Yazara Gore Listeleme

Biz hepimiz kendimize göre birer Enver Paşayız. Elimize fırsat geçse nice Enver Paşalıklar yaparız. Onun için birinci harbin komutanlarının aceleciliğini ve hayalciliğini hak vermesek de anlamak lazım. - Dünyada hiçbir doğru dürüst devlet yoktur ki dini kontrol etmesin. Bunun demokratik gelişmemişlik düzeyiyle de ilgisi yoktur. Büyük dinlerin yapısı ve ananesi böyledir - Fatih doğu ve batı dillerine hakimdi. Kanuni bir kuyumcu, IV. Murad ressam ve müzisyen, II. Abdülhamid usta bir marangozdu. Abdülaziz şark ve garp musikisinde eserler bestelemişti. - "Türkiyeli" ismi tercüme edilemez, içeriği bakımından bu kelimeyi teklif edenlerin de amacını zaten karşılamaz. Başka bir kimlik kullanmak isteyenler bunu ifade edebilirler. Ama bunun için ülke yurttaşlığının ve kimliğin adını değiştirmelerine lüzum yoktur, hakları olduğunu da zannetmiyoruz. Tarihçi İlber Ortaylı sıra dışı analizlerine ve güçlü yorumlarına devam ediyor. Kendisine has bakış açısıyla geçmişi "Tarihin Işığında" ustaca değerlendiriyor.

Francis Fukuyama’nın “Tarihin Sonu” başlıklı makalesini yazmasından ve insanlığın toplumsal ve siyasal evriminin sona erdiğini ilan etmesinden bu yana on altı yıl geçti. Bu on altı yıl boyunca yaşananlar, liberalizmin savunucularını da kapsayan geniş bir düşünce yelpazesinde yer alan herkese en azından tarihin sona ermediğini, insanlığın eşitlik ve adalet arayışının tükenmediğini göstermiş olmalı. Öyle ki, Fukuyama’nın ünlü yazısının ortaya çıktığı 1989 yazından bu yana gerçekleşen ve hiçbir tarih yorumcusunun kayıtsız kalamayacağı olaylar tarihin sona erdiğine ilişkin tartışmaları gündemin çok gerilerine itti. Bununla birlikte, Fukuyama’nın Marksizm’e ve onun tarih teorisine, çoktan tarihe mal olmuş reel sosyalizmin kusurları temelinde yönelttiği eleştiriler canlılığını korumakta ve liberal dünya görüşünü savunanlar tarafından sürekli tekrarlanmaktadır. Elinizdeki kitap, editörlerin, Christopher Bertram ve Andrew Chitty’nin, Fukuyama’nın eleştirilerini ciddiye alması gereken solun, ona karşılık verme çabasında başarısızlığa uğradığına ilişkin görüşlerinin bir ürünüdür. Dokuz makaleden oluşan bu kitap, Fukuyama’nın tezlerini, geçmişin ve bugünün Marksizm’ini, sosyalist düşüncenin ve modernitenin sorunlarını Tarihin Sonu mu? genel başlığı altında irdeleyerek liberalizmin tarih teziyle yüzleşiyor.

Birinci Bölüm, Geçmişte ve günümüzde tarih yazma Şekilleri İkinci Bölüm, Tarihte çağ kavramı Üçüncü Bölüm, Türk tarihinin çağ taksimatı Dördüncü Bölüm, Tarihin kaynakları Beşinci Bölüm, Osmanlı döneminin tarihi kaynakları Altıncı Bölüm, Tarihin metodu Yedinci Bölüm, Bir Araştırmanın Kaleme Alınması Sırasında Dikkat Edilecek Hususlar

“Bir Milliyetçi kendi milletinin tarihine medfundur.” sözüyle tarih sevgisini dile getiren Yahya Kemal’e göre tarih, yaşanan devrin çerçevesi içinde teşekkül eder.”Bu çerçeve içinde insan birçok şeyi sever, birçok şeyin olmasını ister, bazılarını da sevemez; zaman yürüdükçe çerçeve değişir. İyi bir tarihçi yaşanan devri, gelecek nesillere en doğru, en iyi bir şekilde aksettirir.(…) Yaşanmış, maziye karışmış, zaman içinde güzellikler de var çirkinlikler de. O çirkinlikler gözümüze bugün güzel görünebilir mi? Demek ki tarih, yekpare sevilecek yahut da nefret edilecek bir şey değildir. Bilakis tetkik ve muhakeme edilecek bir manzaradır.” diyerek açıklamıştır, tarih görüşünü. Tarih Musâhabeleri’ndeki yazıların ancak birkaçı gazete ve mecmualarda neşredilmiştir. Çok büyük bir kısmı, Yahya Kemal Enstitüsü arşivindeki tetkik, hatıra ve fikir yazılarıdır. Bunlar şairin kendi el yazısıyla notlar halindeyken Nihat Sami Banarlı tarafından düzenlenip kitaplaştırılarak yeniden gün yüzüne çıkarılmıştır.