Yazara Gore Listeleme

Katerina Alekseyevna ya da Rus İmparatorluğu'nun kaderini belirleyen köylü kızı Martha... Kimdir bu kadın? Bulaşıkçı bir kız, bir hizmetçi mi? Aşırı makyajlı, şehvet düşkünü ayyaş bir kadın mı, yoksa modern Rusya'yı kuran bir imparatoriçe mi? Hayata alınıp satılan bir köle olarak başlayıp, akla hayale gelmeyecek kadar yükseklere ulaşan Katerina bunların hepsidir aslında. Ama her şeyden önce bir kadındır o. Deli Petro olarak da bilinen Çar Büyük Petro ile tutkulu bir aşk yaşar. Rus İmparatorluğu'na bir veliaht prens vermek adına tam on iki kez hamile kalır. Saraylarda zevk ve sefa içinde yaşarken bile, Çar'ın saçlarını kestirip manastıra kapattırdığı ilk karısıyla aynı kaderi paylaşma korkusu bir an olsun peşini bırakmaz. Ve Çar Petro kendi elleriyle taç giydirip onu imparatoriçe yapar; ondan istediği iki şeyi de kendisine verememesine rağmen. Bu iki insanı bu denli birbirine yaklaştıran ve Çariçe'yi bu denli özel kılan şey neydi? Peki deliliğin sınırında yaşayan, kendi öz oğlunu bile öldürten böylesine korkunç bir adam sevilebilir mi? Ya koca bir imparatorluğa hükmeden bir adam? Gerçekte Çariçe hangisini arzuluyordu: Aşkı mı, iktidarı mı?

- Tebrikler! Çok net başka bir şey söylemem mümkün değil. Sanırım hızlı okuma rekoru kırmış olabilirim. Bu kadar duygu yüklü, bu kadar gerçekleri gözler önüne serebilen, hala umut olabileceğine dair bu kadar mesaj bir arada nasıl verilir, gerçekten tebrikler. - Filiz Şahin- - Sizi temin ederim hayatımda iş dünyası ve iletişim üzerine okuduğum hiçbir eser bende bu kadar etki bırakmadı. - Çağlayan Babacan- - Harika bir kitaptı. Bütün meseleleri çok içten ve güzel işlemişsiniz. Hayatımda birçok değişiklik yapmama neden oldunuz. - Fikret Odabaşı-

Sebeb-i Nüzul, Kur'an ayet ya da surelerinin indiriliş sebeplerini açıklayan İslami bilim dalı terimine verilen isimdir. Sûre ve âyetlerin inmesine sebep olan hadiselerin var oluşu, gelişimi ve neticelerini izah eden Sebebi-Nüzul çalışması.

Odanın orta yerinde, ispirto lambasının uçuk alevinde aydınlanan karmakarışık bir masa duruyordu; mürekkebi akmış kalemler, buruşturulmuş kâğıtlar, kahve sıçramış birkaç parşömen, vazoda kurumuş karanfiller ve cildi dağılmış kitap sayfaları... Pencereden esen rüzgâr, eskimiş perdeyi havalandırdıkça bu dağınıklık gölgeleniyor, sandalyeden sarkan örtünün püskülleri, gramofonun iğnesine sürtünen titrek bir kadın sesinin ağır ritmiyle sallanıyordu. Odada her şey ölüyordu.