En Son Eklenenler

Aylık haber, kültür, edebiyat ve sanat dergisi

Kahire, 1951. Mısır tahtında zalim ve sefih bir zorba olan Kral Faruk oturmaktadır. Tutankamon’un mezarının açıldığı günden beri aranan kayıp hazine, tıpkı firavunu ebedi uykusunda rahatsız edenlerin uğradıkları değişmez lanet gibi, bir efsane haline gelmiştir… Amerikalı avukat Mark, delicesine âşık olduğu güzel Kıpti kızı Atiye’nin de yardımıyla, firavunların koruyucu büyüsünün yok olmaya yüz tuttuğu, Kötülüğün pençesinde yalnız ve çaresiz kalma tehdidi altındaki Mısır’ın sancılı dünyasına dalar

Düşenin dostu yoktur... Nüfuzlu bir politikacının karısı tuhaf bir taleple çıkar Remzi Ünal'ın karşısına. Bir alacak verecek meselesine müdahil olması karşılığında dedektifimize hatırı sayılır bir ödeme yapacaktır. Ortada ne izlenecek birileri vardır üstelik, ne de açığa çıkarılacak bir sır. İstenen şey açık açık mafya usulü bir gözdağıdır. Bankadaki hesabı suyunu çekmiş olan Remzi Ünal böylesine güçlü bir kadının neden kendisine geldiğini sorgulamaz bile teklif edilen paranın dudak uçuklatan miktarı karşısında. Hiç tarzı olmamasına rağmen, telefonunu açar, borçluyu tehdit eder ve hak ettiği ücreti tahsil etmek için müşterisinin ofisinin yolunu tutar. Tutar tutmasına ama, içeriye adımını attığı anda kendini dipsiz bir kuyunun içinde bulur. Her zamanki gibi, ona kendinden başka yardım edebilecek hiç kimse yoktur. Ülkemizde polisiye edebiyat dendiğinde akla ilk gelen isimlerden olan Celil Oker, Son Ceset'te kahramanımızı ölümcül bir tuzağın içine çekiyor ve bizlere okuması çok keyifli bir Remzi Ünal klasiği daha sunuyor.

Bu kitap; insanın bilinmeyen katmanları arasına sıkışmış duygularının aniden dışarı püskürmesiyle, güvenle ayağını bastığı "gerçek" kavramının bin bir başka yüzü ile yüzleşmesinin son derece akıcı bir dille resmedilişidir. Kuantum felsefesinin, günlük sade hayatımızdaki yerini merak ediyorsanız eğer; kelebek etkisini, bilinçli gözlemcinin, gerçekliğin mükemmel doğasına katılımını Sezen'in bu öyküsünde bulacak ve belki ağlayarak kendi hayatınızla özleştireceksiniz. Sibel Atasoy, bu kez bir çırpıda okuyuvereceğiniz ancak etkisinden uzun süre kurtulamayacağınız, şaşırtıcı bir kurgu ile okuyucuyu kendine hiç sormamış olabileceği sorularla karşılaştırmayı başarıyor. Tam içeri girecekken aniden çok şiddetli bir rüzgâr sırtımdan yetişip beni öne doğru savuruyor. Dengemi yitirip dizüstü düşüyorum. Başım balkon demirine hafifçe çarpıyor. Aynı anda balkondaki masa ve sandalyeler havalarda uçuşarak büyük bir gürültü ile bahçeye savruluyorlar. Ne olduğunu anlayamıyorum. Bileğim de burkulmuş biraz. Ovuşturarak ayağa kalkmaya yelteniyorum. Ve hepsi o kadar... Havada ikinci bir kıpırtı yok. Her şey sessiz. Sonsuz bir huzur. Ayağa kalkarken, "Rüya mı gördüm acaba?" diyorum. ... İçeridekiler hiçbir şeyin farkında değiller. Gürültüyü bile duymamışlar. Saat gece yarısını çeyrek geçiyor. "Balıklar senin başına fena vurdu," diye benimle dalga geçiyorlar. "Öyledir herhalde," diyorum. Yalnızca Meral kendi kendine mırıldanıyor. "Deja vu!"