Eserlere Göre Listeleme

Arkadaşlar arasındaki ilişkiler öylesine çeşitlidir ki, rengarenk ipliklerle ince ince işlenmiş bir kanaviçeyi andırır. Kimiyle dertlerde, kimiyle kahkahalarda, kimiyle düşüncede, kimiyle de koşulsuz destekte buluşuruz. Bazen anlaşarak, bazen çatışarak hem arkadaşımızı, hem kendimizi tanırız; gerçek dostumuzu ve özbenliğimizi buluruz. Özgürlüğümüzü keşfederiz. Kanaviçe'nin bir yüzü güzelliklerle doluyken, öbür yüzü pek de o kadar düzgün değildir. Düğümler, sarkan iplikler vardır. Bu da insan ilişkilerinin öteki yüzüdür. İkiyüzlülüğü kıskançlığı, çıkarcılığı yaşayıp, öğreniriz kanaviçenin tersinden. Böylece hayatın ilk acı derslerini de yine arkadaşlardan alırız. Eğer sevinçlerimizi içimizde haset olmadan paylaşabiliyorsak, dertlerimizi gizlice sevinmeden bölüşebiliyorsak, kötü kişi olmayı göze alarak birbirimize doğruyu söyleyebiliyorsak, böylece birbirimizi yanlışlardan koruyabiliyorsak, samimiyetle saygının ince çizgisini çizebiliyorsak, birbirimizi yargılamadan, olduğumuz gibi kabul edebiliyorsak, dünyalara bedel bir dostluğa sahibiz demektir. Aldığımız kadar verdiğimiz böylesi bir dostluk, çocukluktan ölüme dek insanoğlunun edinebileceği en büyük zenginlik, kişinin kendine verebileceği en büyük armağandır!

Hayatta ne çok yollar yürüyoruz. Çocukluk yolları... Okul yolları... İlkgençliğin sancılı yolları... Üniversite yolları... Romantizmin acı, tatlı yolları... Çalışma yolları... Dönüp baktığımda bir prizma görüyorum sanki. Serra'nın ne çok yüzü var. Çocuk Serra. Okullu Serra. Üniversiteli Serra. Âşık Serra. Başka başka yollar, başka başka hayatlar, başka başka kimlikler, düşünceler, duruşlar. Şimdiyse evlilik yolunda!

Baharlar, kar taneleri ve güneş ışınları! O ışınlar çiçeklere ve kar tanelerine vuruyor, simli ışıltılar oluşturuyordu. İşte böylesi bir doğa görüntüsü içinde dedemle konuştum, anlattım, tüm duygularımı paylaştım onunla. Unutulmaz bir zaman dilimiydi benim için. İşte böyle. Ve sonra… Arkadaşlar. Gırgır, şamata. Bu da hayatın başka bir yüzü. Sabah dedemle geçmişti ve bambaşka düşünceleri yaşamış, öğleden sonraysa arkadaşlarla gelecek üstüne, bizden sonraki kuşak üstüne, çocuklarımız üstüne eğlenceli konuşmalar yapmış, gülmüş, eğlenmiştik. Ölüm ve doğum. Geçmiş ve gelecek. Tıpkı kar taneleri ve baharlar gibi… Hayatımızı oluşturan değişik renkler. Bitmedi! Bir de ofiste yaşananlar var. Dedim ya, süperstar gibiyim, diye. Dün sabah ofise geldiğimde ne göreyim! Masam çiçekler içinde. Ve bir not, "Tanrının verdiği en güzel hediye. Tadını çıkar." Ve altında tüm çalışanların imzaları. Kutlamalar, iyi dilekler. Çok, çok hoştu. İşte sayende yaşananlar, sevgili bebiş. İstersen artık bize 'iyi geceler yedi cüceler' diyelim ve uyuyalım. Ne dersin?..

Neden yazarız? Daha doğrusu neden anı defteri tutarız? Yaşamımızın her döneminde ama özellikle ilkgençlik çağında, sorunlarımızı, mutlu mutsuz anılarımızı bizi yargılamadan dinleyen, paylaşan birilerine gereksinim duyarız. Ve bu biri, evet, bildiniz, anı defterimizdir. On beş yaşındaki Serra tüm duygularını, düşüncelerini anı defteriyle paylaşıyor. Annesiyle babası neden tuhaf davranıyorlar? Yoksa yolunda gitmeyen bir şeyler mi var? Çeşme’de tatil günlerinde tanıştığı yeni arkadaşları, Serra’nın yaşamında ne gibi değişikliklere neden olacak? Tüm bu soruların cevaplarını Serra’nın anı defterinde bulacaksınız...