Eserlere Göre Listeleme

Nietzsche, Ecce Homo'da, kendi değişim süreçlerini ve eserlerinin ortaya çıkış öykülerini anlatır ve "Üst İnsan" kavramına model olarak kendisini ortaya koyar. "Neden Böyle Bilgeyim?", "Neden Böyle Akıllıyım?", "Neden Böyle İyi Kitaplar Yazıyorum?" gibi sorularla çalışmanın başlangıcında kendisini ameliyat masasına yatırır Nietzsche. Ardından da eserlerinin hangi dönemde, hangi şartlar ve sağlık koşulları altında, hangi esinlenmelerle yazıldığını detaylı olarak anlatır. Bütün anlattıklarına karşın, ironik bir şekilde, sık sık kendisinin anlaşılmasını beklemediğinden de dem vurur ve ekler: "Bir gün korkunç bir şeyin anısıyla birlikte anılacak benim adım, yeryüzünde eşi görülmemiş bir bunalımın, en derin bunalım krizinin; o güne dek inanılmış, istenmiş, kutsal görülen ne varsa, hepsine karşı yöneltilecek bir son sözün anısıyla." Papazlardan, ideallerini insanlığın önüne koyanlardan ve hatta Almanlardan her fırsatta tiksindiğini söyleyen Nietzsche, kaderin garip bir cilvesiyle, 20. yüzyılın başlarındaki o korkunç cinnet dönemindeki Hitler faşizmi ile birlikte anılır bazılarınca. Belki de bu eseri en ilginç kılan belirlemesi de budur: Reddettikleriyle birlikte anılması ve fakat bunu öngörerek sıradışı saymaması...

“Yaşamın amacı nedir?” sorusuna Rogers, “İnsanın gerçekten de olduğu kişi olması” ifadesiyle cevap verir. Kişi Olmaya Dair’de Rogers’ın başkalarını ve kendini duymaya çabalayan sıcak, coşkulu, güvenli, ilgi dolu sesiyle karşılaşırız. Bu dikkat dolu dinleyiş, hem bireylere hem de o muazzam soruya, yani kişi olmanın anlamına hizmet eder. Mücadele içindeki adam için şöyle der Rogers: “Şu anda o, baştan aşağı kendini savunmaktan ibaret… O an için, bağımlı olduğu şeyin ta kendisi ve bu durum onu da hayrete düşürüyor.” Bu kitap asla tavsiyeler veren bir kitap değildir, “kendi kendine yapabilirsin” tezini savunanlara da benzemez. Çarenin insanların kendi içlerinde olduğu düşüncesi, Rogers’ın başlıca öncülüdür. Bireyin, öğretilmiş bir akıl olmaksızın kendi yönünü tayin edebildiği görüşündedir. Modern zamanların kendi kendine yardım etme amaçlı grupları da, aslında doğrudan doğruya Rogers’ın gerçekleştirdiği insan potansiyeli hareketinden kaynaklanır. Evliliğin de terapi gibi sahicilik ve empatiyle bağlı olması, bir Rogers ilkesidir. İnsanlar kabul edilmek ister ve kabul edildiklerinde “kendilerini gerçekleştirme” yönünde ilerleme kaydetmeye başlarlar. Rogers’ın kast ettiği, kendine değer verme, esneklik, kendine ve başkalarına saygı duyma yönünde ilerlemektir. Yayıncılıkta milyon rakamı ender görülen bir sayıdır. Oysa bu kitap milyonlarca satmıştır ve Rogers’ın dünya çapında bir ün kazanmasına neden olmuştur. Çünkü o, inandığı kuramları sadece terapistlere değil, sokaktaki herkese anlatabilmeyi amaçlamıştır.

İÇİNDEKİLER BİRİNCİ KISIM §1. Kişi Kavramı §2. Gerçek Kişinin "Hak Ehliyeti" §3. Kişiliğin Başlangıcı §4. Fiil Ehliyeti §5. Gerçek Kişilerin Hısımlık Bağları §6. Gerçek Kişilerin Yerleşim Yeri §7. Kişinin Adı §8. Kişilik Hakkı §9. Kişiliğin Sona Ermesi §10. Kişisel Durum Kayıtları, Değiştirilmeleri ve Düzeltilmeleri İKİNCİ KISIM Birinci Fasıl Giriş §1. Tüzel Kişiler ve Medeni Hukuk Tüzelkişileri Kavramı §2. Dernek ve Vakıf Türünden Tüzel Kişilerin Genel Karşılaştırması §3. "Numerus Clausus" İlkesi İkinci Fasıl Dernekler §4. Dernek Kurma İşlemi §5. Üye - Dernek İlişkisi §6. Dernek Tüzel Kişiliğinin Ehliyeti §7. Dernek Tüzel Kişiliğinin Organları §8. Dernek Tüzel Kişiliğinin Sona Ermesi §9. Tasfiye ve Özgülenme §10. Geniş İncelenmeyen Bazı Kavram ve Düzenlemeler Üçüncü Fasıl Vakıflar §11. Genel Giriş §12. Vakıf ve Dernek Farkları §13. Vakfın Tüzel Kişilik Kazanması İçin Gerekli İşlemler ve Aranan Kanuni Şartlar (Yasal Koşullar) §14. Vakfın Örgütü §15. Vakıf Yapısında Değişiklik §16. Vakıf Tüzel Kişiliğinin Sona Ermesi §17. Tasfiye ve Malvarlığının Özgülenmesi