Yazara Gore Listeleme

Dünyadan kaçma edimi olarak piyano çalmak, dilsel göstergelerin ötesine çıkarak müziği okumak, dile getirilemeyen duygulara notalarla saldırmak... Sartre, Barthes, Nietzsche.   François Noudelmann Filozofların Tuşesi isimli bu benzersiz çalışmasında düşünce tarihine damgasını vurmuş üç ismin piyanoyla ve müzikle olan yer yer yıkıcı ilişkilerini inceliyor.   Nietzsche dünyanın ağırlığını tam da müzik yaparak alaşağı etme ihtirasına kapılmıştı. Piyanoysa onun yazı masası, tüm tutkularını telafi ettiği, umutsuzluk ve zaaflarına karşı mücadele ettiği savaş alanıydı Sartre yahut Barthes’la kıyaslanmayacak ölçüde hem de.

Yayına Hazırlayanlar: Olcay Akyıldız, Bilge Ulusman. Gece Yarısı Mavisi Füruzan’ın Parasız Yatılı (1971) kitabındakilerden önce dergilerde yayımlanmış ilk öykülerini kapsıyor. 1956-1962 yılları arasında dönemin belli başlı edebiyat dergilerinde (Seçilmiş Hikâyeler, Yenilik, Türk Dili, Pazar Postası, Yeditepe, Dost) yer almış on altı öyküden oluşan kitabı Olcay Akyıldız ve Bilge Ulusman hazırladı.   2023 yılında son öykü kitabı Akim Sevgilim ile aramızdan ayrılan Füruzan Gece Yarısı Mavisi adı altında ilk kez kitaplaşan öyküleriyle edebiyatımızda yarattığı “Füruzan olayı”nı tamamlıyor.   “Bu çalışmayla ilk kez bir araya gelen on altı öykünün, daha önce süreli yayınlara girmiş ve edebiyat kamusuyla buluşmuş olması, etik bir sınır ihlali endişesini peşinen lağvediyordu; ancak bu öykülerin bir kitap oylumunda yayımlanmasının elzem olduğunu, metinlerin biçim, dil ve içerik özelliklerinin yanı sıra, feminist edebiyat eleştirisi perspektifinden de tartışılmaz bir hakikat olarak değerlendirmeliyiz. Füruzan’ın ilk öyküleri, yalnızca 1950 kuşağı öykücülüğü ile kurduğu sıkı bağlar açısından değil, aynı dönemde edebi metin üreten diğer kadın yazarlarla diyaloğu açısından jino-eleştirel bir okumayla da ele alınmalıdır. Bu çalışmaların ilk adımı ise elbette bu öykülerin ulaşılabilir bir bütün halinde ortaya konmasıdır.”

‘’Eh, Denizci. İşte yine birlikteyiz, ikimiz, birbirimizin kollarında. Dünya altımızda dönüyor ve şimdilik işler yolunda.   Paylaştığımız şeyin geçici olduğunu henüz anlamıyorsun. Ama ben anlıyorum. Gözlerimi kapatıyorum ve anlıyorum.’’   Claire Kilroy sıra dışı romanı Asker ile Denizci’de yeni doğan bebeğine duyduğu şiddetli sevginin kimlik duygusundaki sarsıcı değişimle çatıştığı unutulmaz bir kadın karakter yaratıyor. Evliliğinde de sorunlar yaşayan, yalnızlaşıp bebekli hayata hapsolduğunu hisseden kadın aşk, otonomi, birliktelik ve sorumluluk gibi meseleleri uzun uzun irdelemeye başlar. Karşısına çıkan eski bir arkadaşı ise, ikilemlerinin daha da derinleşmesine sebep olur. Sağlıklı düşünemediğini hisseden genç annenin emin olduğu tek şey, oğluna duyduğu ölçüsüz sevginin kendisini bildiği dünyadan koparıp bilinmez, riskli bir geleceğe hızla sürüklediğidir.   “Yeryüzünde yaşayan her kadın bu kitapla özdeşlik kuracaktır. Her erkek de bu ıslahtan öğrenmesi gerekeni öğrenecektir. Anneliğin o kahırlı kapana kısılmışlık hissini ve moleküler hazlarını muazzam bir ustalıkla hikâyeleştiriyor.”                                                                                              Sebastian Barry   “Muazzam bir eser, küçücük bir domestik alanın harikulade tablosu. Anneler ve bebekler hakkında daha önce çok şey okuduğumu düşünürdüm ama bu romandan sonra okumamış olduğumu anladım. Otonomi, yaratıcılık, aileye ilk bebeğin gelmesiyle değişen güç dengeleri, kimlik kaybı ve sevgiyi dışlamayan öfke çevresindeki dinamikleri çok güçlü bir şekilde ortaya seriyor.” Monica Ali

Melda Onur, Türkiye siyasetinin en önemli mücadele alanlarından biri durumunda olan İstanbul’un beş yıllık hikâyesini yazdı. Meslek odası temsilcileri, akademisyenler, kent savunmacıları, sivil toplum temsilcileri, belediye yöneticileri ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’na sordu: İstanbul nasıl mutlu bir şehir haline gelir? Bir şehir, kent hakkı çerçevesinde nasıl örgütlenir? Elinizde tuttuğunuz kitap, şehrin ve yerel yönetimin beş yılını tartışırken, tüm İstanbulluları, tüm yurttaşları İstanbul üzerine düşünmeye, karar ve sorumluluk almaya çağırıyor. “Bakın bugün İstanbul’un yüzde 60’ını neredeyse merkezi idare yönetiyor. Seçilmiş bir yönetim var ve kentin büyük bir kısmını yönetemiyor.” Doç. Dr. Pelin Giritlioğlu, Şehir Plancıları Odası İstanbul Şube Başkanı “Diyor ki: ‘Burayı dönüştürüyoruz, değer katıyoruz, inşaatın maliyeti var, 300-500 neyse, sen de bu maliyete ortak olacaksın.’ Peki ama şu sıkıntı var: Vatandaşın bugüne kadarki birikimine çöküyorsun. Böylece yoksullaşıyor. O yoksullaşırken inşaat şirketleri sermayesini büyütüyor. Bana evimi yeniden satma. Bütün birikimin gitmediği bir formül yok mudur?” Korkmaz Aslan, Gaziosmanpaşa Barınma Hakkı Meclisi Sözcüsü “Bu tarz afetlerde bizim en çok sığınacağımız yer köprü altlarıdır. Ağacın altında durabilir misin?.. Burada yatıyoruz, bazen zabıtalar geliyor, ‘Burada yatma’ diyor. Neden yatamıyor muşum?” Cengiz Çelik, İstanbul evsizlerinden “Evlerimizde musluklardan su içmek istiyoruz. Su satın almak istemiyoruz. Binalara giden boruları yenileyebilirsiniz. O kadar gökdelen yapacağınıza onların yerine bunu yapabilirsiniz.” İBB Çocuk Konseyi Çocukları “İstanbul’un büyükşehir belediye başkanı ve heyeti, üzülerek söylüyorum ki, İstanbul’a beş yıla yaklaşan sürede büyük bir muhafızlık yapmıştır. Oysa aslında muhafızlığa gerek olmamalı, her şey kuralına göre olmalıydı. Ama maalesef muhafızlık yaptık, İstanbul’u koruduk.” Ekrem İmamoğlu, İBB Başkanı