Yazara Gore Listeleme

İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar, insanlık tarihine yön vermiş belirleyici anlar üstüne kısa denemelerden oluşuyor. Stefan Zweig, çevrelerindeki geçici koşulların dayattığı sınırları aşabilmiş Fatih Sultan Mehmed, Händel, Dostoyevski, Tolstoy, Lenin gibi "yaratıcı bireyler"in o benzersiz "anlarını" anlatıyor. En iyisi, kendisinden dinleyelim: Çağları aşan bir kararın bir tek takvime, bir tek saate, çoğu kez de yalnızca bir tek dakikaya sıkıştırıldığı trajik ve yazgıyı belirleyici anlara, bireylerin yaşamında ve tarihin akışı içinde çok ender rastlanır. Ben böyle anları İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar diye adlandırdım; çünkü onlar, tıpkı yıldızlar gibi, hiç değişmeden geçmişin karanlığına ışık tutmaktadırlar... Olayları anlatırken, gerçekleri değiştirmedim, kendi katkılarımla renklendirip zenginleştirmedim. Çünkü tarih, kusursuzluğa ulaştığı böylesine eşsiz anlarda, kendisine yardım için uzatılan ellere gereksinim duymaz.

Nobel ödüllü Guatemalalı yazar Miguel Angel Asturias, entelektüel üretimine, Orta ve Güney Amerika’daki dinleri, yerel inanışları, mitolojiyi, folklorik dansları vb. inceleyerek başlayan bir kültür araştırmacısı aynı zamanda. İlk edebî ürünlerini, bu akademik araştırmalarını edebiyat diliyle harmanlayarak veriyor ve bu alanda giderek ustalaşarak kıtanın ünlü “büyülü gerçekçilik” akımının da kurucularından biri oluyor. Asturias’ın 1950-60 yılları arasında kaleme aldığı, “Muz Trilojisi” olarak da bilinen üçlemesinin ilk kitabı olan Kasırga, işte bu araştırmalarıyla ulaştığı ustalık döneminin, Yerli kültürüyle harmanladığı yazınsal dilinin ve “büyülü gerçekçilik” akımının en önemli yapıtlarından biri. Bir yanda büyük Amerikan tekellerinin bakir ormanları sökerek açtığı muz tarlalarında çalışan işçiler, köylüler ve Yerliler; diğer yanda küçük toprak sahipleri ve onları örgütlemeye çalışan Amerikalı bir karı koca... Hepsinin üstünde ise kendini bu kez bir “kasırga”yla gösteren o amansız Doğa! Yazar, edebiyat tarihçisi ve folklor araştırmacısı Tahir Alangu’nun sözleriyle, “Kasırga, burada toplum çatışmalarının, halktan yana olan o esrarlı tabiat güçleri karşısındaki aczini ve küçüklüğünü anlatırken, bir yandan da yabancıya karşı çıkacak büyük bir Yerli direnişinin sembolü olarak kullanılıyor.” Üçlemesinin ardından, “Muz ve gıda sektöründe yabancıların hâkimiyetini eleştirdiği ve Guatemalalı Yerlilerin nasıl sömürüldüğünü anlattığı” için, Sovyetler Birliği’nde dönemin en yüksek nişanı olarak kabul edilen Lenin Barış Ödülü’nü de kazanan Asturias; kökü yüzyıllara dayanan halk kültürünü, modern edebiyatı ve yaşadığımız çağın toplumsal gerçekliklerini harmanlayarak zihnimizde kasırgalar koparmaya devam ediyor…

Mutlu Son Yoktur, bir Héctor Belascoarán polisiyesi. Polis hafiyelerinin alışıldık yeteneklerinden neredeyse hiçbirine sahip olmayan Belascoarán günün birinde evinin banyosunda bir ceset bulur. Romalı gladyatör kostümü giydirilmiş bu cesedin ardındaki esrarı aydınlatmaya koyulan kahramanımız, katillerin asıl hedefinin kendisi olduğunu fark ettiğinde, Mexico City sokaklarında ölümcül bir kovalamaca başlar... Meksika polisiye edebiyatının en parlak ismi sayılan Paco Ignacio Taibo II, bu hikâyede kendi ülkesinin tarihinin kirli sayfalarından birine uzanıyor. Ancak bu kitabın asıl dikkat çekici yanı, hikâyenin düğüm noktasının 1 Mayıs 1977’de İstanbul Taksim Meydanı’nda yaşananlarla sergilediği şaşırtıcı benzerlik... Taibo, Meksika gerçeğinden yola çıkarak, Üçüncü Dünya ülkelerinin çaresizce kesişen kaderlerinin arka planındaki siyasi aktörleri teşhir etmektedir.