En Son Eklenenler

Çocukların mis kokusunu cennetin kokusuna benzeten Sevgili Peygamberimiz Hazreti Muhammed (s.a.v), çocukların ergenlik çağına kadar günahları yazılmaz, sevapları yazılır şeklindeki zarif buyruğuyla dikkati çeker. Bu yüzden olsa gerek ki, sürekli olarak çocukların meleklere benzediğini, melekleri çağrıştırdığını söyler ve meleklerle çocuklar arasındaki günahsızlık konusunda bir paralellik kurarız. Hatta bununla da yetinmez çocukların daha küçük yaşlarda uykularında bile gülümsemelerini meleklere atfederiz. Sevgili Peygamber Efendimizin çocuklara karşı sevgi ve şefkat gösterilmesi üzerine ısrarla durması ve müminlere bunun bir nişanesi olarak, Çocuklarınızı çok öpün, zira her öpücük için size cennette bir derece verilir ki, iki derece arasında beş yüz yıllık mesafe mevcuttur. Melekler öpücüklerinizi sayarlar ve sizin için yazarlar şeklindeki hadisleriyle çocukların öpücüklere gark edilmesi gerektiğine vurgu yapar.

Sonuç olarak, dünyadaki adaletsizliğin, kargaşanın, terörün, katliamların, açlığın, sefaletin ve zulmün tek bir çözümü vardır: Kuran Ahlakı. Dünyada var olan sorunlara genel olarak bakıldığında, tüm bu olaylara sevgisizlik, nefret, kin, düşmanlık, çıkarcılık, bencillik, umursamazlık, acımasızlık gibi duyguların ve akılsızlığın neden olduğu görülecektir. Bu olayları çözmenin ve tamamen ortadan kaldırmanın yolları ise sevgi, şefkat, merhamet, acıma, karşılık beklemeden hizmet etme şevki, duyarlı olma, fedakarlık, dostluk, hoşgörü, sağduyu ve akıldır. Bu özellikler ise ancak Kuran ahlakını eksiksiz olarak yaşayan insanlara aittir. Allah bir ayetinde Kuran'ın insanları karanlıklardan aydınlığa çıkarma özelliğini şöyle bildirir: … Size Allah'tan bir nur ve apaçık bir Kitap geldi. Allah, rızasına uyanları bununla kurtuluş yollarına ulaştırır ve onları kendi izniyle karanlıklardan nura çıkarır. Onları dosdoğru yola yöneltip-iletir. (Maide Suresi, 15-16)

Türkiye'de temel kararları kim alır? Halk vatandaş mıdır; tebaa mıdır? CHP kimin yanında yer alır? Hakim ve savcılar tarafsız mıdır? İdris Küçükömer'in “sivil toplum” üzerine filozofça geliştirdiği düşüncelerinin kaynağında, 1960'ların ilk yarısında, Albay Talat Aydemir ile cuntacılığın kurmayında edinilmiş yoğun bilgiler ve deneyler yatar. “İktidar” ve onun “Büyülü çekiciliği”ne bir kapı eşiği uzaklığı yaklaşmışken, genç Küçükömer'ce sorulmaya başlanan radikal soruların, ciddi bir bilim adamının kimliği ile birleşmesi ise hemen sonraki yıllarda bir 'sivil toplum' kuramcısını ortaya çıkarmıştır. Bu kitapta okunacaklar, “Neyiz ki? Neyi değiştirebiliriz?” diye başlayan soruların, 1960 sonrasında Yön ve Ant dergilerindeki cevaplarıdır. Bu kitap, Düzenin Yabancılaşması'na giden yolun bir başlangıcıdır. Küçükömer, “Batı'dan etkilendim. Bir zamanlar ulaştığı politik güçle Batı'yı etkilemiş ve ondan etkilenmiş Osmanlı kültür mirası içine doğdum. Ama düşünceyi yasaklamış bir toplumda doğdum. Düşünmek kolay değildi...” deyip düşünen bir insan olarak' 'halkı kurtaracak' çözüm arayışlarına bu iki ünlü dergide cevaplar verdi... Bir iktisatçı bilim adamı olarak, çözümler üretti.