En Son Eklenenler

Dünyanın sonunun geldiğinin işareti olduğunu düşündükleri o sabah, Molly ve Neil Sloan çatılarını döven yağmurun sesiyle uyanmışlardı. Parlak, gümüş renkli bir sağanak, Kaliforniya’daki küçük dağ kasabasını neredeyse sular altında bırakmıştı. Uykularına dadanmış, rüyalarına girmişti ve şimdi de, genç çift bu mor renkli şafak vakti, bir şeylerin korkunç bir şekilde yanlış gittiği hissinden kurtulamıyordu. Saatler geçtikçe, dünyanın dört bir yanından huzur bozucu, olağanüstü meteoroloji haberleri yağmaya başlamıştı. Küçük kasabaları akşam karanlığında dış dünyayla olan tüm bağlantısını yitirmişti. Yoğun bir sis tabakası, bir zamanlar sıcacık bir yuva olan kasabalarını şeytani bir labirente dönüştürmüştü. Kısa bir süre sonra Sloan’lar ve komşuları, içlerinde bulunan, varlığından asla haberdar olmadıkları cesaret ve insanlık potansiyellerini ortaya koymak zorunda bırakılacaklardı. Çünkü bu puslu karanlıkta, dünyalarının başına neler geldiğini bir anda gözlerinin önüne seren şeyle karşılaşacaklardı… onları merhametsizce avlayan bir şeyle…

Alf adında bir kadın, bir Alman şehrinde tiyatroda oynamaktadır. Bu arada parapsikoloji ile ilgili bir uzman gelir şehre ve bir gösteri yapar. Baronun evinde ufak bir gösteri daha yapar ve kimin ne zaman öleceği bilgisi kapalı zarflar halinde katılımcılara ulaşır. Bu arada şehirde acayip olaylar olmaya başlar. Cinayetler, doğa üstü olaylar, aşk, nefret ve daha niceleri. Bunların büyük bir kısmının da Gerber Sokağı 7 numara ile bir ilgisi vardır.

Haftalık siyasi gazete.

…Hz. İdrîs, Allah’a olan büyük aşkıyla güneş makamına yükseltilmiş ve bu makamın daim temsilcisi olmuştur. “…İlk kez kalem ile yazı yazan, remil(kehanet) ilminin sahibi, hesap, kâinat ve felek ilmini ilk bilen, hey’et, tıp ve bitkilerin sırrını ilk bilen, ilk elbise diken, ilk kez ibâdethâne yapıp orada ibâdet eden, ulvî ve arzî şeyler hakkında ilk vezinli kaside ve şiir yazan, şehircilik yöntemini iyi bilen, ölçü ve tartı âletlerini ilk kullanan (…) ve insan cinsinin genel kutbu olan yüce peygamberdir…” ——–Sf.5 “…Sonra Cebrâil beni dördüncü semâya çıkardı. Kapının açılmasını istedi. Kim o? denildi. Cibril dedi. Beraberindeki kim? denildi. Muhammed, dedi. Ona dâvet iletildi mi? denildi. Evet, dedi. O’na, ‘merhaba, bu geliş ne güzel bir geliş’ denildi. Kapı açıldı. İdrîs ile karşılaştığımda Cebrâil: ‘Bu İdrîs’tir, ona selâm ver’, dedi. Selâm verdim, o da selâmımı aldı. Sonra bana: ‘Merhaba sâlih kardeş ve sâlih peygamber’ dedi.” ——–Sf.20 Taklitten tahkike ve ‘Cemâl’e yürüyen iman ehlinin yolculuğu, asırlar evvel yaşanmış ehl-i hâl hikâyeleri ve ifadelerinden ibaretse mesele yok, eserler ortada… … ama “-Ya, ‘dem bu demdir’ sırrı devam ediyorsa!” diyenlerdensek, CemalnurSargut bu yakıcı yolculuğun taliplerine Fusûsu’l Hikem ufkundan ses veriyor. Bu çalışma; bahsi geçen o sese kulak verecek, Cemâl yolcuları için…