Yazara Gore Listeleme

Önemli Not: Kitap, 20. ayrımın sonundan sonra 31. ayrım anonsuyla başlamaktadır. Fakat bu durum, ayrım sayılarının seslendirilmesinde yaşanan bir hatadan kaynaklanmaktadır. Eserde herhangi bir eksiklik bulunmamaktadır. Çukurca’ya giderken helikopterde Yiğitcan yüzbaşı ile karşılaştık. Doğum izninden dönmekte olduğunu söyledi. Kızının doğumundan sonra 10 gün kadar yanında kalmış ve şimdi tekrar teröristle mücadele bölgesinde birliğinin başına gidiyordu. Bu yakışıklı, civan yüzbaşı saygılı ve efendi tavırlarıyla komutanların dikkatini çekmekteydi. Allah vatana millete ve yeni doğmuş çocuğuna bağışlasın, inşallah tekrar yavrusuna sağlık sıhhat içinde kavuşur diye dua ederken içimde bir sıkıntı belirdi. Olacakları ancak yaşayınca öğrenebiliyorduk. * * * BTÖ’nün kırsalda değil de şehirlerde direniş yapmasını belirleyen kimdi? BTÖ şehirlerde tahkimat yaparken buna engel olmayan kimdi? Operasyon esnasında sivil kayıplar olsaydı ne olurdu? Halkın BTÖ’ye destek vermesi mi bekleniyordu? Tüm bunları planlayanlar bölgede iç karışıklık mı istiyordu? Kimdi bunlar? Hendeklerde mahşeri bize kim yaşattı? SUR’a Kim Üfledi?

“İşin ilginç yanı, vurduğu güvercini almadan gitmişti o sinsi insan müsveddesi. Yoksa zevk için mi vurmuştu? Uçana kaçana ateş eden biri miydi? Evcil bir güvercin olduğunu anlayınca ürküp bırakmış mıydı yaralı kuşcağızı oracıkta, bilinmez!.. Gerçek olan bir şey vardı ki o da şuydu: Gelecek günler, güvercin düşümüzün vurulduğu yerden kanamaya başlamıştı. Çünkü bu mahallenin gençleri cep harçlıklarını kuşa, kümese, yeme, karşılıklı ıslıklar halinde şen şatır koşturmalara yatıracak denli güvercin sevdalısıydılar. Gündüzün bittiği yerde geceleri güvercin düşüne yatarlardı.”

Türk’üm hey! Ne kutlu bir adla adlandırmış Tanrı seni! Adınla övmüş ki övünesin diye! Ne bekliyorsun, övün, hey! Gök, sen övünesin diye, yüceliklerde! Yer senin övüncünle ıduk! Güneş senin övüncüne tanık! Ay senin övüncünle uyanık! Hüküm Tanrı’nındır hey! Ki Tanrı seninledir… Eline yay, kargı, kılıç… Binmeye Gök köklü at… Keçeden yurt… Uyasın diye, töre… Başına ulu kağanlar… İzinde yürümeye Bozkurt… Ey Türk titre, özüne dön ve acunu tut! Ata oğlu ataç doğar. Ana kızı anaç doğar. Türk’ten Türk… Bozkurt’tan bozkurt doğar!

Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanan Parasız Yatılı’yı 1972’de Kuşatma, 1973’te Benim Sinemalarım izledi. Peş peşe çıkan bu üç kitaptaki öykü dünyasının özgünlüğü, diriliği, iç tutarlılığı, bütünlüğü, kendi kendini yetiştirmiş bir yazar olan Füruzan’ın yaratıcı gücünün yanı sıra ön hazırlığının sağlamlığını da koyuyordu ortaya. Eleştirmenlerce yapılan “Füruzan olayı” nitelemesi, “öyküye saygınlık kazandırdı” saptaması, Gecenin Öteki Yüzü (1982) ve Sevda Dolu Bir Yaz (1999) başlıklı kitaplarında yer alan öykülerle de doğrulandı. Füruzan öykülerinin bu denli sevilmesinin, kitaplarının yayımlandıkları tarihlerden bugünlere kadar pek çok baskı yapmasının nedenlerinden biri de sahicilik duygusunu çok güçlü bir biçimde yaratabilme başarısıdır. Sinemasal anlatım kullandığı çokça söylenmiştir, ama burada söz konusu olan, yalnızca onun gibi has edebiyatçıların gerçekleştirebildiği edebiyata özgü görselliktir. Sayısız ayrıntıyla örer öykülerini. Her ayrıntı işlevseldir: Renkler, ışıklar, kokular, sesler, biçimler... Öykü kişilerinden her birinin kendine özgü dili, kullandığı sözcükler, o sözcükleri kullanış biçimleri, susuşları, duruşları... Bu seçki, onun dünyasına açılan kapıyı aralıyor. Yaz geldi. Sabah halam gidince, evde ekmek varsa alıyorum zeytinle çıkıyorum. Yazın çok seviniyorum, sokağa çıkınca. Hep bir şeyler oluyor. Yiyecek olmazsa evde, bu bahçenin arkasında karavanaları boşalttıkları yerler var. Onların içinden çok iyi yiyecekler bulunur. Ama ben zeytinle ekmeğe bayılırım. Yaz geldi artık, canım sıkılmaz. Hem ben buraları bilirim. Aç kalmam. Sen yabancısın. Buraya kaç vapur gelir gider bilir misin? Bilmezsin. O kadar kolay mı?