Yazara Gore Listeleme

"İstediğim, denizi yazmak. Zümrütlerin, gökyakutların sabrını; ağaçların tarihsizliğini...Bir tek kıyısını kavrayabildiğimiz, anlamını ancak bir tek kıyısıyla kurduğumuz denizin öyküleri yoktur bir kara adamı için. Yolculuklara, ister gerçek ister düşsel olsunlar, yakıştırdığımız son, öbür kıyıda bitse bile, deniz gene tek kıyılıdır, üzerinde yaşayıp çalışan biri olmadıkça. Deniz, kara adamının yalnız sınırlarını kaldırışı değil, sınır düşüncesini içinden çıkarıp atıvermesidir. Her şeyin bir aradalığının bir yerde başlaması ya da bitmesidir. İstediğim, denizi yazmaktı. Her şeyin bir aradalığına yenik düşeceğimi bile bile."

Açık Öğretim Fakültesi Çağrı Merkezi Hizmetleri Bölümü Müşteri İlişkileri Yönetimi Dersidir.

Kapının arkasında eğilmiş, gözü delikte bütün bu konuşulanları dinlemekte olan Ebu'i-Atahiye büyük sırrı öğrenmeye başlamıştı. Bacakları titriyor, birisi duyar, yakalanırım korkusuyla nefes bile alamıyordu. Bu sözleri söyleyen ve kardeşi hakkında şikayetçi olan kadının kim olduğunu anlamıştı. O, halife Harun Resifin kız kardeşi Abbase Sultan'dan başkası değildi. Ebu'l-Atahiye hafızasını yokladı, olayı kendisine anlatmışlardı. Emİru'l-Müminin Harun Reşit, veziri Cafer'i çok seviyordu. Onun sohbetinden çok hoşlanıyor ve onunla arkadaşlık yapmaktan bir türlü vazgeçemiyordu. Onun zekasını ve dirayetini çok takdir etmişti. Fakat halife, kız kardeşi Abbase Sultan'ı da çok severdi. Abbase çok zekî, hareketli, hazır cevap ve güzel konuşan bir kızdı. Her konu hakkında güzel fikirler söylerdi. Harun Reşit onu da yanından ayıramazdı. Bu durum çok can sıkıcıydı. Çünkü halife aynı sohbet meclisinde kız kardeşi ile vezirini bir araya getirmiş olsa en basit görgü kurallarını ayak altına almış olurdu. Bu nedenle Harun Reşit, birinden de, öbüründen de mahrum kalmamak için Abbase Sultan'la Cafer'i nikahlamaktan başka bir çıkar yol bulamamıştı. Fakat Cafer kölelikten azat edilmiş olduğu için evlenmenin gerçekleşmesi de mümkün değildir.