Yazara Gore Listeleme

Akademiden mezun olan öğrenciler, artık birer polis olarak görevleri başlarındadır. Fakat Los Angeles şehrinde çıkan olayların karşısında Emniyet Teşkilatı başarı gösteremeyince hesap akademiye kesilir. Akademinin yaşlı müdürü komutan Lassard, bu durum üzerine eski öğrencilerinden yardım isteyecektir.

Ey insanoğlu! Dur, bir düşün! Neden, niçin yaratıldı Âdem? Dünya hayatının aslı, hakikati nedir? Ölüm, yok olup gitmek midir? Yoksa ruhun bedeni terk ederek, yeni bir hayata göz açıp doğması mıdır? İbadetlerin gerçek amacı nedir? Neden namaz kılıyor, niçin oruç tutuyoruz? Rabb'ini biliyor musun? Kendini bilmeyen O'nu bilemez. Öyleyse, kendini bilmenin yolu nedir? Nefsin terbiyesi ve ruhun arınması nasıl olur? Her şeyin bir hakikati vardır. Hakikatlerin hakikatini bilmek, Hakk'ı bulmakla mümkündür. Bak, Yunus Emre nasıl bulmuş; "Hakk'ı buldum erene ermek ile Hak cemalini gördüm er yüzünü görmek ile." İşte şifre budur. Marifet Hakk'ı bilmek yeteneğidir. Marifet nasıl elde edilir? Marifet ehli Hak dostları neler yaşamış, neler söylemişlerdir? Bütün bu soruların cevaplarını, detaylarıyla bu kitapta, hakikati arayanlar için hazırlamış bulunuyoruz. Ne mutlu, hakikat yolunda marifet ehli olarak, Hakk'ı bulup O'nunla duyan, O'nunla söyleyerek gerçeği yaşayan veya yaşama arzusuyla ömrünü tüketen Salih kullara! (Tanıtım Bülteninden)

“Hanımlar! Bu kadar acıdan sonra, bu kadar ayrılıktan sonra, yan yana çektiğimiz bu kadar hasretten sonra, kurtuluş günleri geldi. Siz, bu kurtuluş günlerini bize kazandıran aziz şehitlerin, gazilerin anaları, arkadaşları, kız kardeşleri! Artık sevinin, sevinmek hakkınızdır, bayram edin, en büyük bayrama erdiniz; büyük bayramınız mübarek olsun! Anadolu kadınları! Bu gaza diyarında bin seneden beri, ateş ve cenk yerlerine oğullarını koşturan Anadolu kadınları, bin senedir oğulları daima uzak yerlerde ölen, yetiştirdikleri oğulların mezarları nerededir bilinmeyen Anadolu kadınları! Kurtuluş günleri, kavuşma günleri geldi; sevinin, bayram edin! Cihan Harbi'nden beri, ardı arası gelmeyen bir cenk için, ağzından bir şikayet sözü çıkmadan, nesi varsa hepsini veren Anadolu kadınları! Erkekleri kan ve ateş yerlerinde savaşırken, uzak denizlerin kıyılarından orta yaylalara doğru, günlerce, haftalarca, çıplak ayakları, giyimsiz sırtlarıyla kurşunları, top mermilerini taşıyan Anadolu kadınları! Batıda, doğuda, kıblede, bütün cephelerin arkasında memleketi işleten, tarlaları yeşerten, sayısız yetim çocukları yetiştiren, büyüten sensin, ey Anadolu kadını! Sırası gelince cephaneyi, yaralıyı taşımak sana yetmedi; silaha sen de sarıldın, düşman önünde sen de nevbet bekledin, ateşlere sen de girdin, sen de gaza ettin! Erkek arslan arslan olur da, dişi arslan arslan olmaz mı? diyen sensin. Erkeğinle beraber zafere erdirdiğin gazan mübarek olsun, zafere eren gazanın büyük bayramı mübarek olsun. Biz de, İstiklal Harbi'nde vatan topraklarımızı kurtarmak aşkıyla maddi, manevi her türlü fedakârlığa katlanarak hayatını hiçe sayan ve artık hepsi bir başka dünyada olan kadın mücahitlerimizi minnet ve şükranla anıyoruz. Vatan sevgisi uğrunda ve erkeklerinin kâh ardında kâh önünde böylesine canlabaşla çalışan kadın mücahitlerimizden yurdumuzun sonsuza değin yoksun kalmamasını temenni ediyoruz.”

Vasiyetim şu… Varsa param, hepsini bağışlayın. Vücudumda kullanılabilir ne kadar organ varsa ve kime ne yarıyorsa, dağıtın. Ama kalbimi vermeyin. Kalbim sadece ona ait ve hep öyle kalacak. Ben ondan başka kimseyi sevmeyeceğim, sevemem. Çünkü onun baktığı gibi bakamaz kimse bana. İçimden hep “beni neden sevmedin” diye sordum. Durmadan sordum. Cevap bulamadım. Olsun. En azından ben sevdim, bu ikimize de yeterdi. Bu bedende bu kalp sadece ona ait diyorum işte, sevmese de ona ait. Kimseye vermeyin. Bencil olduğumu mu düşünüyorsun? Bana sorarsan o bunu hak ediyor yine de. Kimse bunu bana çok görmesin. Hayatı boyunca kimseye sevgi besleyememiş bir adamın son isteği bu. Kalbimi ona verin. Kabul etsin. Hak ediyor muyum bunu? Bilemem. Belki de etmiyorumdur…