Yazara Gore Listeleme

Ya her şey aşktı ya da aşk hiçbir şeydi! Seni de, beni de fena kandırdılar. Aşk diye bize anlattıkları, hayallerini kurdurdukları gerçek aşk değildi. İnsanın insana duyduğu aşk, "yasak elma"nın ta kendisiydi... Önce kadın ısırdı elmayı, sonra erkek ve her şey bu andan sonra şekillendi. Savaşların, paranın hükümdarlığında, korku imparatorluklarında, aşk en çok korkulandı ve bir o kadar da çarpıtılmaya çalışılan... Aşk ağza sakız edildi, bazen içi boşaltıldı, bazen günah dendi, bazen ağdalı sözcüklere sebep oldu. Üstüne perdeler indi, bulutlar örttü ışığı... İnsanlık yok olurken, aşkı da kirletti. Formüllerden, stratejilerden, onu bunu tavlamaktan, elinde tutmaktan bahsetmiyorum. Bunları yapan, aşkı hiç anlamayan çokbilmiş, çok kitap var. Yaşamı anlamaktan, sen olmaktan, aşkı gerçekten yaşamaktan... Sana öğretilen değil, senin yaşattığın, seni yaşatan aşk. Aşkı anlatmaya, anlamaya yetmez düşüncelerin gölgesinde tanımlanmış aşk. Günlük yaşamın içinde kaybolmuş insanlar, ilişkiler, evlilikler, aldatmalar, aldanışlar, hayal kırıklıkları, namus ve ötesi... Belki sen, belki sevdiğin, belki çevrende var olan insanların gerçek hikâyelerini sayfalara serdim; aralarına karıştım. Yaşamı ve aşkı ayırmadan sana geldim. Seni, yaşamı, insanı, Tanrı'yı, evreni konuşmadan zaten aşkı konuşamazdık. Bu yazdıklarımı sana kitap harfleriyle değil, yaşanmışlıklarımla yazıyorum. Sen okuyacaksın diye yazılmış değil. Karşında çırılçıplak kaldım, yüreğimi çırılçıplak bıraktım, seninle aşkı çırılçıplak konuşmak, paylaşmak için... Sen hiç âşık oldun mu? Âşık olundun mu? Aşkı gerçekten yaşıyor musun? Neden sadıksın ya da değilsin? Gerçekten aldattın mı, aldatıldın mı? Aşkla mı seviştin gerçekten? Neden evlendin ya da evleneceksin? Sen kimsin? Ne için yaşıyorsun? Şimdi yanıt verme. Belki evlisin, belki bekârsın, belki imkânsız aşkın ortasındasın, belki aşka âşıksın, belki hovardasın, belki aşktan çoktan vazgeçmişsin, belki yapayalnızsınç... Sohbetin sonuna gelmeden hiçbir yorum yapma. Aşkla ilgili sana öğretilen birçok şeyi, hatta her şeyi unut öyle başlayalım... Sonra sen anlat, ben dinleyeyim. (Tanıtım Bülteninden)

"Kalp krizi mi geçiriyorum? Neden tansiyonum yükseliyor? Ya ölürsem? Dişçiye, kuaföre gidemiyorum, daral geliyor. Toplu taşıma araçlarına binemiyorum. Alışveriş merkezlerine, pazarlara, kalabalık yerlere giremiyorum. Sokağa yalnız çıkamıyorum. Tatile gidemiyorum. Evimden uzaklaşınca bir an önce geri dönmek istiyorum. Yaşadıklarımı kimseye anlatamıyorum. Çok mutsuzum!.. Acillere gidiyorum, ‘Bir şeyin yok’ diyorlar. Aileme de inandıramıyorum. Kendimi çaresiz hissediyorum. Kontrolümü yitirmekten korkuyorum. Seninki ‘panik krizi’ diyorlar. Ben ne yaşıyorum?"

Osmanlı Devleti hainlikle mi son buldu? 57 yıl siyaset dışı tutlan kişi devlet kurtarabilir mi? Neden Bulaşık olmayan damat arıyordu? Mustafa Kemal'dense neden Enver'i tercih etti? İngiliz desteği 1918'de Red edilebilir miydi? Hint Müslümanların uyarılarından haberi var mıydı? Millet koyun sürüsü ben çobanım demek nereden aklına geldi? Söz milletin vekillerinindir deneceğini biliyor muydu? TBMM'ni tanımamakta neden bu kadar ısrarcı davrandı? Hristiyan'a sığınanın halifeliği ne oluru düşünmedi mi? Kaçmasa idam edilir miydi?