En Son Eklenenler

Unlu bilim adamı Isaac Asimov`un bilim kurgu öykülerinden oluşan bu yapıtında, konusu yeryüzü olan öyküler yer alıyor. Yazar, bu derlemenin önsözünde söyle diyor: 'Yeryüzünden başka yerlere gitmeden de yapılacak ve düşünülecek bir suru şey vardır; dünya hepimize yeter aslında...'

“H. G. Wells’in yazdıkları insanı kendine hayran bırakan ve hiçbir zaman tam olarak kavrayamayacağımız türden.” –Orson Welles “Bay Wells’in eserleri zamanın eskitemeyeceği ve gerçekleşmesi pek de imkânsız olmayan hikâyeler anlatıyor.” -Jules Verne- “Her nesil Dünyalar Savaşı’nı kendi deneyimlerinin ışığında yeniden okuyup yeni bir şeyler öğrenebilir.” -Arthur C. Clarke- “BU BİR SAVAŞ DEĞİL. HİÇBİR ZAMAN SAVAŞ OLMADI; İNSANLARLA KARINCALAR ARASINDAKİ BİR SAVAŞTAN DAHA FAZLASI DEĞİL BU.” H. G. Wells, bilimkurgunun atası, türe adını altın harflerle yazdırmış en büyük yazarlardan. Zaman Makinesi, Görünmez Adam, Doktor Moreau’nun Adası gibi eserleri ve düşünceleriyle âdeta zamanın ötesinden gelen bir yazar olan Wells, Dünyalar Savaşı’nda istila altındaki umutsuz ve çaresiz bir gezegenin hikâyesini anlatıyor: Dünya’nın. Gökyüzünden İngiltere’nin güneyine düşen silindirlerin yarattığı merak hemen sonra yerini korkuya bırakmıştır. Dünya, Mars’tan gelen canlıların istilası altındadır. Henüz ne olduğunu anlayamadan Marslılar tarafından katledilmeye başlayan insanlar, var güçleriyle karşılık vermeye ve direnmeye çalışırlar. Uzaylıların kontrolü altındaki İngiltere’de adsız anlatıcının tanıklıkları, insanlığın kaygı verici ümitsizliğinin ve hayatta kalma mücadelesinin karanlık bir portresini çizer. İnsanlığın Dünya üzerindeki binlerce yıllık hükümdarlığı son mu bulacaktır, yoksa bir kurtuluş ihtimali var mıdır? Arthur C. Clarke’ın önsözüyle, Henrique Alvim Corrêa’nın çizimleriyle...

Uzun yıllar önce, daha genç bir lama iken, Tibet'in başkenti Lhasa'da bilmediği devlet sırlarını açıklaması için Çinliler tarafından vahşice gözleri oyulmuştu. İşkence edilmiş, sakatlanmış, kör edilmiş, acıları dayanılmaz hale getirilmiş, bir külçe olarak şehrin dışına atılmıştı. İnsanlardan ve insan topluluklarından saklanarak, dayanılmaz acıları ile yarı çılgın bir halde geceleri sürünüp ilerleyerek oralardan uzaklaşmıştı. Düşünüyor, sadece düşünüyordu. İçinde kalan son yaşama ışığı ile, kayalardan sızan bir yudu suyu bulabilmek umudu ile rastlayabildiği seyreltik otlar üzerinde dinlenerek yukarılara doğru tırmanıyordu. Zamanla en berbar yaralar kapanmaya yüz tuttu. Oyuk göz çukurlarındaki akıntılar durdu. Ama o daima yukarılara doğru, kendine haksız yere ve delicesine işkence eden insan soyundan uzaklaşmak için tırmanmaya devam etti. Hava gittikçe seyrekleşiyordu. Artık yiyebileceği bodur çalı filizleri ve tutunabileceği otlar azalmıştı.

Filiz Özdem'in Korku Benim Sahibim'den sonraki romanı Düş Hırkası aklın öteki yüzüne düşüşü anlatıyor. Bir geçitten geçen onlarca insanın, geçidin ortasında dükkân camekânlarıyla birkaç eski binanın çevrelediği avlunun, birbirinin yanından geçerken farkında olmadan birbirine değen hayatların kitabı... Bir tabağa doldurulmuş bir avuç cam bilyenin birine dokunmak nasıl hepsini döndürür, her dokunuşta bütün renkler nasıl yeniden değişirse, ustaca bir araya getirilen kişilerin her birinin romana katılışıyla bütün metin de farklı bir renge bürünüyor. "Onun arkasında, suyun üstünde, bilincinin dışında kalan zaman, her biri yıllarca süren yirmi adım uzunluğundaki yolculuğunun zamanından koptu. (...) Suyun gök kubbesinde mor yıldızlar parlıyordu. Boşlukta duran ve kendi kendine sallanan sedeşi yelpazeler mor yıldızları dalgalandırıyordu. Ötedeki mercan kayalıkları açılıp siyah bir yarığa dönüştü. Yarık döne döne küçülmeye başladı. İğne ucu kadar küçüldüğünde geçitte ne balıklar kalmıştı, ne yıldızlar, ne insanlar, ne Cevat."