En Son Eklenenler

Farkında Yaşa:) An en küçük mutluluk birimidir. Geçmiş yok. Gelecek yok. Her şey şimdi, şu anın içinde. Geçmişte…Gelecekte… Geçmişi geri getiremeyiz, şimdiki aklımızla geçmişe gidip olanları değiştirmeyiz, ama nefes aldığımız sürece kendimizi değiştirip,geliştirebilir,dünden aldığımız derslerle şu anı ve andan hareketle geleceği şekillendirebiliriz. Bu anlamda hiç birşey için geç kalmadınız. Düşmek Hayatın Bir Parçası Kalkmak ise Yaşamın ta Kendisi:) Hayatın tadına Bak; Bize her şey öğretildi ama kendimiz olmak öğretilmedi. Artık kendin olma vakti geldi. Kendi gerçeğini ifade edip, onu yaşa. Kalbinden konuş. Kendi yaşamını yaşamak için buradasın. Aklın hep olmak istediklerine kayar ve olduğun seni bulamadıktan sonra yaşamı kaçırırsın; hayat oradadır, ama sen yoksundur. Olanı kabul edip yola devam edelim. Değişim niyetle başlar. Yol uzun, o zaman Yürümeye devam.Bil ki, gidecek yol gökyüzünde değil, kalbinde:)

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AOF) Bakıma Gereksinimi Olan Engelli Bireyler-1 Dersi Çıkmış Sorularıdır

Geldim. Yine. Eve dönmek çocukluğunu geçirdiğin dört duvara dönmek değil sadece, çocukluğunu oluşturan her detayı hatırlamak, o detaylar yerine konulanları hazmetmek, asla değişmeyenler için hayıflanmak, belki de üzülmek. Şimdi, çocukluğumda tahinli çöreğini çok sevdiğim fırının önünden geçerken, saatlerce oynadığım çocuk parkının oto yıkamaya dönüştüğünü fark ederken anlıyorum eve dönmenin sadece duvar yığınlarından, resimlerden, değişmeyen odalardan ibaret olmadığını. Kendine özgü dil ve anlatımıyla dikkat çeken Fatma Nur Kaptanoğlu, ilk romanı Babam, Ev ve Yumurta Kabukları’nda bir eve dönüş ve hesaplaşma hikâyesini merkezine alıyor. Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin kişinin çocukluğundan, ilkgençlik yılları ve ilk heyecanlarından hiçbir zaman kopamayışı, Bilge’nin kendisiyle, annesi ve en çok da babasıyla giriştiği sessiz hesaplaşmalar üzerinden dışa vuruyor. Babam, Ev ve Yumurta Kabukları, geçmişin bugünü ne derece derinden sarsabileceği üzerine bir roman. #reddediş #özgürlük #queer #ev #hesaplaşma #aile

Edebiyatımızın genç yıldızlarından Zeynep Serhan Koşal’dan benzersiz bir çalışma. Bisikletle Hayal Turu’nda, bisiklet özlemiyle yanıp tutuşan bir genç kızın düş ülkesindeki inişli çıkışlı yolculuğuna şahit olacaksınız. Yazarın kendi hayatından derlediği bu tutkulu yolculuğun kitabını elinizden bırakamayacaksınız. Bu kitapta bisikletin ruhumu parçalamasına izin verdim. Ona duyduğum hisleri organ organ, hücre hücre deştirerek, basit bir intikam alma şansı doğurdum. İntikam alma hakkını, kendisini bu kadar arzulayan birinin, hareketsiz, ısrarsız kalarak vuslata ket vurmasından alıyor. Bu kitap bir anlamda, yırtılması 17-18 yaşlarıma rastlayan, lime lime edilip, tekrar yoğrulmadan eski, pürüzsüz haline gelmesi imkansız olan ruhumu rendeden geçirdiği ve benim bile bilmediğim mozaiğini yansıttığı için bisiklete şükran borçludur. Benim gibi bisiklet özlemiyle yanıp tutuşan biri için ilk randevu, heyecanlı ve bitmesi istenilmeyen dakikalarla geçti. Uçsuz bucaksız keyif pınarının kaynağına dayamıştım ağzımı. Öyle bir kaynaktı ki alışılmış tekdüze oyunların sürükleyiciliğinden daha yüksek bir çekim gücü oluşturuyor, ruha cesaret, bedene esneklik ve güç enjekte ediyordu. Bisiklet, insanın doyum merkezlerini hipnotize edici bir özelliğe sahiptir. Üzerinde tüketilen saatler ne kadar olursa olsun, hep eksik kalmışlık hissi uyandırır. Bisiklet üzerinde ne kadar mutluysam fren yapıp inerken de o kadar kırılgandım. Ne de olsa başkalarının bisikletlerini kullanıyor ve emrivaki altına giriyordum. Güzellikler, çabuk ve herkesin elde edebileceği yakınlıklarda olsalardı edebiyat denen türün doğması zor olurdu.