Eserlere Göre Listeleme

Türkiye’deki Hristiyanlaştırma faaliyetleri, bugüne kadar pek az ele alınmış bir mevzudur. Zaman zaman muhtelif gazete ve mecmualarda münferid din değiştirme hadiseleri vesilesiyle bazı yazılar çıkmaktadır. Fakat bunların çoğu, meseleyi bir kültür problemi olarak alacak yerde, İslamiyet ve Hristiyanlık arasında lüzumsuz doktrin mukayeselerinden ileri gitmiyor. Bilhassa eski müelliflerin yazılarında hep bu din mukayesesine ehemmiyet verilmiştir. Son senelerde yazılan bazı makalelerde ise mücerret bir husumet duygusundan başka şey göremiyoruz. Halbuki Türkiye’deki Hristiyan kültürü, yerli kültürün uğradığı tahribat neticesinde onun yerine kaim olmak üzere yayılan bir içtimai vetire teşkil etmektedir. Bu vetirenin tarihi inkişafı ve halen katettiği merhaleyi kısaca da olsa gözden geçirmek çok faydalı olacaktır.

İletişim Yayınları, Tarık Zafer’in 1952’de yayımlandığı günden bugüne eskimeyen ve aşılamayan üç ciltlik başyapıtını yeniden yayımlıyor. Aslına sadık kalınarak gözden geçirilen ve yeniden baskıya hazırlanan "İkinci Meşrutiyet Dönemi" altbaşlığını taşıyan ilk cildi, "Mütareke Dönemi" ve "İttihat ve Terakki" altbaşlıklı diğer iki cilt izleyecek. Ancak üç cilde sığabilen toplam 2000 sayfaya ulaşan bu eser, Prof. Dr. Zafer Toprak’ın deyimiyle bir "opus magnum"; "Türk siyasal yaşamına değinen tüm siyaset bilimcilerin, tarihçilerin başucu kitabı. Birçok geç Osmanlı ve erken cumhuriyet dönemleri araştırmacılarının esin kaynağı."

Bu kitap, Dr. Şefik Hüsnü Değmer'in Aydınlık dergisinde çıkan yazılarının derlemesidir.1921 Haziran'ı ile 18 Şubat 1925 arasında 31 sayı halinde yayımlanan Aydınlık'taki bu yazılar,12. sayıda yer alan yazı dışında, Mart 1971'de Seçme Yazılar adıyla kitap haline getirilmişti.

Atatürk’ten sonra bu ülkede köylüyü, çiftçiyi hiç mi kimse düşünmedi..? Tabii ki düşünen yöneticiler oldu, kimisi “aydın çiftçi” yetiştirmek için köy enstitüleri kurup, topraksız köylüye de devletin elindeki toprakları dağıtmak istedi, kimisi “köy-kent” projesi geliştirip, tarımda planlı, programlı ve eğitimli bir üretime geçilsin arzu etti, kimisi de “tarım bilgi bankası kurmalıyım” ülküsü ile ülke yönetimine geldi… Ama hiç biri “ülkenin başında” iken, hayalini gerçekleştiremedi. Hep engellendi… 24 Ocak kararları ve sonrasında tamamen IMF ve AB endeksli uygulanan programlar sonucunda da “köy kökenli çiftçi” nin yaptığı hayvancılık öldürüldü, ziraatçılık da ağır yaralı bir halde ameliyat masasında bırakıldı… Son yıllarda “fakirleşmiş çiftçiler”, “devlet hastanesi kapısında bekleyen ölü ve hasta yakınları” misali, kaybetmek üzere oldukları için yakınırken, yöneticilerin “Lan terbiyesizlik yapma… Ananı da al git…” hakaretleri ile “yeşil kartlı” muamelesi görüyorlar. Acaba yayınladığımız bu eseri okuduğunuzda sizler de bu vahşet karşısında ne kadar doğru bir yayıncılık yaptığımıza hak verecekmisiniz…?