En Son Eklenenler

Metin'in annesi vefat etmişti. Köyde herkes onu "Yetim Metin" diye çağırırdı. Babası bir gün eve üvey anne getirdi. Üvey anne ve üvey kardeşle birlikte annesinin acısını bile unutturan günler başladı.Üvey annesi evden ninesi de gönderince Metin iyice yalnız kaldı. Neredeyse her gün olur olmaz sebeplerle dayak yiyordu. Bütün köylü onun bu haline üzülüyordu. Bunlar yetmezmiş gibi bir gün üvey annesinin altınları ortadan kayboldu.Üvey annesi altınları Metin'in çaldığını iddia etti. Artık Metin köyde hırsız diye biliniyordu. Dayağa, hakarete, kendi evinde sığıntı gibi yaşamaya, her şeye katlanabilirdi belki... Ama hırsız damgasını asla kabul edemezdi. Metin eli kolu bağlı duramazdı.Üvey annesinin babasına kurduğu hain tuzağı ortaya çıkarmaya çalışan küçük Metin'in cesaret öyküsü bu kitapta...

Zekâsı ve kabiliyetiyle bütün sahabilerin dikkatini çeken Küçük Zeyd (r.a.), Kur'an-ı Kerim'i ezberlerken, İslam'ı öğrenirken harcadığı gayret ve emeğinin nasıl ödüllendirildiğini şöyle anlatır: "Allah Resulü (a.s.m.) Medine'ye hicret ettikten bir süre sonra sahabiler beni Huzur-u Saadet'e çıkardılar. - Ya Resulallah! Bu Neccaroğulları'nın çocuklarındandır. Sana inen Kur'an'dan on yedi sure ezberledi, dediler. Allah Resulü (a.s.m.) benden Kur'an-ı Kerim okumamı istedi. Bildiğim sureleri okumaya başladım. Bir süre beni dinledikten sonra okumamı çok beğendi. Bana iltifat ederek: - Ey Zeyd! Benim için Yahudilerin dilini öğren! Vallahi yazışma konusunda onlara güvenemiyorum, buyurdu." Zeyd (r.a.) kısa bir süre içinde altı yabancı dil öğrendi. Bu dillerin hepsini çok iyi kullanarak Sevgili Peygamberimize tercümanlık yapmaya başladı.

Bir hikâyenin bitişi bir diğerinin başlangıcıdır. İnsanlar ölür. Kadim usûller gelip geçer. Yeni cemiyetler doğar. çünkü gezegen olduğu yerde durur. Ama bu kez, dünyanın sonu böyle gelecek. İşte size bir ülke. Her ülke gibi sıradan. Ama bu toprak parçası çok kıpırdanıyor ve ona Sükûnet adını vermişler. Son, Sükûnet’in bir şehrinde başlıyor: Yerkürenin en kadim ve göz kamaştıran şehri. Adı Yumenes ve bir zamanlar bir imparatorluğun kalbiydi. Ne yazık ki imparatorluk ilk günlerinin ihtişamını kaybetti. Her imparatorluğun başına geldiği gibi. Kocası tarafından oğlu öldürülen ve kızı kaçırılan bir anne... Essun. Toprağı duyan bir İmparatorluk Orojeni... Syenite. Bir Muhafız’m eline düşen özel bir kız çocuğu... Damaya. işte böyle başladı. Dinle. Öğren. Dünya böyle değişti. “Sıradışı ve olağanüstü bir karmaşa."

Medeniyetler Çatışması, mikrotarihler çağında dünya haritasına bir bütün olarak bakmaya cesaret eden ender çalışmalardan biri, belki de Tonybee’den bu yana dünya tarihini, medeniyetler arasındaki ilişkiler bağlamında anlamaya çalışan ilk büyük kitap. Huntington, küreselleşmenin dünyayı yorumlamak için anahtar kelime olarak kabul edildiği bir dönemde ve güncel gelişmeler ışığında, tarih sarkacının hala doğu ile batı arasında salındığına dikkat çekiyor. Kitabı çarpıcı kılan bir başka nokta, son bölümde, Spengler’den beri telaffuz edilmeyen “medeniyetlerin geleceği”nden cesurca söz açabilmesi. Huntington’ın kitabı, Doğu-Batı kırılmasını en şiddetli biçimde yaşayan ülkelerden biri olan ve iki medeniyetin sentezini üstlenmeye çalışan Türkiye’nin, günümüz dünyasındaki yerini anlayabilmek, yorumlayabilmek için ayrı bir önem taşıyor: Olmak ya da olmamak işte bütün mesele… “Türkiyenin AB üyeliği, Medeniyetler Çatışması yerine medeniyetler uzlaşmasını sağlayacaktır ya da AB, Medeniyetler Çatışması’nın değil, medeniyetler uzlaşmasının adresi olmalıdır.”   – Recep Tayyip Erdoğan (Funda Özkan’ın 25 mayıs 2005 tarihinde Radikal Gazetesi’nde yayınladığı yazısından alınmıştır.)