığında eğer o sebatkar okuyuculardan biriyse, mayınlı bir araziyi selametle atlatma ayrıcalığına sahip olmanın keyfinden sende bir başkasına, bir başkasının hikayesinden hala alayla söz edebilecek kadar bir hevesi kalmış olsun, değilse...hiç önemi yok; her zaman hikayeler bir şekilde menzilerine ulaşmayı bilirler.

"İyi dinle." diyor bir ses; "...İyi dinle ve sakın unutma." "Kimsin sen?" diyorum. "Martı, odanda konuk ettiğin martı." "İyi de, martılar konuşamaz ki! Bir düş bu; düş görüyor olmalıyım." "Hayır dostum, düş görmüyorsun. Uykuda olmandan ötürü can kulağın açıldı; söylediklerimi anlayabilişin ondan. Üstelik ben de, anlatmak istediklerimi iletebilecek denli yetkin bir martıyım." "Rastlantı değil öyleyse karşılaşmamız." "Değil, dinleyecek olduklarını anlatmakla görevlendirildim ben. Sense seçilmiş birisin; öylesine karşılaşılmış bir insan değil. Umarım anlattıklarımı yazmamazlık etmezsin." "Yazmam da mı gerekecek?" "Hele bir dinle, kendini zorunlu sayacaksındır yazmaya." "Haydi anlat öyleyse."

Durgun denizin minik dalgacıkları üzerinde, güneşin altın gibi ışıldadığı pırıl pırıl bir sabahtı. Sahilden bir mil uzaklıkta, denizi kucaklarcasına ilerleyen bir balıkçı teknesi, martılara kahvaltı zamanının geldiğini haber veriyordu. Binlerce martı, bir lokma yiyecek için mücadeleye girişmişti bile. İşte zor bir gün daha başlıyordu.