En Son Eklenenler

PATLAYAN ŞEY SAM'İ KIL PAYI ISKALADI. Kafasının üstünü yalayarak geçti ve arkasındaki duvara çarptı. Duvara çarpan sıvı ateş, bir tür jelleşmiş benzindi. Napalma benziyordu. Bir anda betona yapışmış ve çılgın bir yoğunlukla yanmaya başlamıştı. Sam'in bakışları bir dakika boyunca şaşkınlıkla kilitlendi. Akıldışıydı. Olanakdışıydı. Genç kız şiddet yüklü bir çığlık attı ve ellerini yeniden havaya kaldırdı. Bu kez ıskalamayacaktı. Bu kez Sam'i öldürecekti. Bir parmak şıklatacak kadar kısa bir süre geçer. Herkes ortadan kaybolur. Onlar. Yoklar. Hiç kimse yok. Gençler hariç. Ergenler. Liseliler. Etrafta tek bir yetişkin yok. Ne bir öğretmen, ne polis, ne doktor, ne anne baba. Telefon yok, internet yok, televizyon yok. Ne yaşandığını ortaya çıkarmanın yolu yok. Yardım çağırmanın yolu yok.

Vaiz!» Fısıltı gibi çıkan bu boğuk çığlık, ioş ormanın nemli havasına asılıp kaldı. Çalılıkta kuşların ansızın acı acı ötüşerek ağaçlara uçma¬ larına neden olan bir hışırtı duyuldu, sonra ortalık sessizleşti. Vaiz'in sesi alçak ve sakindi. «Neredesin?» «Buradayım... Çukurda. Çabuk ol. Vaiz kötü yaralandım.» Bir saniye sonra Vaiz'in başı ve omuzları, bombanın açtığı küçük çukurun kenarında belirdi. Yaralı zenci askere yukardan şöyle bir bakıp sessiz sessiz başını salladı. Dirseklerinin üzerinde yüzükoyun ilerleyerek kendini çukura attı. Çukurda bir kez yuvarlandıktan sonra hemen doğruluverdi. Kolundaki kızılhaç amblemini taşıyan beyaz bant çamura bulandığı için pek farkedilmiyordu . Vaiz omzuna asılı ilaç çantasını yere indirip yanına koydu. «Nerenden vuruldun, Washington?» Vaiz gözlerini açmaya çalıştığı ilaç çantasından ayırmadan sormuştu bu soruyu. Asker, Vaiz'in koluna sarılarak, «Ölüyorum ben. Vaiz,» diye korku dolu bir sesle fısıldadı. «İtiraflarımı dinleyecek misin?» Vaiz, askere baktı. «Çıldırdın mı Joe? Sen Katolik değilsin, ben de papaz falan değilim?» «N'olmuş yani? Hem sen bir vaizsin öyle değil mi?»

Donna Leon bu eserinde de bizi Venedik´te dolaştırıyor. Köhne barlarda, köşe başlarında en az kentin tarihi kadar eski bir geçmişe sahip olan fahişeliğin görülmeyen yüzünün fotoğrafını çekiyor... Kırılan umutlara, dökülen kanlara yakından bakıyor... Dünyada benzeri olmayan, birçok hayale esin kaynağı olmuş tarihi tarihi kentin sokaklarında ´´saygın´´ bir çürümenin faillerinin dolaştığını gösteriyor. Bürokratlar, politikacılar, iş adamları, askerler ve din adamlarının da faili olduğu bu çürümüşlüğü görebilmek için takım elbiselere, pahalı antikalarla döşenmiş bürolara ve kiliseye bağlılık maskelerine aldanmamak gerektiğine dikakt çekiyor. Toplumun saygın ve dokunulmaz kesimlerinin avukatlığını yapan Trevisan´ın öldürülmesiyle patlak veren olayların ipuçları, dedektif Brunetti´yi uluslararası bir soruşturmaya yöneltir. Her şeye kuşkuyla yaklaşanbir araştırma ve düşünme yöntemiyle Brunetti düğümleri yavaş yavaş çözerek hiç bir şeyin göründüğü gibi olamdığını, çürümenin toplumun tüm dokusuna yayılmış olduğunu bir kez daha çaresizlikle saptar. Okuru gösterişli hayatların üzerindeki cilaya inanmamaya davet eder. Üstelik bunu son derece basit, itiraz edilemeyecek gerçek olaylarla yapar. İlkesizliğin salgın bir hastalık gibi yayıldığı günümüzde ´´şiddetin ve ölümün pornografisi´´ne ´´hayır´´ der. Sorgulayan bir okur talep eden Donna Leon, Yargı ve İnfaz´da sorularını kesinleştirir, keskinleştirir. Hiçbir muğlaklık bırakmaz. Yakınımızdaki ´´çürümenin failleri´´yle ilişkimizi sorar. ´´Kara ayrıntıların´´ evimize kadar sızmış olduğunu göstererek bizi boşluğa atar. Çaresizliğimizi gösterir çözüm önermez. (Arka Kapak)