En Son Eklenenler

Nurser Göze; Tokat Niksar'da doğdu. Albayrak İlkokulu'nu başarıyla bitirdi. Genel olarak ' Kızlar okutulmaz' düşüncesiyle ortaokula gitmesi istenmedi. Bir haftalık açlık grevinden sonra, amcasının da yardımıyla ortaokula gönderildi. Nurser Göze'nin okutulması diğer kız çocuğuna sahip ailelere de örnek teşkil etti. Niksar Ortaokulundan sonra 1963 yılında mezun olarak ilkokul öğretmeni oldu. Matematik ve Fen derslerine olan ilgisinden dolayı, ilkokul öğretmenliği yapmayacağını düşünerek, 1963 yılındaailesinden habersiz Eğitim Enstitüsü sınavına girdi. Samsun Enstitüsü Fen Bölümünü kazandı. Nurser Göze; Tokat Öğretmen Okulundan Fen Bölümünü kazanan ilk kız öğrencidir. 1965 yılında okulu bitirdi. Kura ile Niksar Ortaokulunda ve Lisesinde, daha sonra Kız Meslek Lisesinde görev yaptı. Samsun ve Ankara Liseleri' nde matematik öğretmeni, ODYM Sınav Merkezinde Matematik Eğitim Uzmanı olarak çalıştı. 2003 yılında emekli oldu. Halen ''Türk Matematik Tarihi'' adlı projede araştırma görevlisi olarak çalışmaktadır. Bu arada matematik öğrenimini kolaylaştırarak (oyunla birlikte) öğretmeye çalıştı. İzci lideri olan Göze; eğitim ve öğretimin izcilik bilgileriyle de birleşiminin, öğrenmeyi daha sevimli ve başarılı duruma getirdiğini gördü. Nurser Göze' nin iki çocuğu vardır. Çocukları her sınıfta ve okulda çok başarılı oldular. Çalıştırma sistemiyle öğrencilerinde ve yeğenlerinde de başarılı sonuç aldı. 1999 yılında ''Süper Matematik'' ve 2007 yılında ''Başarılı Çocuk Yetiştirmede Anne-Baba Rehberi'' isimli kitapları yayımlandı.

“Kırılgan bir baharın yazını aradığı gecelerde başladım seni yazmaya. Önce birkaç dörtlük satırlar, ardından doldu sayfalar. Her sayfada bir ilmek aşk, her sayfada senden sonra unutulmaya yüz tutmuş çocukluğum, hatıralarım ve sen; birbiri ardına sıralandı mazi. Seni dokudu kalemim. Özlerken yazdım, yazarken özledim bir nevi. Özledikçe yandım ve yine yazdım. Sonra saman kâğıdı bir zarfın içinde biriktirdim yangınlarımı. Ne zaman özlesem, bir sayfa daha sen ekledim, yazdıkça sevdim. Sonra dönüp tekrar okudum, adına Aşk dedim.” Bu kitap sana… Yüreği burkulan, canı yanan, yarıda kalan sana. Dile getirilmeyen yarım kalmışlıklara... “Bir kadın, bir kalem, bir yürek... evrenden insana, yürekten yüreklere... sadece bildikleriyle değil, yaşadıklarıyla okuru bir yerden bir yere sürükleyen cümleler... son zamanlarda okuduğum en 'samimi' kitap.” -Aret Vartanyan; İnsanız Ayıbı Yok, Gitme Zamanı, Çırılçıplak Aşk’ın çoksatan yazarı- “Yalnız ve yorgun ve yanılgılarla savrulmuş yüreklerimizin sığınacak bir limandan başka neye ihtiyacı olabilir? O liman işte "Kaç Gibi Özlersin?" Sakin esintisiyle yüreğimizi okşayan sağlam bir liman hem de...” -Caner Yaman; Aşıktım Hatırlamıyorum, Unutamadım ve Sonrası Yok’un çoksatan yazarı- (Tanıtım Bülteninden)

Uzak bir Doğu ilinde kar kapıyı alır. Sobada ekmekler kızarır. Mütevazı odaları demli çay kokusu doldurur. Kırmalı elbiseler dikilir. Mahir amca Beethoven'ı anlatır. Dışarda büyük bir savaşın kan kokusu ve korkusu vardır.İki küçük kız Berni ile Meli, modernleşmekte olan bir ülkenin çehresini oluşturan Neyyire hala ve Mahir amcanın evinde erdemli insanlar olarak büyütülürler.Hayatın karmaşık ve bazen zalim yüzü onları şaşırtsa da, doğru insan, dürüst insan olacaklardır. Korsan Çıkmazı büyüyüşün uzun bir öyküsüdür. Nezihe Meriç'in 1960 yılında yazdığı bu sıcacık roman, erdemli insanın toplumsal rolünü anlayabilmek için, yeni okumalara her zaman açık. Erdemin anlamının giderek sislendiği yeni zamanlarda da.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar. O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi. rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim. En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı. Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, askın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi. Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sabip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm. Oysa şimdi ailem, bu hayalimi de elimden almıştı. Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, biç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkati ailesinden bile görememiş, tek hayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elt Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki.