Eserlere Göre Listeleme

Cemal Kafadar bu kitapta bir araya getirdiği dört denemede, on altıncı ve on yedinci yüzyıllar Osmanlı dünyasından dört kişiyi ele alıyor: Babasından kalan arazi üzerindeki haklarını korumak için divan-ı hümayuna başvuran Mustafa adlı Yeniçeri; İstanbul'da günce tutan Seyyid Hasan adlı derviş; ticaret için gittiği Venedik'te ölen Ayaşlı Hüseyin Çelebi; rüyalarını kaleme alarak şeyhine mektupla gönderen ve bu yolla irşad edilmeyi bekleyen Üsküplü Asiye Hatun. Yazıların her biri ampirik malzemeye, Kafadar'ın arşivlerde ve yazma kütüphanelerinde bulduğu kaynaklara dayanıyor, ancak tarihçinin "uzak gözlüğü" saydığı yöntem, paradigma ve felsefe sorunlarıyla da uğraşıyor. Osmanlı tarihi konusundaki ezberlerimizi bozarak, yeni baştan düşünmeye davet eden bir kitap.

Böylesine sıradan bir anda nasıl bir değişim yaşanabilir ki? En fazla ne olabilir? Mitat televizyonda aynı şeyleri geveleyip duran adamlardan birinin sarf edeceği muhteşem bir sözle hayatı hakkında büyük bir uyanış mı yaşayacak? Çitlediği çekirdeğin kabuğu dişetlerine saplanacak, bunu fark etmeden ağzını kapatınca fantastik filmlerdeki canavarlar gibi can mı verecek? Kabuğu tamamen kapalı olan antepfıstığını açmaya çalışırken elini mi kıracak? Ne olabilir ki Allah aşkına? Evden işe, işten eve gidip gelen son derece sıradan ve silik birinin başına ne gelir ki, demeyin… Karakterimiz Mitat bir gece uyandığında, diyafonun düğmesine basmak ve apartmanın kapısını açmak zorunda kalır. Ve hayatı bütünüyle değişir… Doğu Yücel’in bu sürükleyici yeni zaman polisiyesi güçlü bir kara mizah örneği, bir paranoya kuyusu, okudukça açılan, heyecan verici bir yeni Türkiye panoraması. Devamı gelsin isteyeceksiniz

Dağın birinde bir bilge kişi yaşarmış. Herkes tarafından sayılır sevilirmiş. Gençlerden biri, bilgenin bilgeliğini kabul etmeyip maskesini düşürmek istemiş ve bir plan kurmuş. Küçük bir kuşu avucunun arasına yerleştirmiş ve bilgeye sormuş; -Söyle bilge, avuçlarımın arasındaki bu kuş ölü mü diri mi? Bilge şöyle bakmış ve demiş ki, -Evlat! Ölü desem avuçlarını açıp kuşu uçuracaksın, diri desem sıkıp öldüreceksin. Ellerinde yaşam ve ölümü birlikte tutuyorsun, gel bu kararı bana verdirme, kendin ver!

Küresel hayat, insanla ilgili ve insana ait tüm değerleri birer birer yok ediyor. İnsan olmak, yaşamaktan daha zor şimdi! Gittikçe yalnızlaşıyor insan, kendinden uzaklaştıkça. Halbuki kendisini değerli kılan ve yalnızca kendine özgü olan bir farkı vardır insanın: "Kul'dur insan!" Bu nedenle yeryüzünün en şerefli varlığıdır. Çözümüyse basit; yalnız olmadığını anlamak için "kul" olduğunu hatırlamak zorunda. Çünkü "kul" olmak, insanı kendi gibi dünyadaki milyarlarca insandan farklı kılan yegâne özelliktir. Kul olanların doğaya, eşyaya ve hayata dair tüm iyi ve güzel şeyleri korumaları için kendilerini, akıl ve zihinlerini her türlü kötülük ve yanlışlardan uzak tutması gerekiyor. İşte "Kime Kulsun" da insana bu kavramı hatırlatan, onunla yüzleştiren sohbet tadında nadide bir kitap. Emin Işık'ın 3 yıllık bir çabasının ürünü olan bu kitabı okudukça, "kendinizle yüzleşmeniz" için ne kadar da çok nedeniniz olduğunu fark edeceksiniz!